ارایف ملکه آتش فصل یک پارت یک

خب ، این اولین رمان منه و این داستان رو تو یه سال به کمک بهترین دوستم داریم تکمیل میکنیم ، این داستان در شهر گاتهام و مترو پلیس، در کنار تمام شخصیت های دیسی هستش، امیدارم لذت ببرید*

از زبان ارایف: با تمام وجودم داشتم ترس رو حس میکردم... زندگیم داشت عجیب تر میشد. برادرم و عمه ام رو تازه از دست داده بودم. دلم آرامش میخواست اما با اون اتفاق..... فکر نکنم دیگه بتونم آروم بگیرم...... ( ارایف ، شخصیت اصلی داستانه که در طول داستان متوجه زندگی بیخودش میشین) چندساعت قبل: ارایف: داشتم آروم راه میرفتم ‌ تازه بیگناهیم ثابت شده بود ، که یهو احساس کردم یکی پشتمه ، آروم دنبال سایه رفتم که یهو یکی از پشت منو گرففتتتتت. جیغغغغ زدمممم و شروع کردم دست و پا زدننن

انقدر دست و پا زدم که یهو احساس کردم طرف داره داد میزنههه.. برگشتم دیدم از درد داره بخودش میپیچه! نفهمیدم چی شد ولی ازش دررفتم .. انقدر دویدم و دویدم که بدنم درد گرفته بود و نزدیک بود که تنگی نفس بگیرم..... شروع کردم نفس زدن ، نفس کشیدم و کشیدم

دلم برای داداشم تنگ شد. آروم نشستم یه گوشه و گریه کردم. بدون اون نمیتونستم ، کسی منو نمیخواست ‌ من نحسم ، من همیییشه نحس بودم. توی اون شب تاریک فقط بدبختان که بیرونن ، منم فرقی میکردم با اونا؟؟ فکر نکنم..... بعد گریه کردن پا شدم ببینم چه خبره. اومدم برگردم خونه که....

یه کوچولو سردم شد، اومدم خودمو گرم کنم . برای همین گفتم توی دستام ها کنم تا اومدم کردم.... یهو آتیش زد از دهنم بیرون وحشت کردم و دووووو متر پریدم . گفتم شاید توهمه ؟ اما یبار دیگه با دستم کردم، با کمال ناباووووریییی ، دستمم آتیش گرفت! جیییغ زدم اومدم آتیشو دور کنم اما چسبیده بوووود. ترسیده بودم !

بالاخره بعد یه شک واقعی فهمیدم که چه خبره . بالاخره فهمیدم که چرا به آب یخ حساسیت دارم ، چرا هیچ وقت آتیش منو نمیسوزوند، من چقدر احمقم! چقدر خودمو نمیشناسسسسممم !!خیلی مسخرس که خودمو نمیشناسم . مردم همه منو نگاه میکردن و ازم رد میشدن. توی این شهر یه نفر نبود به یه دختری که حتی نمیدونست قدرت آتیش داره کمک کنه . پاشدم. خودمو جمع کردم و رفتم سمت خونمون....

هم اکنون بعد این اتفاقا: ارایف: آخ این چی بود سرم اومد. به چیا فکر میکنی! بگیر بخواب فردا باید بری دوقرون پول دربیاری ! اگه درنیاری نمیتونی خرج خونه رو بدی بگیر بخواب بابا! ( یهو یه صدا شنید! یه صدای عجیب ) ارایف: چی ...چی بوووود! اریک.... اما اون دیگه نیست.... دیگه هیچ وقتم نمیاد . ولش کن اصلا برای چی باید برم؟ مگه من ابرقهرمانم؟

( اما صدا دوباره میاد!) ارایف: اوه خدای من ! پاشم برم ببینم صدای چی بود! اوووه پاشدم پاشدم ( به بیرون میره و میبینه یه دسته آدم مثل همونی که از درد بخودش میپیچید ، دارن فرار میکنن ) ارایف: چ.. وووووااااای خدددداااایااااا!! من اون مردو..... سوزوندممممممممم! خدایا به من رحم کن ! خدایا من چیکار کنم؟! من یه اجاره خونه نمیتونم بدمم! نکنه اینا منو بکشن؟؟ میرم ببینم دنبال چین؟ ( اون دنبال اونا میره )

ارایف: آتیش آتیش آتیش آآآتتتییشش! باهام راه بیا دیگه! بذار امتحان کنننمم..... ( با آتیش بازی میکنه وسط راه ) ارایف: هدفتو گم نکککننن! برو دنبالشون. ( میره دنبال اونا و به یه جای عجیب برمیخوره ، یه جای تاریک و ترسناکه که اونو یاد بچگیایه شومش میندازه ) ارایف: نه نباید میومدم... نباید میومدم... نبایییییید میووووومدمممم! ( صدا میاااااد ) ارایف: ووای چیییی بود! ( صدا قطع میشه و همه چی میره تو سکوت ............ )

ارایف: وای صدا قطع شد..... ( سعی میکنه با آتیش ، جلوش رو روشن کنه ) ارایف: هرکسی هستی فاصله بگیر! من .... من ..... ارایف: تو... ( یکی با لباسی تاریکی در اون منطقه میبینه ) ارایف: ازم دور شو !! ازم دوووور شووووو صدا: تو کی هستی؟ اون مرد رو تو زدی؟ ارایف: نزدیکککممم نشوووووو !!!!! ( ارایف سعی میکنه بزنتش . اما نمیتونه ) صدا: تلاش نکن ، با من بیا..... ( ارایف با ترس شروع به دویدن میکنه ) صدا: وایسا: کاریت ندارم. دختر آتیشی وایسااااا!! ارایف: نههههه! ( بوووووووم ، سرش میخوره به یه دیوارو بیهوش میشه....... )

خب دوستان پارت یک به پایین رسید.... امیدوارم دوست داشته باشین. این پارت یک از فصل یک رمان بود . ایشالله در فصل های آینده شاهد چیزای زیادی هستین. نظرتونو حتما بگین