نقاشی سرنوشت پارت ۲( ادامه ی اسم نامعلوم)

اسم مناسب برای داستان انتخاب شده. راستی آرمان و سارا در واقع دو رگه چینی _ ایرانی هستن که پدرشون چینی و مادرشون ایرانی بوده. بیشتر تو ایران بزرگ شدن اما بخاطر شغل هاشون اومدن چین. راستی، ممنون پارت حمایت هاتون از پارت اول💚

قسمت دوم: مکانی جدید یا قدیمی؟ * * * * * * آرمان با هیجان به دفترش نگاه میکرد و آرمیتا( در پارت قبلی اشتباهی سارا گفته بودم می‌فهمین چرا.) هم به دفتر نگاه میکرد تا شاید چیزی سر در بیاورد. آرمان گفت:(( این خط مربوط به هزاران سال پیشه. دقیقا دوره قدیمی چینی ها. لباس پسره هم از همون نوعه. حالا متنش رو ترجمه کنیم.)) و آرام انگشتانش را روی صفحه دفتر گذاشت و چرخاند تا کلمات را پیدا کند و گفت:(( ترجمه ش میشه اگر صورتت مانند من است تو خود من هستی. یعنی چی آخه؟ یه جور رمزه؟)) آرمیتا سرش را با تاسف تکان داد و گفت:(( آخه خنگ باهوش من. منظورش اینه که قیافش شبیه شخص توی نقاشی باشه. بنظرم تو رو داره میگه. باید....)) اما قبل از اینکه حرفش تمام شود، نوری به رنگ آبی از نقاشی تابید و آنها به داخل نقاشی کشیده شدند. آرمان چشن هایش را بازکرد و دید در راهرویی طولانی و سیاه است. انگار در خلا ای بی پایان فرو رفته بود. آرمان گفت:(( آرمیتا کجاست؟)) که همان لحظه شخصی را روبه‌روی خود دید. اما آن شخص.....

آرمان با تعجب گفت:(( تو همون کسی که تو نقاشی دیدیم نیستی؟ چرا اینقدر شبیه منی؟)) شخص گفت:(( چون تو خود من هستی.)) _ یعنی چی؟ _ به زودی میفهمی._ میشه اینقدر رمزی حرف نزنی؟ بگو با خواهرم چیکار کردی؟ _ خواهر تو یا خواهر من؟ _ چی داری میگ.... اما قبل از اینکه بتواند حرفش را تمام کند به درون گودالی کشیده شد. صدا های مبهمی در گوشش می شنید و صدا ها واضح و واضح تر شدند._ آرمان جان؟ آرمان. بیدارشدین. خدا رو شکر ترسیده بودم. چشم هایش را کامل باز کرد و زنی میانسال و مهربان با لباس چینی قدیمی بنفش رنگ و موهای خاکستری کم رنگ دید. اینجا کجاست؟......

عکس پست عکس شخص توس نقاشیه که میگم شبیه آرمانه. به زودی عکس خواهرش هم میزارم. بای👋🏻👋🏻

ممنون بابت استقبال از پارت قبلی. پارت ۳ به زودی. آنچه خواهید دید: یعنی چی که مُرده؟ گفتی من بانوی جوانم؟ بیشتر بهم بگو سارینا.

این آرمان هستش. آرمیتا رو تو پارت بعد میزارم.