اصلی ترین ویژگی نوشته خوب

ارنست همینگ‌وی نویسنده مشهور امریکایی نظریه ای راجب ویژگی اصلی نوشته خوب یعنی عنصر زمانی دارد. در ادامه به نظر این نویسنده برجسته می‌پردازیم.

به نام خدا، سلام به شما بینندگان و شنوندگان این خط. امروز در خدمت جناب آقای ارنست همینگ‌وی، نوسنده برجسته امریکایی در قرن ۲۰ هستیم. قرار است با هم به این بپردازیم که از نظر اقای همینگ‌وی نثر یا نوشته خوب چه خصوصیت اصلی‌ای دارد. خب جناب نویسنده، از دغدغه خودتون بهمون بگین. چجوری به این نتیجه رسیدین که خصوصیت اصلی یک نوشته اصلا چی هست.

ارنست همینگ‌وی در *م.ر.گ در بعدازظهر* پاسخ می‌دهد: در آن زمان می‌کوشیدم بنویسم، و گذشته از دانستن اینکه آدم براستی چه حس می‌کند، نه اینکه چه قرار است حس کند و چه به او آموخته‌اند که حس کند، بزرگ‌ترین مشکل من این بود که آنچه را واقعا در عمل روی می‌دهد روی کاغذ بیاورم؛ واقعا چه چیزهایی آن عاطفه‌ای را که آدم حس کرده است پدیدآورده‌اند. در نوشتن مطلب برای روزنامه آدم آنچه را روی‌داده است می‌گوید و یا انواع حیله‌ها عاطفه را منتقل می‌کند، به کمک عنصر زمانی، که به هر شرحی درباره امری ‌که آن روز پیش آمده است رنگ عاطفی خاصی می‌دهد؛ اما حقیقت مطلب، ترتیب حرکت و واقعیت که آن عاطفه را پدید اورده است، یک سال یا ده سال بعد هم اعتبار خود را نگه می‌دارد، یا اگر بخت یاری کند و آدم آن را با خلوص کافی بیان کند همیشه باقی خواهد ماند. این از حد توانایی من بیرون بود و من سخت تلاش می‌کردم این را بدست آورم.

میشه منظورتون از عنصر زمانی رو واضح تر بیان کنین؟ منظور از عنصر زمانی، وابستگی به یک زمان معین است. یعنی ممکن است ما خبر یک روزنامه در یک روز بسیار جالب باشد اما این جالب بودن وابسته به همان *روز* معین است و چند روز بعد کهنه و بی ارزش می‌شود. به قول ازرا پاوند، نوشته خوب خبری‌ست که خبر می‌ماند.

یعنی این وابستگی زمانی به آثار ادبی مثل داستان ها و رمان ها هم سرایت کرده؟ بله. به همین خاطر است که بسیاری داستان ها در زمان خود غوغایی به پا میکنند اما بعد از گذشت چند سال کسی نام آنها را به یاد ندارد.

پس شما میخواهید نوشته هایتان وابستگی زمانی نداشته باشند. برای این کار چه کردید؟ من معتقدم برای این منظور باید خلوص کافی را در نوشته داشته باشیم. یعنی در نوشته نباید هیچ حیله ای به کار رفته باشد، کلماتی که بار عاطفی قراردادی دارند نیامده باشد، صفت و قید به حداقل رسیده باشد و هرچه خوانندخ میداند یا باید بداند حذف شده باشد. به شخصه میخواهم نوشته ام مانند کوه یخی باشد که در دریا شناور است. وقار حرکت کوه یخ به این است که فقط یک هشتم آن روی آب دیده می‌شود.

بسیار از شما جناب همینگ‌وی و وقتی که برای ما و بینندگان و شنوندگان عزیزمان گداشتید سپاسگزاریم. به زودی برنامه ای دیگر خواهیم داشت با موضوع بررسی عنصر زمانی در ژانر های مختلف ادبی و معرفی اثاری در هر ژانر که وابستگی زمانی ندارند. با ما همراه باشید.