زندگی‌یک‌هیولا‌ p¹¹

خیلی خوبه که میشه کامنت گذاشت .نظری راجع به این دو فصل ، پیشنهادی و حتی انتقادی ؟🙃

ماه عزیز! او خوابیده است. پس از آنکه در کنارم اشک ریخت، برای قوانینم نامی گذاشت و مجبورم کرد مثل همیشه کتاب بخوانیم، میان خواندنش، خوابش برد.

همانطور که خواب‌آلود‌ جملات را پشت سر هم به زبان می آورد،کتاب از دستش افتاد و اگر سرش را نمیگرفتم و آرام روی زمین نمیگذاشتم، سرش کبود میشد. پسرک احمق! وقتی میدانی خوابت می آید خب باید بخوابی... .

من اما نخوابیدم. به تو نگاه میکنم...شاید هم به او.نمیدانم.تشخیصش حداقل الان که او کنارم آرام گرفته است،درحالی که دیگران بدون لرز نمیتوانند به پسر دیوانه ای که سعی کرده است _الی_ کسی که مثل خواهرش بوده را بک.شد نزدیک شوند، سخت است. آیا تو میتوانی؟

الی، دخترک لعنتی! از آدم هایی مثل او متنفرم.آدم هایی که به دیگری برتر هستند.آدم هایی که نمی‌دانند فقط خودشان نیستند که آدمند.آدم هوایی که نه میدانند بر دیگری چه گذشته و نه می‌خواهند که بدانند.ماه عزیز ، آنها نمیخواهد درک کنند چون اینگونه ممکن است دیگر نتوانند لذت دیدن شکسته شدن شخصی جلو خودشان را بچشند.

«تو نمی‌خوابی ؟» اوست.بیدار شده است . البته نه خیلی بیدار . بین خواب و بیداری یک راه است.او آنجاست.«نه.»با دقت به من نگاه میکند.«هیچوقت نمیخوابی؟»نگاهش میکنم«نه.مردم میخوابن تا خواب ببینن.من حداقل الان نیازی ندارم که رویا رو در حالت بی هوشی ببینم»