بین دخترم و او، فقط یک انتخاب داشتم...

خب من قراره راوی داستان های واقعی ادما باشم پس خوشحال میشم همراهی کنین و حمایت🫰🏻🦋

من سه تا بچه دارم؛ ۱۰ ساله، ۸ ساله و ۲ ساله. چند سال پیش همسرم را از دست دادم و حالا مدتی است با مردی در رابطه‌ام که از دوستان قدیمی همسر مرحومم بود. هنوز با هم زندگی نمی‌کنیم، اما قرار است در آینده عروسی کنیم.

چند شب پیش دختر ۱۰ ساله‌ام از صبح حالش بد بود. تمام روز مریض بود و بیشتر وقتش را در اتاقش گذراند. مدام به او سر می‌زدم و مراقبش بودم. نزدیک شب، آرام آمد کنارم و گفت: «مامان... می‌شه امشب پیش تو بخوابم؟»

دلم نیامد نه بگویم. برایش روی مبل رختخواب انداختم تا فقط احساس امنیت کند. اما همان لحظه، دوست‌پسرم ناراحت شد. گفت: «نباید اینجا بخوابد. ممکن است همه مریض شویم.» به او گفتم: «اگر نگران سلامتی‌ات هستی، می‌توانی امشب به خانه خودت بروی.» اما او گفت: «تو به من احترام نمی‌گذاری. اگر بعد از عروسیمان یکی از بچه‌ها مریض شود، همیشه همین کار را می‌کنی؟» همان لحظه احساس کردم باید بین آرامش دخترم و رضایت او یکی را انتخاب کنم...

دختری که فقط ۱۰ سال دارد و در آن لحظه، بیشتر از هر چیزی به حضور مادرش نیاز داشت. من انتخابم را کردم. گفتم: «اولویت من همیشه بچه‌هایم هستند.» بحثمان تمام شد، اما یک سؤال هنوز ذهنم را درگیر کرده.. آیا او ادم درستی بود برای این کار؟ آیا ممکن بود در اینده بتواند پدر درستی باشد یانه؟ اگر شما جای من بودین چکار میکردین؟