چشمک(BTS) پارت یازدهم(آخر) 🥺

اینم پارت آخر از چشمک....💞 فک کنم بیشترتون خوشحالین😑😂

ادامه داستان: نامجون کنار یونگ نشست. به هم لبخندی زدند. نامجون به دوروبر نگاهی کرد و گفت: چی شده؟!   یونگ اخمی کرد و گفت: چرا؟!   نامجون نگاهش کرد و گفت: چون از موقعی که اومدی ناراحتی!   یونگ خنده تلخی زد و به پاهاش خیره شد. نامجون به روبرو خیره شد و گفت: این لبخند رو میشناسم!   یونگ نگاهی به نامجون کرد. نامجون ادامه داد: لبخند تلخ، لبخندی که من چهار ماهه به لب دارم، بعد از رفتن اون!   یونگ کنجکاوانه نگاش کرد. نامجون آهی کشید و به یونگ نگاه کرد: من لبخند دردناکتو فهمیدم چون میدونم چه حسی داری!   یونگ سری تکون داد و به روبرو خیره شد. چند ثانیه بعد یونگ گفت: میدونی،همیشه......... با خودم میگفتم هیچکس از این دختر وحشی خوشش نمیاد و عاشقش نمیشه! نامجون که سرش پایین بود و خندید. یونگ با لبخند به سقف نگاه کرد و آهی کشید. یونگ با لبخند: ولی همین امروز فهمیدم که جین منو واقعا دوست داره! نامجون با تعجب نگاش کرد و گفت: تازه فهمیدی؟!!! یونگ نگاش کرد و گفت: خب...... (سرشو پایین انداخت) من زیاد اهل این حرفا نیستم! برای همین.......(کلافه شد) اصلن ولش کن! نامجون ابرویی بالا انداخت و به صندلی تکیه داد و به روبرو خیره شد،گفت: پس دردت چیه؟! یونگ آهی کشید و گفت: بِرم یا نَرم؟!   نامجون اخمی کرد و گفت: وات؟! یعنی چی؟!   یونگ خنده ای کرد و نگاش کرد.  نامجون لبخند زد. یونگ خندش تموم شد و گفت: اگه یک انسان بخاطر یک نفر گریه بکنه..... دوسش داره؟!   نامجون: شک نکن!   یونگ ابرویی بالا انداخت و گفت: عاااو!   نامجون با کنجکاوی نگاش کرد: گریه کردی؟!   یونگ چشاش گرد شد. نامجون لبخندی زد و به صندلی لم داد. یونگ: تو چی؟!  نامجون بدون اینکه نگاش کنه: چی؟!

یونگ: گریه کردی وقتی ترکت کرد؟!   نامجون لبخند تلخی زد و گفت: عر میزدم!   یونگ خندید و نامجون باهاش خندید.   یونگ خندشو خورد با کنجکاوی: جدی؟!   نامجون نگاش کرد و گفت: گریه کردم ولی عر نزدم!   یونگ دوباره خندید. جین بهشون ملحق شد و گفت: نامجون بلند شو، باید یک اجرا داشته باشیم.  نامجون ابرویی بالا انداخت، بلند شد و رو به یونگ کرد: امیدوارم لذت ببری!   یونگ لبخند زد و جین به یونگ نزدیک شد و گفت: بعد اجرا میام بهم بگو چیکار داشتی!   یونگ سری تکون داد و جین رفت.   بی تی اس بالا بودند. یونگ بلند شد و نگاه می‌کرد. آهنگ بوی ویت لاو رو اجرا کردند و یونگ از اجراشون خیلی خوشش اومد و با لبخند نگاه می‌کرد. اجرا تموم شد و همه جیغ کشیدند، یونگ دستی زد و تشویق کرد. پسرا اومدن پایین و با بقیه خوش و بش می‌کردند تا رسیدند به یونگ. یونگ با لبخند: هم آهنگتون قشنگ بود و هم رقصتون.  پسرا خندیدند و هوبی گفت: حتما رقصش برای تو چیزی نبوده!   یونگ مغرورانه ایستاد و گفت: آره بابا چیزی نبود.  جین با تعجب: رقصیدن بلدی؟!   یونگ سری تکون داد و گفت: آره، توی رقص خیابونی کار میکنم!   ته ته دستی زد و گفت: ایول بابا!  یونگ آستیناشو بالا زد و گفت: این حرکت آهنگتونو خیلی دوست داشتم.(همون حرکتی که موقع خوندن اوآ اوآ اوآ میرقصن) یونگ یکم عقب رفت و حرکتش رو انجام داد.  پسرا تعجب کردند و خندیدند. یونگ لبخند زد. بقیه هم به یونگ نگاه کردند. یونگ آستیناشو پایین کشید و جین گفت: نمیدونستم رقص یاد داری!  یونگ تعظیم مغرورانه ای زد، بقیه خندیدند.

