زبان چشم ها؛

زبانِ چشم‌ها؛ جایی که واژه‌ها به پایان می‌رسند.

چشم ها هزاران حرف برای گفتن دارند اما از این مقدار تنها اندکی از آنها به زبان راه پیدا می‌کنند.برخی در مسیر گم می‌شوند و دیگر از یاد ها می‌روند؛اما برخی از آنها تا ابد در چشم ها محبوس می‌مانند.

گویند هر فرد ۱۳ نیمه گم‌شده دارد،قبلا فکر می‌کردم این تعداد خیلی زیاد است اما حالا که فکر می‌کنم چقدر احتمال دارد که از بین ۸ میلیارد انسان من یکی از آن ۱۳ نفر را ملاقات کنم؟و اصلا در فرض که یکی از آنها را ملاقات کردم،چگونه بفهمم که او همان نیمه گم‌شده من است؟

اما همه چیز وقتی که او را دیدم تغییر کرد.نیازی نبود او به من بگوید:سلام من نیمه گمشده تو هستم!نیازی نبود من بگویم:سلام من به دنبال نیمه گمشده ام می‌گردم! چشم ها همه چیز را می‌گفتند.چشم ها راهشان را به یکدیگر پیدا می‌کردند.

نمی‌دانم چرا به سمتش رفتم و به یک غریبه سلام کردم.احتمالا او هم نمی‌دانست چرا یک غریبه را به نوشیدن چای دعوت کرده است.احتمالا باران هم نمی‌دانست چرا در میانه تابستان می‌بارد.