★و میگویم از درد..

"برای تسکین دردی که ای کاش نداشته باشی ." -اما درک ، مهم تر است،

قلبم چزانده شد. و درد مانند قطره ای اشک در چشمانم حلقه زد و درخشش غمزدگی را در خود محفوظ نگه داشت . .

اشک های بی زبانم , طاقت طاقتم را در برابر رنج هایی پی در پی به نمایش گذاشتند و با ریختن ، مرا به حال خود رها کردند تا با سرنوشتی که فردا نه ، و امروز نوشته میشود تنها بگزارند . .

. آتش سوزانی از دلخوری در وجودم خانه کرده ، خشم را نگهبان خود قرار داده و انتظار لحظه ای برای آشکار کردن غمگینی خشمگینانه اش را میکشد. .

. در این مدت تنها میتوانم منتظر آزاد شدن کالبدی بیچاره به نام "من " باشم و امید داشته باشم که ویرانی اش را با مرگش دفن کند ...

با مرور خاطرات ، احساس پوچی را دوباره در خودم پیدا میکنم . دردی را که به سرعت در وجودم رخنه می کند تماشا میکنم و بو..سه ی اشک ها را که روی گونه ام به ارامی سر میخورند ، با ناراحتی حس میکنم . مرگ را ارزو و پوسیدنم را میطلبم . پایانی خوش از اتمام. ★