یک ساعت گذشته بود. یونگ و جین بیرون ساختمون بودند. یونگ خواست در ماشین رو باز بکنه که یکدفعه جین داد زد: صبر کن صبر کن.  یونگ ترسید و گفت‌: چی شده؟!   جین در ماشین رو براش باز کرد، یونگ با تعجب نگاش کرد، خندید و نشست. جین در رو بست و با لبخند روی لبش سوار ماشین شد. ماشین حرکت کرد.  توی راه بودند و جین گفت:خونتون جای رستورانه؟!  یونگ: آره، نزدیک رستوران شدی بهت میگم.  سکوتی شد و جین گفت: چی میخواستی بهم بگی؟!   یونگ با اخم: کِی؟!   جین نیم نگاهی به یونگ کرد و گفت: همون موقعی که میخواستی بگی ولی یکی صدام کرد.   یونگ: آها، چیز مهمی نبود.  جین اخمی کرد و گفت: یعنی چی چیز مهمی نبود، بگو خب!   یونگ: یک مشکلی بود که حل شد، فهمیدم چیکار کنم!  یونگ لبخند مرموزانه ای زد. جین هنوز بهش نگاه میکرد، با ترس و بامزگی گفت: لبخندت خیلی ترسناک بود، نمیگی چیشده؟! یونگ با تعجب نگاش کرد و گفت: دیدی؟! جین با اخم: آره که دیدم، نمیگی؟! یونگ خندید و گفت: گفتم دیگه خودم حل کردم..... لازم نیست. جین یکم غیرتی شد و گفت: تهیون چیزی گفته؟! یونگ تعجب کرد و گفت: نه بابا، منو به اون چه!! ولش کن دیگه! جین به روبرو خیره شد و گفت: اگه چیزی هست بگو، میدونی منو تهیون باهم دوستیم..... چون من خیلی خوشتیپم بهم حسودی میکنه و..... یونگ خندش گرفت و جین با جدیت بهش نگاه کرد و گفت: راس میگم، نخند. یونگ بیشتر خندید.

یونگ خونه رسید و مامانش سمتش اومد و گفت: خوبی؟!  یونگ درحالی که کفشاشو درمیاورد با لبخند سری تکون داد و گفت: آره، ولی خستم!   مامان صورتشو جمع کرد و گفت: خوبه کوه نکندی!   یونگ لبخند تلخی زد و داخل شد. باباش درحال چای خوردن بود و با لبخند گفت: سلام دخترم!  یونگ لبخندی زد و گفت: سلام بابا!  بابا: بیا بشین.  یونگ نشست. مامانش هم نشست، یونگ آهی کشید و گفت: میدونم میخواین راجب اینکه میخوایم بریم به روستامون باهام صحبت کنین ولی من همه چی رو میدونم و یک تصمیمی گرفتم!   مامان و باباش با تعجب نگاش کردنند. بابا اخمی کرد و گفت: ایول بهت، دیشب خواب نبودی؟!   یونگ سری تکون داد: نه.  مامان با کنجکاوی: خب تصمیمت چیه؟!   یونگ نفسی تازه کرد و گفت: من نمیام!   مامان و باباش شوکه شدند و مامان گفت: چی؟! یعنی چی که من نمیام!   یونگ: یعنی من نمیام!   بابا: خب میشه بیشتر توضیح بدی!   یونگ یکم جلو اومد و گفت: من توی سئول میمونم، که درآمد خانواده رو دربیارم...... هم توی یک رستوران کار میکنم و هم رقص خیابونی انجام میدم.  بابا سرشو تکون داد و مامان با عصبانیت: کجا میخوای بمونی؟! غذات چی؟! از کجا بفهمم سالمی یا نه؟! ها؟!

