تایتان ها پارت2

سلام عزیزان آمدم بایک داستان دیگه و ممنونم که داستان های منو دنبال می کنید و میخوام نظر شماهم بدونم واسم کامنت کنید چه داستانیو بزارم و اسماتونم بنویسید

از دید ریون واقعا واسم سخت بود گروهو ترک کنم ولی مجبور بودم که یک دفع یک پسر با لباس گربه که مو هاش زرد بود وی چوب دستی داشت و یک دختر با لباسی که به بدنش چسبیده رنگ قرمز داشت با نقته های سیاه بایک یویو دستش بود و یک نقاب رو صورتش سریع رفتم سمتشون اسمو پرسیدن گفتم ریون اسم شما چیه دختره گفت اسمم لیدیباگه و پسره هم گفت اسمم کت نواره

گفتم چرا این لباساه تنتونه گفتن اینا معجزهگرن

من گفتم مگه معجزه گر وجود داره هم زمان گفتن آره ، حالا تو قلعه چه خبره رابین از اتاق ریون آمد بیرون ناراحت و غمگین استافایر گفت رابین بیا بین کی امده رابین بدو بدو رفت تو حال دید مادرهشه

از دید رابین گفتم مادر مگه تو نمرده بودی تو آتش سوزی مادرم گفت نه رابین من اومدم بهت یک چیزیو بگم اسلیت اسلیت گفتم اسلیت چی مادرم گفت دقت کن بین می بینی که تو چقدر شبیه اسلیدی اسلیت پدرته گفتم امکان نداره یهو مادرم غیب شد

رفتم تو اتاق ریون ولی به بچها گفتم اتاق خودم از دید استارفایر چند ساعت بعد از رفتن رابین به اتاقش گفتم بیستبوی سایبورگ رابینز چند ساعته تو اتاقشه بیستبوی گفت رابین تو اتاق خودشنی تو اتاق ریونه گفتم چرا با ناراحتی گفت ریون از این جا رفته

گفتم چرا

از دید ریون میاد با من بریم گفتن کجا گفتم هیچی وبه راهم ادامه دادم ارتفاعمو زیاد کردم بالای ابرا حس میکنم تو ابرام تِزِِ نویسنده😐از جزیره ها گذشنم به یک دری رسیدم

گفتم این جا خوبه

بچها دیگه آنچه خواهید دید نداره

بای بای