داستان رز‌ کوچک‌ سفید!

ناظران عزیز این پست قبلا منتشر شده بود فقط یک سری اشتباه داخل پست وجود اومو که ویرایش زدم یه داستان کوتاه از جولیا! "اگه تو امتحانات فرصت کنم و شما هم حمایت کنین ایشالا زیاد از این داستانا میزارم"

بلبل پر های طلایی اش را باز کرد و در آسمان اوج گرفت. از درختان کاج و سیب عبور کرد و به شهری با خانه هایی پر عظمت رسید. از ساختمان ها گذر کرد و وارد دشتی پر از گل شد. دشت گل های رز! رز ها گلبرگ هایی به قرمزی خون داشتند. راهی برای عبور از دشت پر گل بود. بلبل پایین آمد و در راه پر از رز قدم زد. ناگهان چشمش به یک سفیدی افتاد ، یک روشنایی میان خون. یک شاخه گل رز سفید میان تمام آن رز های قرمز شکوفا شده بود. جلو تر رفت و از رز سفید تعریف کرد :" تو چقدر زیبایی." رز سفید خندید. بلبل جلو تر رفت و بال هایش را باز نمود و دور گل چرخید. چرخید و چرخید و چرخید. صدای پسرکی آمد. بلبل روی شاخه ای در همان نزدیکی نشست.

پسرک گل های رز کنار جاده را از خاک جدا می کرد و داخل سبدی کوچک می گذاشت. چند قدم مانده بود به رز کوچک سفید . بلبل پرسید :" این پسر چه کار می کند؟ چرا به شما آسیب می‌رساند؟" رز قرمز از میان سبد پاسخ داد :" به یک جای بهتر می رویم ، یک گلدان پر از گل روی میز غذا  یا حتی به عنوان کادو در گلدان  ، شاید هم وصله ی دو زوج عاشق ! "

بلبل از خوشحالی رز ها دلگرم شد. آرزو کرد : کاش آینده رز سفید را بداند پسرک رز سفید را هم جدا کرد و در سبد گذاشت. با سرعت راه را بازگشت و داخل شهر شد و بلبل هم به دنبالش دوید. پسرک به میدان شهر رسید و شروع به فریاد کرد :" گل دارم گل ، گل های رز قرمز ، رز های با طراوت ، رز های زیبا ، هر کس زودتر بیاد یه رز سفید هم بهش کادو داده میشه!" بلبل روی تیر برق نشست و نظاره گر بود. زنی با لباسی پر زرق و برق و لباسی ابریشمی به کنار گل فروش کوچک رفت :" یه دسته گل رز می خوام به همراه اون رز سفید ، چقدر میشه؟" پسرک لبخندی بر لبانش نقش بست : " دو سکه نقره " زن ۱ سکه طلا به پسرک داد و او با خوشحالی دسته ای پر از گل برای زن درست کرد. زن دسته گل را گرفت و وارد کوچه ای که به نظر برای اشراف بود شد . بلبل هم در آسمان او را تعقیب می کرد. زن وارد خانه شد و بلبل به در بسته خورد. حالا باید چه کار می کرد؟ روی پنجره ای نشست و به درون اتاق خیره شد. گلدانی خالی کنار پنجره بود. باز هم آرزو کرد :" کاش این گلدان برای رز های قرمز سفید باشد " در اتاق باز شد و همان زن با دسته گلی وارد اتاق شد، دسته گل را داخل گلدان گذاشت و کمی به آن ها آب داد. بلبل شاد شد ، خیلی شاد شد .

چند روزی گذشت و بلبل هرروز به اتاق می آمد و با رز ها صحبت می کرد. یک روز که کنار پنجره آمد با رز های پژمرده ای رو به رو شد. بلبل پرسید :" چه کسی این بلا را سر شما آورده است؟" رز سفید خندید :" عاقبت هر گلی فراموشیست. شاید چند روز اول سر ساعت و به اندازه آب می  دادند اما پس از چند روز به فراموشی سپرده میشویم‌" آری ،  هر گلی هر چقدر هم زیبا باشد روزی فراموش خواهد شد. عشق هیچگاه ابدی نیست...