پل های بی نهایت لوکا ⁶

به نام خدا رسیدیم پارت ۶ یادت نره پارت های قبلی رو بخونی !😁 ببخشید که اینقد طول کشید

دکتر کمی مکث کرد ، بعد گفت :《 حتی زمانی که مرخص شدی هم نمی‌تونی زیاد به خودت فشار بیاری . باید سه ماه بازی رو کنار بزاری 》 لوکا عصبی تر شد . قلبش شروع کرد به تندتر زدن . چشمانش جوری بود که انگار می‌خواست گریه کند . دکتر گفت :《 آروم باش . اینجوری بیشتر به خودت آسیب می‌زنی . نفس عمیق بکش . 》 لوکا نفس عمیقی کشید و کمی آرام تر شد ؛ اما هنوز ناراحت بود . دکتر از اتاق بیرون رفت . علی دستش را روی سر لوکا کشید و گفت :《 ناراحت نباش ... فقط سه ماهه دیگه . چشم بهم بذاری تموم شده 》 لوکا کمی اخم کرد و گفت :《 تنهام بذار ... میخوام تنها باشم 》بعد خوبید و پتو اش را تا سرش کشید . علی از اتاق رفت بیرون و آهی کشید . رضا گفت :《 چی شد ؟ دکتر چی گفت ؟ 》 علی با ناراحتی گفت :《 تا یه هفته باید تو بیمارستان بمونه . تازه بعد از مرخص شدن ... باید تا سه ماه بازی نکنه 》 رضا با ناراحتی گفت :《 وای ... واقعا ناراحت کننده است ... لوکا بی‌چاره 》 علی گفت :《 شما برگردید خونه ، من اینجا می‌مونم حواسم به لوکا باشه 》 رضا با لبخند گفت :《 باشه ... اگه خسته شدی ، بهم زنگ بزن تا بیام 》 علی لبخند زد و گفت:《 باشه 》

علی روی صندلی ها نشست . رضا و فاطمه رفتند . لوکا داخل اتاق داشت اشک می‌ریخت از خدا گلایه می‌کرد . با اخم به خدا گفت :《 آخه تو چرا با من این کارو می‌کنی ؟ مگه من چه کار کردم که لایق همچنین مجازاتی باشم ؟ اون روزها که به خاطر موهام اذیتم می‌کردن و طردم کردن ، تو کجا بودی ؟ حالا که بعد از اون همه سختی بالاخره یه جایی پیدا کردم ، دوباره ... چرا ؟ 》 بعد از کمی گریه کردن دیگه حرف نزد ، فقط عصبانی بود . بعد کمی یاد حرف‌های معلم عربی‌اش افتاد . آن مرد مهربان با ریش سفید ، همیشه بعد از کلاس می‌گفت :《 بچه های گل ، خدا هیچ وقت برای بنده هاش بد نمی‌خواد . حتی اگه داخل بدترین شرایط قرار بگیری ، حتما خیری توش هست . وقتی دنیا اون جوری که شما می‌خواید پیش نمی‌ره ، یعنی خدا سرنوشت بهتری براتون در نظر داره . 》بعد از حرفایی که زد پشیمون شد و از عذاب وجدان شروع کرد به گریه کردن . با خدا گفت :《 ببخشید خدا ... من ... نمی‌دونم چرا این طوری شدم . میدونم که تو بهترین رو می‌خوای برام . فقط ... فقط یه کم سخته . 》صدای گریه اش توی اتاق خالی پیچید . ولی این بار ، گریه ی عصبانیت نبود . گریه ی تسلیم بود .

صدای گریه ی لوکا تا بیرون از اتاق رفت و علی صدای او را شنید . فورا دوید داخل اتاق و با نگرانی گفت :《 چی شده ؟ حالت خوبه ؟ 》 لوکا نفس عمیقی کشید تا آرام شود و اشک هایش را پاک کرد . با ناراحتی گفت :《 چیکار کنم خدا منو ببخشه ؟ 》 علی با تعجب گفت:《 چی ؟ 》 لوکا با بغض گفت :《 حرفایی به خدا زدم که نباید میزدم ... اون موقع عصبانی بودم اما الان ... خیلی پشیمونم . 》 علی لبخند زد و گفت :《 همین که پشیمون شدی ، خدا خودش می‌بخشه . تازه خدا از حرفایی که از روی عصبانیت لحظه ای زده میشن ناراحت نمیشه . 》لوکا اشک هایش را پاک کرد و لبخند غمگینی زد . کمی بعد گفت :《 میشه برام آب بیاری ؟ خیلی تشنمه 》 علی گفت :《 بذار از دکترت بپرسم . شاید برات بد باشه 》 لوکا سرش را به نشانه تائید تکان داد . علی از اتاق بیرون رفت و به سمت اتاق دکتر حرکت کرد . کمی بعد پیش لوکا برگشت و گفت :《 شرمنده ، دکتر گفت نمی‌تونی آب بخوری . گفت باید چهار ساعت از به هوش اومدن بگذره . یکم تحمل کن 》

لوکا نفس عمیقی کشید و با خودش گفت :《 آه ... بدتر از شرایط امام حسین و یارانش که نیست ... باید تحمل کنم 》 علی ادامه داد :《 اممم ... میخوای از خونه یه چند تا کتابی ، چیزی برات بیارم سرگرم شی ؟ 》 لوکا سرش را تکان داد و گفت :《 باشه 》بعد رفت . لوکا داشت فکر می‌کرد تا تشنگی یادش بره . همین طور که چشم هایش را بسته بود ، صورت فاطمه جلوی چشم هایش مجسم شد . اون روسری سورمه ای کمرنگ ، اون نگاه خجالتی ، اون دست های لرزانی که زخمش را بست . لبخند کوچکی زد . قلبش تندتر از قبل زد . با خودش گفت :《 این دیگه چه حسی ست ؟ چرا قلبم تند تر می‌تپه ؟ 》 کمی بعد علی آمد و چند تا کتاب روی میز کنار تخت گذاشت . بعد گفت :《 اگه خواستی هر کدوم رو بخونی فقط صدام کن تا بهت بدم 》 لوکا سرش تکان داد و گفت :《 باشه ... اممم میگم علی من حس عجیبی دارم ... 》 علی گفت :《 طبیعیه ... امروز دوبار بهت حمله شده . 》 لوکا سرش را به چپ و راست تکان داد و گفت :《 اون جوری نه ... حس میکنم یه نفر هست که نمی‌تونم بهش فکر نکنم 》 علی لبخند زد و گفت :《 اگه دختر باشه ، به احتمال زیاد عاشقش شدی ،ولی آخه کی هست که تو عاشقش بشی 》 لوکا لبخند کجی زد و گفت :《 عام ... خب خواهر رضا ... 》 علی چشمانش گرد شد و با تعجب گفت :《 وایسا چی ؟! عاشق اون شدی ؟ خب منطقیه دیگه . اون تو رو نجات داد . 》