دیوانه؟

بچه هاااا یک داستانک نوشتم امروز برای یه مسابقه و خواستم برای شما هم بزارمش

دیوانه؟

زیر پتو ها خودش را جمع کرده بود. به اطراف اتاق کوچک و سردش خیره میشد. با تمام خستگی، ذره ای خواب به چشمش نمی آمد. تصور میکرد، جایی را که بتواند خانه بنامد؛ جایی که آرامش و زندگی در آن باشد. بی اختیار اشک هایش ریخت. انگارکه کسی قلبش را میفشارد؛ و گلویش ورم کرده است. افکاری دیوانه وار از ذهنش میگذشت؛ انگار که دیوانه شده باشد.

« آیا من خوبم؟ حالم چطور؟ اینها خودخواهیست؟ مگر چه کردم؟ ...» همه چیز ساکت شد. نور ساعت دیجیتال روی میز را خاموش کرد. به تابلو ها و رنگ هایشان خیره شد. دوباره به آن سیاهچال بازگشت. « به دنیای خودم فرار کنم؟ بد نیست؟ اگر دوباره توی باطلاق بیفتم؟ »

مکث کرد. جا به جا شد، گذاشت اشک هایش بریزند؛ و سرما وجودش را فراگرفت. جنگلی را دید. صدای آب رودخانه، نور، بوی رهایی، آهویی که از دور به او خیره شده. و قولی که به مهمترین فرد رفته اش داده بود، تنش را لرزاند.

کسی بود، که او را فرشته کوچولو صدا می کرد.