یونگ به باباش نگاه کرد و گفت: نظر شما چیه بابا؟!   مامان با تعجب: حرفای منو نادیده میگیری؟!   یونگ نگاهی به مامانش کرد و گفت: نه مادر من، صبر میکنم ببینم بابا چی میگه!   هردو به بابا نگاه کردند و بابا گفت: خب...... بد هم نمیگی!   چشمای یونگ برق زد. مامان یونگ با عصبانیت: یعنی چی بد نمیگه؟! خونه چی؟! غذا چی؟!   بابا رو کرد به زنش و صورتشو جمع کرد و گفت: چقدر حرف میزنی، خب پیدا میشه دیگه!.... یونگ هم باز میومد به سئول به خاطر جین!   یونگ تعجب کرد و خندید. ادامه حرف بابا: پس چرا بیاد که بره؟!   مامان با اخم: به خاطر جین؟! از کجا معلوم که جین از این دختر خوشش بیاد!   یونگ با حالت عصبی: خیلی هم بخواد!   مامان رو کرد به یونگ: حالا ول کن...... فک کن من قبول کردم، خونه چی؟!  یونگ با خوشحالی: قبول کردی؟!   مامان: سوال منو جواب بده.  یونگ: قبول کردی؟!   مامان با حالت عصبی: آره.  یونگ یکدفعه بلند شد و آروم رقصید.  بابا لبخند زد و مامان با تاسف: نگاش کن، نگاش کن.... 24 سالشه چیکار میکنه.   یونگ هنوز داشت می‌رقصید. مامانش داد زد: خونه چیییییییی؟!   یونگ درحال رفتن به اتاقش با رقص: فردا میرم دنبالش!  رفت داخل و درو بست. بابا لبخندی به زنش زد و مامانش هم با حالت عصبی خندید.

صبح زود ساعت 5، یونگ از خونه زد بیرون. به سمت پارک رفت. دنبال پاکپائو گشت. پیداش کرد و به سمتش اومد. یونگ: سلام پاکپائو! پاکپائو سرشو بالا کرد و با لبخند: سلام یونگ. یونگ کنار پاکپائو نشست و با خوشحالی: خوشحالم که اینجا بودی! پاکپائو با لبخند : منم خوشحالم که دوباره دیدمت. یونگ لبخند زد. پاکپائو با کنجکاوی: خب، چی شد؟! با اون فرد مذکر چیکار کردی؟! یونگ لبخندی زد و گفت: بهش نگفتم که میخوام برم، ولی تصمیم گرفتم که نرم! پاکپائو لبخند تعجب باری زد و گفت: یعنی نمیخوای بدونی که چقدر دوست داره؟! یونگ نفسی کشید و گفت: مطمئن شدم دوسم داره(سکوت کرد) البته هنوز بهم نگفته ولی فکر کنم دوسم داره.... منم دوسش دارم! پاکپائو سری تکون داد و گفت: جالب شد..... حالا این فرد مذکر خوش شانس کی هست که دختری به گفته خودش وحشی عاشقش شده؟! یونگ خنده ای کرد و گفت: فرد معروفیه، اسمش جینه... از گروه بی تی اس! پاکپائو لبخندش محو شد و سکوت کرد. یونگ چون به روبرو خیره شده بود اونو ندید. پاکپائو دوباره لبخندی زد و گفت: جین.....اسم قشنگی داره! یونگ سری تکون داد. پاکپائو پرسید: خب، میخوای چیکار کنی؟! یونگ نفسی تازه کرد و گفت: دنبال یک خونه میگردم تا توش زندگی کنم! پاکپائو مشغول نقاشی کردن شد: میتونی با من زندگی کنی! یونگ نگاش کرد و با تعجب گفت: چی؟! مطمئنی؟! پاکپائو: آره، من و مامان بزرگم با هم زندگی می‌کنیم و جایی برای یک نفر دیگه هم داریم.... میتونی بیای پیش ما! یونگ با تعحب: شوخی میکنی؟! پاکپائو: من دارم میخندم؟! یونگ لبخندی زد و با خوشحالی: این که خیلی خوبه! پاکپائو نقاشی که دستش بود به یونگ نشون داد: نگاه کن این تویی!

