مغرور کوچولوی من ١٠

مرینت: ادرین رفت بیرون منم لباسم و پوشیدم و رفتم بیرون. هرکی منو میدید گریه اش دوبرابر میشد و بهم تسلیت میگفت منم فقط سرم و انداخته بودم پایین که بغضی که تو گلم بود بین اون همه جمعیت باز نشه نمیدونم چرا ولی با چشم دنبال ادرین بودم دیدمش که وایساده بود و از مهمونا پذیرایی میکرد. دلم میخواست بازم بغلم کنه نمیدونم 0را اون حس تنفرم ازش کم کم خودش و به یک حس عجیب میداد یک حس خوب حس ارامش وقتی کنارش بودم. این افکار و از ذهنم بیرون کردم و رفتم سمت اشپزخونه عمه تو اشپزخونه وایساده بود

نشسته بود یک گوشه و مثلا داشت میوه تو ظرف میچیند اما من بهتر از هر کسی میشناختمش داشت سیع میکرد گریه نکنه، که بگه چیزی نیست من محکمم ولی ادم تا یک جایی تاقط داره دیگه! _عمه سریع اشک سمجی که از گوشه چشمش می اومد و پاک کرد و برگشت سمتم _جانم عمه، وایسا ببینم تو و ادرین مگه نیویورک نبودید! _چرا ولی امروز برگشتیم برای لوکا _اهان و سریع برگشت سمت میوه ها میدونم تا اسم لوکا میاد از این رو به اون رو میشه مثل خودم. رفتم جلو و از پشت بغلش کردم، اونم انگار همین و میخواست، زد زیر گریه، صدای هقهق که بلند شد منم به اشکام اجازه دادم که بریزن، عمه جلوی دهنشو گرفت که صدای هق هقش کم تر بشه اما من بی صدا اشک میریختم ترجیح میدادم وقتی تنهام یک دل سیر گریه کنم داد بزنم لوکا رو صدا بزنم و باهاش صحبت کنم، کم کم صوای عمه خوابید برگشت سمتم و بغلم کرد _مرسی مرینت دلم واقعا گریه میخواست حالا هم برو میوه هارو بزار جلو مهمونا بعدم برو کم کم اماده شو چند دقیقه دیگه میخوایم بریم تشیع جنازه _چشم میوه هارو گرفتم بردم تو پذیرایی گذاشتمش رو میز. خودمم نمیدونم چرا اما بازم با چشم دنبال ادرین میگشتم، انگار الان فقط اون بود که ارومم میکرد. یکدفعه دستی رو شونم قرار گرفت سریع و با ترس به سمت عقب برگشتم، دست ادرین بود.

_چیشده ادرین؟ _هیچی _پس چرا اومدی اینجا! _اومدم ببینم حالت چطوره _چطور میتونه باشه!؟ خودت و نزن به اون راه میدونم تو هم دلت میخواد گریه کنی تو هم دلت برا لوکا تنگ شده بغض کردم از. کنارش رد شدم و رفتم که لباس بپوشم ___________برش زمانی به تشیع جناز_______ نشسته بودم یک گوشه کنار درختای چنار زانوهام و بغل گرفته بودم. نمیخواستم جلو همه گریه کنم، لوکا رو اوردن توی پارچه سفید که سرش گره زده شده بود. گذاشتنش تو قبر میخواستم بلند شم و داد بزنم نزاریدش اون لوکا ی منه نباید بمیره 😭😭😭😭😭نزاریدش تو قبر اون میترسه. اما اما نمیشد هیچکس به حرف من توجه نمیکرد زدم زیر گریه بی صدا و اروم دستامو گرفتم جلوی صورتم تا ریختن چند تن خاک روی برادرم، حامی همیشگیم و پشت و پناهمو نبینم. نمیدونم چقدر گریه کردم که صدای یک نفر بلند شد _مرینت عمه پاشو بریم همه رفتن بله همه رفته بودن فقط مامان و بابا و عمه مونده بودن. و، و ادرین نشسته بود کنار قبر داشت فاتحه میخوند، چند دقیقه بعد بلند شد و اومد پیش ما دستاشو تکوند. _مرینت مادر پاشو بریم دیگه تو که هنوز نشستی _نمیخوام _چی چی رو نمیخوام، ببین میدونم دلت برا لوکا... _گفتم نمیخوام میخوام یکم بیشتر پیشش بمونم لوکا از تنهایی میترسه 😭😭😭 ولم کنید میخوام بمونم _زن عمو اگه اجازه بدید مرینت بمونه منم اینجا مراقبش هستم بعدم باهم بر میگردیم خونه _باشه ادرین جان فقط جون تو و جون بچما _چشم زن عمو خیالتون راحت ما زود برمیگردی مامان اینا رفتن ادرین تکیه داد به چنار و گوشیش و در اورد. کم کم اشکاش بی صدا روی گونش میشستن و پاین می اومدن

