از قلب گریفیندور تا قلب اسلیترین (p26)

بزن بریم:)

هرماینی که توی دوراهی گیر کرده بود هری به کمک او شتافت، چوبدستی اش رو به سمت دلفی گرفت و گفت :"کروشیو!" با گفتن این ورد درد به شدت بدی تمام بدن دلفی رو فرا گرفت و دو زانو روی زمین افتاد، هرماینی از فرصت استفاده کرد و سنگ رو در دستان رز گذاشت و به سمت رون رفت و بلندش کرد و گفت :"رون! سالمی؟ حالت خوبه؟" رون با اشاره سر به او گفت که حالش خوب است با این اشاره نگرانی هرماینی کمتر شد ولی الان حال دراکو اصلا خوب نبود و بیهوش روی زمین افتاده افتاده بود.

هرماینی به سمت رز برگشت و چند ثانیه به چشمان بسته اش خیره شد تا برگشت دید دلفی به زور ایستاده و دست و پای هری و رون رو بسته و در حلقه ای زندانی کاری از دست او بر نمی امد چون چوبدستی هرماینی وقتی به سمت رون رفته‌ بود روی زمین گذاشته بود و دلفی با حرکتی چوب دستی را نصف کرد هرماینی با خودش گفت :"فکر کنم به اخر خط رسیدیم" دلفی با صدایی لرزان گفت :"فکر نکن... مطمئن باش... ها .. ها.. ها" -" ولی چطور__"

- "حرف بسه دختره ی گندزاده یا اون سنگ رو میدی یا دیگه رفیقا تو نمیبینی خودت انتخاب کن، سریع تررررر" هرماینی با قاطعیت و مطمئن گفت :" همه ی این کسایی رو که زندونی کردی برای زنده شدن رز تلاش کردن پس میدونم که برای زنده شدن رز حاظرن جونشون رو هم بدن..." دلفی با عصبانیت گفت :" بسه دیگه اه چقدر حرف میزنی اصلا ولش کن خودم برش میدارم " و با اشاره دست هرماینی روی هوا معلق شد و به سمت بچه ها رفت و با شدت زیاد روی زمین افتاد و دلفی بلافاصله ورد ش.ک.ن.ج.ه رو گفت و هرماینی از درد به خود می‌پیچید.

دلفی به بچه‌ها نزدیک شد و گفت :" خب خب به آخر خط رسیدید حالا وقتشه که با این دنیا خداحافظی کنید هاهاهاهااااااااا" و دلفی چوبدستی اش رو به سمت بچه ها گرفت و تا امد ورد را بگوید، ناگهان... ناگهان وردی تاریک(اوراکادوا(فکر نکنم درست نوشته باشمش😅)) به سمت دلفی فرستاده شد که باعث این شد که همه جا پر از دود شود و تن بی جون دلفی روی زمین بیوفتد و بلافاصله بعد از ان وردی دیگر به طرف هرماینی فرستاده شد که باعث شد ورد ش.ک.ن.ج.ه خنثی شود و بتواند بلند شود از طرف دیگر حلقه ای که دورتادور بقیه بچه ها بود فرستاده شد و بلافاصله با وردی دیگر دست و پای بچه ها باز شد. همه متعجب بودند که چه کسی شده ناجی و فرشته نجات انها، وقتی دودها کمی کم شد، دختری به انها نزدیک شد. با نزدیک شدن او عطر اشنایی هم با خودش آورد. بله اون کسی نبود جز ....