التیام دهنده زخم های من !

این پست ممکنه زودتر شایدم دیرتر منتشر بشه ، اما حقیقتا خیلی منتظر غم شیرین محرم بودم ! غمی که باعث افتخار دیروزم ، ساخت امروزم و یقین به فردایم است . غمی که ناگهان به زندگی ام پا گذاشت و مرا تا ابد مدیون خودش کرد . خدای عالمیان را شکر که این اجازه را به ما داد تا باری دیگر این روز ها چشیده و یک سال دیگر خود را تضمین کنیم . حسین بن علی نام کسی‌ست که قلبم را از عشقش لبریز کرد ، به امید دیدار اخرین فرزند فاطمه !💚

حسین بود و شن های داغ روان / حسین بود و آفتاب سوزان / حسین بود و بارش تیغ و سنگ سنان / حسین بود و زخم ها و خون روان / حسین بود و حلقه محاصره انبوه دشمنان / حسین بود و غربت و تنهایی و زخم زبان / حسین بود و خولی شمر و سنان / حسین بود و جسم نیمه جان

حسین بود و زینب و رباب بی پشتیبان/ حسین بود و رقیه بود و سکینه و هجران / حسین بود و چشم های مادر بود / حسین بود و ناله های حیدر بود / حسین بود و آه بود افغان بود / حسین بود و جد او پریشان بود / حسین بود انبیا نظاره گرش / حسین بود و اولیا نوحه گرش / حسین بود و ملائکه حیران / حسین بود و هستی همه گریان / حسین بود و سینه اش پر از پیکان

حسین بود و عشق بود و جانان بود / حسین بود ولی دست ها دیگر نبود / حسین بود ولی نور دیده ها دیگر نبود / حسین بود ولی توان تکان خوردن نبود / حسین بود و شمر بود اما علی اکبر نبود / حسین بود و خنجر بود اما عباس دلاور نبود / حسین بود و کسی نبود