چراغی روشن

این دختر امیدش رو یک شبه به دست آورد . ولی چطوری........

سکوت در خانه موج می زد.زندگی بی هدف بود.ساعت هم به ۰۰:۰۰ رسیده بود.مزه ای تلخ در دهانم پیچیده بود.حسی بود در بین خواب و بیداری.جوری خانه تاریک بود که احساس میکردم چشمانم کورند.من در مسابقه ی زندگی دو کارت قرمز گرفتم.یک اشتباه دیگر باعث حذف من از زندگی بود.

ولی اگر دیگر اشتباه نکنم چی؟ اگر برنده ی این جنگ شوم چی؟ اگر تلاشم رو برای ادامه ی راه بکنم چی؟ اگر آهنگی بی کلام بگذارم و سکوت را بشکنم چی؟ اگر چشمانم را کامل رو هم گذاشته و به خواب بروم چی؟

اینجوری ارامش جزوی از من می شود.میتوانم نوری را که انگار هر دقیقه روشت تر میشود را ببینم و مزه ی تلخ خالصی که در دهانم لانه کرده بود را با شیرینی جایگزین کنم. کم کم ان نور کل خانه را مال خود میکند.پر انرژی بودن را حس میکنم. هدف من حالا پیروزی بر زندگی بود.

شیر کاکائو نمیخوایی؟ یدونه هم برای ناظر جونم ⭐️