سیگنالی از اعماق فضا؛داستان جوسلین بل برنل

آیا این پیام از موجودات فضایی بود؟!

سال ۱۹۶۷ بود. جوسلین بل، دانشجوی ۲۴ سالهٔ دکتری در دانشگاه کمبریج، مشغول بررسی داده‌هایی بود که یک رادیوتلسکوپ عظیم ثبت کرده بود. هدف پروژه، پیدا کردن اجرام خاصی در فضا بود؛ اما جوسلین در میان حجم عظیمی از نمودارها، چیزی دید که با بقیه فرق داشت... یک سیگنال عجیب و منظم.

جوسلین قبلاً بارها با سیگنال‌های مزاحم روبه‌رو شده بود؛ امواجی که از منابع زمینی ایجاد می‌شدند و در داده‌ها اختلال ایجاد می‌کردند. اما این یکی فرق داشت. سیگنال از همان بخش مشخصی از آسمان دوباره ظاهر می‌شد و رفتار آن کاملاً منظم بود. جوسلین متوجه شد که شاید با یک اختلال معمولی روبه‌رو نیست

سیگنال آن‌قدر منظم بود که جوسلین برای شوخی روی نمودار آن را LGM نام‌گذاری کرد؛ مخفف Little Green Men، یعنی «مردان سبز کوچولو»! البته او واقعاً فکر نمی‌کرد موجودات فضایی پشت ماجرا باشند؛ این فقط یک اسم موقت و شوخی‌آمیز برای سیگنال عجیب بود. اما اگر واقعاً یک تمدن هوشمند این سیگنال را فرستاده بود چه؟

جوسلین و همکارانش مدتی سیگنال را زیر نظر گرفتند. سپس در ۲۸ نوامبر ۱۹۶۷، دوباره ظاهر شد. این بار چیزی بسیار واضح‌تر دیده می‌شد: پالس‌هایی منظم، تقریباً هر ۱٫۳۳ ثانیه یک بار. آن‌ها حالا مطمئن بودند که با یک اتفاق معمولی روبه‌رو نیستند

پاسخ، چیزی بسیار عجیب‌تر از یک پیام فضایی بود. آن‌ها یک نوع جرم آسمانی ناشناخته را شناسایی کرده بودند: PULSAR — تپ‌اختر تپ‌اختر در واقع یک ستاره نوترونی بسیار متراکم و سریع‌چرخان است که پرتوهای تابش آن مانند نور یک فانوس دریایی، هنگام چرخش به سمت زمین می‌آیند و ما آن‌ها را به شکل پالس‌های منظم دریافت می‌کنیم.

اگر این فقط یک سیگنال عجیب بود، شاید می‌شد آن را یک اتفاق ناشناخته دانست. اما در مدت کوتاهی، جوسلین و تیمش چند مورد دیگر هم پیدا کردند. در واقع آن‌ها در مدت حدود دو ماه، چهار تپ‌اختر را شناسایی کردند. پس دیگر احتمال اینکه LGM واقعاً موجودات فضایی باشند، تقریباً منتفی بود.

کشف تپ‌اخترها آن‌قدر مهم بود که در سال ۱۹۷۴ جایزه نوبل فیزیک به آنتونی هویش و مارتین رایل تعلق گرفت. اما نام جوسلین بل برنل، که به‌عنوان دانشجوی دکتری نقش مهمی در شناسایی اولین تپ‌اختر داشت، در میان برندگان نبود. این موضوع سال‌هاست که یکی از بحث‌های مشهور تاریخ علم دربارهٔ سهم پژوهشگران و دیده‌شدن دانشمندان جوان است.

جوسلین بل برنل بعدها همچنان به فعالیت علمی ادامه داد و به یکی از چهره‌های مهم اخترفیزیک تبدیل شد. در سال ۲۰۱۸ نیز جایزهٔ ویژهٔ Breakthrough Prize in Fundamental Physics را دریافت کرد و تمام مبلغ ۲٫۳ میلیون پوندی جایزه را برای حمایت از دانشجویان گروه‌هایی که در فیزیک کمتر نمایندگی می‌شوند، اهدا کرد.