"پرونده ق.تل آقای قارچ"

📁 پرونده ۲ ق.تل آقای قارچ سطح: قرمز طبقه: ق.تل وضعیت: مختومه

بخش اول باران بی‌وقفه می‌بارید ،پنجره‌های قطار از بخار پوشیده شده بودند.

کارآگاه هویج پیشانی‌اش را به شیشه تکیه داده بود.

قطار در میان جنگل‌های سرد کانادا پیش می‌رفت.

در تمام واگن فقط چند مسافر حضور داشتند.

صدای بلندگوی قطار در فضا پیچید: «ایستگاه بعدی... لیک‌وود.»

دو ساعت بعد... او مقابل عمارت ایستاده بود ،ساختمانی عظیم در میان مه.

باد میان شاخه‌های درختان زوزه می‌کشید.

هویج احساس خوشایندی نداشت ، اصلاً نداشت.

در را زد.

چند ثانیه گذشت.

و سرانجام در باز شد.

خدمتکار پیر عمارت ظاهر شد. چهره‌اش رنگ پریده بود ،بیش از حد رنگ‌پریده.

او بدون مقدمه گفت: «ام ، امم ،شما کارآگاه هویج هستید؟»

پیرزن چند لحظه به او خیره ماند ،نگار می‌خواست چیزی بگوید. اما منصرف شد.

و زمزمه کرد: «پس خیلی دیر نکرده‌اید.»

.....

اما پیرمرد دیگر چیزی نگفت. فقط در را بست. و عمارت دوباره در سکوت فرو رفت.

در همان لحظه... در طبقه دوم ساختمان... سایه‌ای از پشت یکی از پنجره‌ها عبور کرد.

خیلی سریع...

سایه‌ای که هویج مطمئن بود متعلق به هیچ‌کدام از ساکنان عمارت نبود.

بخش دوم هویج تمام شب را خوب نخوابید ،چیزی در آن عمارت بود.

نه فقط ساختمان، بلکه آدم‌های داخل آن انگار همه منتظر چیزی بودند یا از چیزی می‌ترسیدند.

آقای قارچ مقداری به هویج نزدیک شد و سپس آرام گفت: موضوعی هست که باید «درموردش صحبت کنیم.»

بقیه روز به کندی گذشت. هویج عمارت را گشت ،راهروهای طولانی ،اتاق‌های قدیمی،کتابخانه‌ای بزرگ و تعداد زیادی قفل. قفل‌هایی که روی درهای مختلف نصب شده بودند ،بیش از حد معمول. در طبقه سوم حتی یک راهرو کامل بسته شده بود.

وقتی از خدمتکار درباره آن پرسید، پیرزن فقط گفت: «آقای قارچ دوست ندارد کسی آنجا برود.»

شب فرا رسید ،باران شروع شد. شدیدتر از شهر خود هویج. باد پنجره‌ها را می‌لرزاند.

هویج مرتب به ساعت نگاه می‌کرد. ۹:۱۵ ۹:۲۸ ۹:۴۰

بالاخره قارچ قاشقش را روی میز گذاشت ،همه ساکت شدند. او گفت: «قبل از اینکه شروع کنم... باید چیزی را اعتراف کنم.»

هیچ‌کس حرفی نزد ؛فقط صدای باران شنیده می‌شد. قارچ نفس عمیقی کشید...

و گفت: «من سال‌هاست از کسی پنهان شده‌ام.»

.....