منم پاشدم رفتم کنار قبر، نتونسته بودن لوکارو ببینم. دیگه نتونستم با صدای بلند شروع به گریه کردن کردم،دوزانو نشستم کنار قبر و با لوکا حرف زدم هرچی میخواستم و بهش گفتم _لوکا خیلی بدی😭😭😭😭 گفتی همیشه پیشم میمونی تو خیلی بد قولی، 😭😭میخواستم برات تعریف کنم که چیشد، نبودی ببینی من چه طرحای قشنگی کشیدم یک قرارداد خوب در انتظارمون بود اما تو خیلی بی وفایی، اما، اما من بی وفا نیستم😭😭 اومدم پیشت بمونم که از تنهای نترسی اخه ببین هوا تاریک شده شب های قبرستون خیلی ترسناک اما نترس باشه! من موندم پیشت که نترسی، ببین. ادرین هست مگه شما دوتا دوست نبودید چرا تنهاش گذاشتی! چرا منو تنها گذاشتی! مگه صد بار نگفتم درست رانندگی کن ببین چند نفر لباس سیاه پوشیدن. پاشو دیگه پاشو بگو شوخی بوده پاشو داداشی پاشو تور خدا پاشو😭😭😭😭😭😭😭😭😭😭😭😭😭😭😭 یکدفعه صدای داد ادرین بلند شد _بس کن مرینت بس کن اومد سمتم بازو و گرفت و بلندم کرد منو کشید سمت در خروجی. من تقلا میکردم اما زور اون صد برابر بود _نه ولم کن نمیخوام 😭😭 بزار پیشش بمونم ولم کن

به زور منو برد و نشوند تو ماشین خودشم نشست. نمیدونم چرا یکدفعه اتش فشان درونم خاموش شد واروم نشستم رو صندلیم ادرین همونطور که سیع میکرد مانع ریختن پی در پی اشکاش بشه که البته موفق نشد رانندگی میکرد، کم کم به خونمون نزدیک شدیم تقریباً دو، سه کوچه با خونه فاصله داشت _بقیشو خودم میرم _لازم نکرده _دو کوچه که چیزی نیست بزار خودم میرم _گفتم لازم نکرده _ادرین بزار برم دیگه اهههههههه _اصلا برو اما دیگه ادرینی نیست که اگه اتفاقی واست افتاد کمکت کنه 😠 _به درک اصلا نباشه من خودم از پس خودم بر میام 😠 از ماشین پیاده شدم ادرین گازشو گرفت و رفت منم همینطور که به خاطراتم با لوکا فکر میکردم راهی خونه شدم تقریبا یک کوچه مونده بود که حس کردم یک نفر داره تعقیبم میکنه، برگشتم پشت سرم و نگاه کردم اما کسی نبود، اما این احساس کم کم مثل یک خوره افتاد به جونم ترس و استرس و نگرانی. یکدفعه صدایی از پشت شنیدم _خانم خوشگله جایی تشریف می‌برند برسونیمشون و همهی همراهانش زدن زیر خنده. برگشتم پشت سرم و نگاه کردم، تقریبا پنج شیش نفری بودن با قیافه های شرور که توی سایه ی ماه ترسناک تر نشون داده میشد. اروم اروم عقب رفتم _ا. ا. اگه یههه قدم دیوه جلو بیاید _چی کار میکنی 🤣😈 _جی. جی.. جی. جیغ میزنم _خوب بزن 🤣🤣😈😈😈 یکدفعه اومدن سمتم رئیسشون دستامو از پشت گرفت و یک دستشم گذاشت رو دهنم. جیغ میکشیدم اما صدام خفه شده بود حتی خودمم به زور میشنیدمش که یکدفعه صدایی گفت _اقایون. کی باشن؟؟

اون اون ادرین بود🤩😍 باورم نمیشه انگار دنبارو بهم دادن شروع کردم به تقلا کردن بیشتر اما با مشتی که به بازوم زده شد از درد به خودم پیچیدم _هرکی به تو چه فضول محله🤣🤣🤣😎 _ببینید یا با زبون خوش همین. الان اون دختر و ولی میکنید یا مجبور میشم به زور متوسل بشم _اوه اوه اقا کی باشن _به تو چه فضول محله 😎 _که منو مسخره میکنی نه! پسرا حسابشو برسید همشون به سمت ادرین حجوم بردن اما در صدم ثانیه همشون رو زمین ولو شدن. ادرین لباسشو از تو خام تکوند و ارون به پسر که منو گرفته بود نزیک شد.