سه حکایت سه کرامت

من راوی خرد پارس امروز از سه حکایت سه کرامت کوروش کبیر میگویم؛ درسی که نشان میدهد مهر پادشاهی، قوی تر از هر سپاهی قلبها را فتح میکند.

حکایت اول:آیین بازگشت پس از فتح بابل سرداران کوروش انتظار داشتند که او تمام گنجینه های معبد بزرگ شهر را به غنیمت بگیرد. اما کوروش دستور داد که تمام ظروف و مجسمه های مقدس که قبلاً توسط پادشاهان بابل دزدیده شده بود، به صاحبان اصلی شان بازگردانده شود. درایت کوروش: او میدانست که قلبهای مردم و وفاداری آنها بسیار با ارزش تر از طلا و جواهرات است. با این سخاوت او یک شبه از یک فاتح به یک قهرمان و ناجی تبدیل شد.

حکایت دوم:راز شبان روزی کوروش در سفر بود در نزدیکی یک روستا به جای مشورت با بزرگان ،شهر با یک چوپان پیر که گوسفندانش را می چراند نشست و از او درباره وضعیت آب و هوا، امنیت جاده ها و رضایت مردم از حکومت پرسید. درایت کوروش: وقتی از او پرسیدند چرا با چوپان مشورت می کند، گفت: کسی که روز و شبش را با مردم میگذراند و نگران معاش خود است بهتر از هر وزیری میتواند حقیقت را درباره حال واقعی مملکت به من بگوید.

حکایت سوم:مهر سپاه در یکی از لشکر کشیها سربازی که از فرط خستگی و تشنگی از ادامه راه بازمانده بود با دیدن کوروش که از کنارش میگذشت با ناامیدی سرش را پایین انداخت. کوروش از اسب پیاده شد مشک آبش را به او داد و گفت: ننگ نیست که خسته باشی ننگ این است که امیدت را از دست بدهی سپس به او اجازه داد استراحت کند و خودش به جای او مقداری از بار تجهیزاتش را حمل کرد. درایت کوروش: او با این کار نشان داد که ارزش جان و روحیه یک سرباز برای او از سرعت حرکت لشکر مهم تر است. با این سخاوت و درایت او نه تنها آن سرباز بلکه قلب تمام سپاهش را برای همیشه به دست آورد.

بروید به اسلاید بعد