یونگ با خوشحالی نگاه کرد. نقاشی چهره یونگ بود، خیلی شبیهش بود. یونگ با هیجان: اوه مای گاد......این که منم! گاااااااد چه نقاشیت خوبه! پاکپائو لبخندی زد و گفت: واقعا؟! هنوز تکمیل نشده، ولی اگه تموم بشه..... بنظرم قشنگ بشه! یونگ با هیجان: ولی به نظرم تموم شده! پاکپائو خندید و به کشیدن ادامه داد. یونگ با اشتیاق به نقاشی کشیدن پاکپائو نگاه می‌کرد و گفت: باز به من نقاشی کشیدن یاد بده! پاکپائو با لبخند: حتما! یونگ لبخندی به پاکپائو زد.

4 روز گذشته بود. خونه و رستوران رو خانواده چانگ خالی کرده بودند. همشون به جز یونگ به روستا رفته بودند. یونگ جلوی رستوران ایستاده بود و گفت: خب.... از این به بعد اینجا مال بابام نیست، باید خوب کار کنم! کسی که به جای آقای چانگ مدیر رستوران شده بود، یونگ رو صدا کرد. یونگ داخل رفت و گفت: بله آقای ایسو؟! آقای ایسو با لبخند: ممنون که به ما کمک کردی دخترم! یونگ لبخندی زد و گفت: خواهش میکنم، کاری نکردم..... به هر حال من اینجا کار میکنم! آقای ایسو: امروز مرخصی، دستت درد نکنه! یونگ چشماش برق زد و کلی از آقای ایسو تشکر کرد.

یونگ از رستوران بیرون شد و جین رو دید. با لبخند سمت جین رفت. جین با تعجب نگاهی به یونگ و صاحب رستوران کرد و گفت: آقای چانگ کو؟! یونگ نیم نگاهی به رئیسش کرد و گفت: خانوادم رفتن روستا..... از این به بعد اونجان! جین چشماش گرد شد و گفت: میخوای بری؟! یونگ سرشو پایین انداخت. جین اخمی کرد و گفت: یونگ...... بگو دیگه، نگو که میخوای بری! یونگ سرشو بالا گرفت و با حالت گریهٔ مسخره، زد به بازوی جین و گفت: آه جین، خانوادم رفتند و من میمونم! جین با تعجب اخمی کرد و یونگ عادی بهش نگاه کرد. چند ثانیه چشم تو چشم شدن و یونگ چشمک زد ولی جین نزد. یونگ با کنجکاوی: تو تیک نداری؟! جین با حالت عصبی و نگرانی: به تیک من چیکار داری؟! میری یا نه؟! یونگ با اخم گفت: بابا نفهمیدی؟!من نمیرم، سئول میمونم! جین نفس راحتی کشید و دست روی قلبش گذاشت، گفت: داشت قلبم میومد تو دهنم! یونگ با خنده: دروغ میگی! جین همون حالت: نه جدی! جین صاف ایستاد، با کنجکاوی نگاش کرد و سرشو آورد جلو: چرا با خانوادت نرفتی؟! یونگ لبخند شیرینی زد و موهاشو پشت گوشش انداخت و گفت: به خاطر تو! جین سرشو عقب برد با محبت یونگ رو نگاه کرد، لبخند شیرینی زد. یونگ با ترس به جین نگاه کرد، بعد به زمین نگاه کرد و سرشو تکون میداد: البته به خاطر کارم هم موندم! جین لبخندش محو شد و اخمی کرد و گفت: دروغ میگی! یونگ نگاهی به جین کرد: دروغم کجا بود، خرج خانوادم رو باید فرزند بزرگ خانواده در بیاره! جین خندید و گفت: خب فرزند بزرگ خانواده، میای امروز بریم بیرون باهم؟! یونگ: آره، امروز مرخصم، بریم! درحال رفتن به سمت ماشین بودند که جین گفت: کجا بریم؟! یونگ کمی فکر کرد: بریم خونه جدیدم، البته اجاره نشینم.... با یکی هم آشنات میکنم....... دوست جدیدم، یک حرفای قشنگی میزنه. جین لبخندی زد و گفت: عاااو، کنجکاو شدم! هردو با لبخند سوار ماشین شدند.

اینم پااااااارت آخر..... 😊😊😊😊 امیدوارم از این داستان لذت برده باشین و اتفاق هم دنبال کنین در اکانت خواهرم😃😃😃😃 فک کنم سه چهار روز دیگه بیاد😊👍 (اعتراف: روی بابای یونگ کراش زدم😂😂😂) و اینو بگم که یونگ و پاکپائو در فصل دوم و سوم اتفاق هم هستن، عررررررررر😃 پایانش خوش بود😬😎