تنهایی زیر بارون 2

ممنون از نظراتتون ☺️ بگم که این داستان بیشتر برای ادم هایی هست که داستان های غمناک و انیمه ای دوست دارن دوستان اگه نظراتتون رو بگید با هر داستان اسم چند تا از دوستان رو نام میبرم البته اگه بخوان ✋✋

باید چی کار میکردم، نمیدونستم بدنم در همان حالت خوش شده بود فقط بهش نگاه میکردم و اونم به من خیره شده بود و هردو می‌گذاشتیم بارون روی پوستمون شبنم جا بزاره

یک ان اون بلند شد و راه افتاد با نگاهم اورا بدرقه کردم

نمیدونم چرا حس عجیبی نسبت به پسری که امردز دیدم، خود روز و اتفاقاتش داشتم یک حس خواص داشتم حسی که تازه تو دجودم مثل یک ابشار بزرگ فواره زده بود

منم پاشدم نزدیک های صبح بود، چترم کاملا خیس بود پایین اوردم و بستمش روی جاده ای که دیشه طربات سیلی اب رو تحمل کرده قدم میگذارم و به سمت خونه حرکت میکنم

به خونه که رسیدم دلم یک شیر کاکائو ی داغ میخواست چکمه هام رو در اوردم و کتم رو به جالباسی دم در اویزون کردم راهی اتاقم شدم لباسای خیسم رو عوض کردم گوشیم رو از تو کیفم برداشتم و رفتم اشپز خونه

یک لیوان شیر کاکائو برداشتم و روی کاناپه ولو شدم، گوشیم رو برداشتم و رفتم تو اینستا چند تا پست جدید بود رویکی عکس اون پسر زیر بارون بود

زدم توش چون برام جالب بود دیدم عکس بارون روی پستش هست و نوشته (امش بارون برام مهمون داشت)

قلبم به تاپ تاپ افتاد نمیدونم چرا، شیر کاکائوم رو برداشتم چند قولوپ خوردم، اروم تر شدم یک بار دو، سه، چهار... بار پست رو خوندم

دلم میخواس بازم اون پسر رو ببینم و باهاش حرف بزنم، نمیدونم درباره چی برای چی فقط احساسم این رو میگه، گوشی رو خاموش میکنم خستم بدنم درد میکنه

میرم تو اتاق رو تخت نرمم میخابم با فکر اون پسر، بارون، پستش و احساساتم خوابم میبره،...