عشق اسلیترینی(P 11)

سلام دوستان.واقعا ممنونم از حمایت هاتون مخصوصا ناظر های عزیز و ناظر عزیزی که داره کمکم میکنه تا همه ی پارت ها رو بذارم.واقعا از همه تون ممنونم💖ناظر عزیز درک کن چیزی نداره و یه خبر مهم هم دارم.احتمالا توی این پارت یا پارت بعد جمع کنم فصل اول رو.(بله.فصل اول😅)حالا نمیتونم قول بدم ولی احتمالا هفت فصل داشته باشه و بتونم با کمک ناظر عزیز درستش کنم.آره دیگه خلاصه که فصل اول یا این پارت یا پارت بعدی تمومه.بریم سراغ داستان

از هوش رفتم و صدای توی سرم پیچید:اول اون سنگ رو برام بیار بعد دختره...صدای لرزون و ترسونی گفت:ا...ا...ارباب دختره؟پس...پسره چی؟همون صدا که مو به تنم سیخ میکرد گفت:دختره مهم تره...اول شر اون رو کم میکنیم...اون یادداشت رو دادی؟اون صدای لرزون گفت:ب...ب...بله ارباب...جیغی کشیدم و بعد به هوش اومدم. اولین صحنه ای که دیدم این به که صورت دراکو با یه عالمه نگرانی سمتم خم شده و بود و وقتی به هوش اومدم داد زد:به هوش اومد!خانم پامفری! همون لحظه چند تا چهره ی دیگه هم نزدیکم شدن.صورت مهربون خانم پامفری.بعد صورت هرماینی که سراسیمه نزدیک شد و سریع مشغول برسی کردن من شد.بعد صورت هری که اونم پشت سر هرماینی اومد و مشغول پرسیدن حالم شد.و در آخر سری...وای نه...اون اینجا چه کار میکنه؟همون پسره...رونالد ویزلی اومد که صورتش یه حالت پشیمونی داشت.وقتی بهم نزدیک شد با صدای آرومی گفت:باران...ببخشید...من...زود قضاوت کردم...آخه از دست مالفوی عصبانی بودم... آروم سر تکون دادم چون توان حرف زدن نداشتم.دراکو به من گفت:چرا اینطوری میکنی؟جوابش رو ندادم.فکرم درگیر اون صدا بود.کدوم دختره؟نکنه منظورش منم؟ولی من چی دارم؟و کدوم پسره؟اون صدای کی بود؟آروم گفتم:میتونید به...پدر و مادرم و برادر و دوستم جغد بفرستید و بگید من چه بیماری ای دارم؟

*چند روز بعد* این چند روز همه چی عجیب شده...سرم بیشتر درد میگیره و پدر مادرم هم نگران منن و برادرم که میگه میرم شکایت میکنم(الکی نگران نشین)آندیا هم که مدام داشت خودش رو سرزنش میکرد که چرا نفهمیده.ولی من و هرماینی و رون و دراکو توی یه فاز دیگه بودیم.چند روز پیش یه سگ سه سر دیدیم و من به نظرم یه ربطی به اون سنگی که توی سرم گفته شده بود داره.وقتی رفتم این رو گفتم من و هرماینی تصمیم گرفتیم که کل کتابخونه رو بگردیم و متوجه سنگ جادو شدیم...البته.باید همون باشه.هرچند دراکو و هرماینی و رون و هری باید الان برن جنگل ممنوعه چون این تنبیهشونه.هری و رون و هرماینی که دیر وقت بیرون بودن اما دراکو...وای...دراکو رفته بیرون خبرچینیشون رو کرده و خودشم گیر افتاده😐😅منم دارم دنبال بهونه ای میگردم که باهاشون برم.بنابراین الان توی بخش ممنوعه ی کتابخونه ام...خدایا یکی رو بفرست...زودت...آخجون یک...وای نه پروفسور اسنیپ...

سریع رفتم یه گوشه که قایم شم و همون شخصی که بهش مشکوک بودم رو دیدم.همون کوییرل...چرا همه اش اون عمامه ی مسخره سرشه؟سریع و با احتیاط و بی صدا رفتم سمت بیرون کتابخونه و اتاق مشترک اسلیترین.کله شق که نیستم!سریع رمز رو گفتم و روی یه کاناپه منتظر دراکو نشستم.بعد از یه مدت یکی رمز رو گفت و اومد تو.خودش بود.سریع بلند شدم و گفتم:خوبی؟اون موجود های جالب بهت آسیب نزدن؟ با غرغر و اخم گفت:مضطرب که نشدی؟(برای اون بیماریش میگم گفتم بدونید)با خنده گفتم:چرا شدم...با عصبانیت پوفی گفت و گفت:برو بخواب.دیگه اصلا هم به اون سگ سه سر و اون نمیدونم چی بود سنگ جادو فکر نکن.منم به حرفش گوش دادم

فردا خبر رسید که پروفسور دامبلدور نیست.خیلی نگران خواستم بلند شم برم بیرون که یکی مچ دستم رو گرفت.برگشتم دیدم دراکوئه.با عصبانیت گفتم:ولم کن...من مهم نیستم.اونم محکم تر دستم رو گرفت و سمت خودش کشید و توی چشمام نگاه کرد و گفت:مهم نیستی؟واقعا؟اگه تو نبودی...اون پاتیل من توی سر من منفجر میشد ولی تو کشیدیش سمت خودت...اگه تو نبودی...کی متوجه میشد اون سنگ جادو هست؟تو...تو از خیلی ها باهوش تری...برای چی میخوای سر همچین چیز کوچیکی...اما من تقریبا داد زدم:چیز کوچیک؟ولم کن...اما دراکو من رو سمت خودش کشیدم و من رو در آ**غ**و**ش**کشید(ناظر جانم به قربانت نکن اینجوری با من چیزی نداره باور کن💐🌸🌷🌹🌺)