پرنسس سرخ_فصل 2_5

#تیفانی؟ درسته؟ لبخند آرامش بخشی زد و آروم به سمتم قدم برداشت. حسه خوبی نسبت بهش داشتم. ^خوش اومدی یونسوک ، پرنسس سرخ... حسم می گفت باید جلوش تعظیم کنم چون اون کسی بود که خواست یاقوت سرخ در وجود من شکوفه بزنه. تعظیم کوتاهی کردم که شونه هامو گرفت و با لبخندش نجوا کرد : از دیدنت خوشحالم ، راستش به سختی تونستم باهات ارتباط برقرار کنم... #یعنی این واقعا یه رویا نیست؟ شما زنده اید؟ لبخندش رو حفظ کرد : متاسفم که همه ی شما رو سرگردون و آشفته رها کردم اما مجبور بودم. #مجبور؟ ^من تمام مدتی که تو به خواب فرو رفته بودی از تو و یاقوت سرخ محافظت می کردم تا مبادا کسی بخواد بهتون آسیب بزنه. #خودتون خواستید من همچنان پرنسس سرخ باقی بمونم؟ ^هم من و هم خوده یاقوت... #شما کی برمی گردید ؟ ^زمانی که شیطان سیاه ضعیف شه. #شیطان سیاه کیه؟ ^کسی که به هزارن قدرت جادویی مسلطه ، یه صاحره ی موذی که در جستجوی یاقوت سرخه بهش می گن شیطان سیاه.

دامن سفیدش رو کمی بالا کشید و از زیرش خنجری بیرون کشید و مقابلم گرفت. ^اینو پیشه خودت داشته باش هر لحظه ممکنه دشمنان قصد جونت رو کنن باید خودتو برای هر چیزی آماده کنی تو هنوز ضعیف هستی و قدرت هات کاملا برنگشتن... سری تکون دادم و خنجر رو ازش گرفتم. ^می دونم با این حرفی که می خوام بزنم شوکه میشی ولی پدر و مادرت زنده هستن. اشک تو چشمام حلقه زد. #چطوری؟ اشکام رو با مهربونی پاک کرد. ^همه چیز زیر سره شیطان سیاهه اون همه رو گمراه کرده بود ، بنابراین پدر و مادرت زنده و صحیح و سالم هستن. #کی می تونم ملاقاتشون کنم؟ ^به زودی... #باید با شیطان سیاه مبارزه کنم؟ ^من تا جایی که بتونم جلوش می ایستم ولی تو هم خودتو آماده کن ، الان باید تو رو برگردونم چون این راهی که برای ارتباط باهات انتخاب کردم خیلی خطرناکه ، پس لطفا چشمات رو ببند. چشمام رو بستم ، دستش روی سرم قرار گرفت و چند ثانیه بعد سرم تیر کشید و صداها واضح شد...

بخاطر انرژی زیادی که مصرف کرده بودم از گوشام داشت خ*و*ن میومد... کریس بالای سرم ایستاده بود و تو پانسمان کردن به بیون سو کمک می کرد. بیون سو : از موقعی که به خودت اومدی هیچی به زبون نیوردی چرا؟ با خودم گفتم بهتره فعلا کسی به غیر از خودم از این قضایا خبر نداشته باشه. دستش رو پس زدم : چیزی نیست فقط یکم انرژی منفی بود همین. کریس مشکوک بهم نیم نگاهی انداخت : اما این چیزی که ما دیدیم خیلی بیشتر از یه انرژی منفی بود. دستام رو با پارچه تمیز کردم و بلند شدم : شماها دارین زیادی بزرگش می کنید همین.

سرمو زیر شیر آب گرفتم ، تا جایی که نفس کم اوردم و سرمو بالا اوردم و چشمم خورد به اینه. در حالی که داشتم نفس نفس می زدم گفتم : چرا دست از سرم برنمی داری؟ لبخند وحشتناکی زد که از خودم ترسیدم : می خوام چشمامو ازت پس بگیرم... ناخن های بلندش به سمت صورتم به حرکت در اومدن ، ناخواسته جیغ بلندی کشیدم و رفتم عقب که خوردم به آینه و صدای شکستنش تو سرم سوت کشید. یه دفعه با سیلیه محکمی به صورتم خورد به خودم اومدم و سوهو رو دیدم که داشت تکونم می داد : حالت خوبه ؟ ماتم برده بود و به نقطه ی نامعلومی خیره بودم... صدای کریس تو گوشم پیچید : سوهو تو اینجا چیکار می کنی؟ سوهو : از اینجا صدای جیغ میومد... کریس ، سوهو رو کنار زد و اومد رو به روم ایستاد. کریس : چی شده ؟ سالمی ؟ دوتاشون رو کنار زدم و رفتم تو اتاق. تیفانی گفت مامان و بابا زنده هستن و نگرانشون نباشم ولی نمی تونم ، شیش سال شده که ندیدمشون و دلتنگشون هستم. با فکرشون به خواب رفتم...

صدای باز و بسته شدن در اومد ، فکر کنم حق با تیفانی بود. خنجر رو از زیر بالشت در اوردم و زیر آستین پیراهنم قایم کردم و آروم از جام بلند شدم پشت کمد مخفی شدم. کمد کنار تختم قرار داشت و اون فرد به تختم رسید دقیقا رو به روم بود ولی چون تاریک بود نه اون متوجه ی من شده بود نه من می تونستم صورتش رو ببینم. پریدم روش و خنجر رو روی گردنش گذاشتم. _یونسوک منم کریس😶

همین قدر کافیه... ناظر محترم لطفا منتشر کن هیچ چیزه بدی نداره زحمت کشیدم بعد مدت ها اومدم پارت گذاشتم منتشر کن با تشکر❤😍