شعر من 1

وزن عروضیش کاملا یکسان نیست. ولی امیدوارم خوشتون بیاد

در انتهایِ کوچه‌ی خاموشِ خاطرات آوازِ دورِ پنجره می‌آمد از حیات

یک برگِ زرد، قصه‌ی پاییز را نوشت بر سنگفرشِ خیسِ شب، با خطِ احتیاط

دریا سکوت کرده ولی موج می‌زند در سینه‌ی صبورِ خودش رازِ کائنات

من با غبارِ راه، به خورشید می‌رسم حتی اگر گرفته مرا سایه‌ی جهات

از ریشه‌های خسته‌ی یک باغِ بی‌بهار روید هنوز زمزمه‌ای سبز در نبات

ای کاش باد، نامِ مرا هم به یاد داشت چون عطرِ گمشده‌ای میانِ برگ‌ها و باد