روحم را باور کن :)

خوب این داستان در مورد بی تی اسه ولی عاشقانه نیست :) لطفا نظرم بدینا :/ امیدوارم خوشتون بیاد :)♡

رو تخت نشستمو پاهامو جمع کردم و به دیوارای اتاق نگاه کردم همه جای اتاق عکسای مشترکمونو چاپ کرده بود و زده بود پوفی کردم و منتظر شدم بیاد تو اتاق صدای پا اومدو در باز شد با بدن خمیده و لباسای مشکی وارد اتاق شد یه نگاهی به عکسا انداخت اشک چشاشو پاک کرد اومد بشینه رو تخت که منو دید

دستمو اوردم بالا و لبخند دندون نمایی زدم 《سلام تهیونگ》 چن دقیقه با بهت بهم زل زد بعد دهنش باز شد《جج....جییینننن》 جینو صدا کرد😐 کلافه پریدم《اههه چرا صداش کردی میخواستم غافلگیرش کنم لو تدی من اینجاما 》 ازبس بهت زده بود هیجی نگفت دوییدم و تو کمد دیواری قایم شدم و از لاش نگاه کردم ببینم چه خبره

جین هراسون اومد‌ بالا اونم لباسای مشکی داشت میشد غمو از چهرش خوند جین《چیه چی شد؟ چرا داد زدی》 تهیونگ بهت زده هی سرشو تکون میداد 《هی..هیچی پام گیر کرد به تخت 》 جین《مطمئنی؟》 تهیونگ همونجوری که جین و به سمت بیرون هل میداد گفت 《اره اره برو》جین رفت بیرونو تهیونگ درو قفل کرد

از کمد دیواری پریدم بیرون 《دلت برام تنگ نشده بود ته ته ؟》 چونه اش میلرزید و سعی میکرد گریه نکنه اروم گفت 《ولی تو .... تو اه امکان نداره تو مُردی امکان نداره الان روبه روی من باشی》 شونه امو بالا انداختم 《حالا که اینجام》 پوزخند زد《تو واقعی نیستی فقط تو خیالمی خسته شدممم تو یونا نیستی فقط تو خیالمی حالمو بد میکنی برو بیرون از اتاقم 》

سرموتکون دادم 《اما ته ته من واقعیم 》 دستشو برد تو موهاش و داد زد《بسههه دیگه وقتی یونا مُرد به اندازه کافی زجر کشیدممممم نمیخوام ببینمت فقط ذره ذره داری از بین میبریتم گمشو بیرون》با عصبانیت گفتم 《منم یوناااا یونا منممم نمیبینی یی موهامو چشامووو من خودشمم نگاه کن》 رفتم کنار یکی از عکسام که رو دیوار اتاق بود وایسادم 《ببین منممم》اونم بدتر داد رد 《تو یه ماه پیش مُردیییی فقط یه خیالییی》 دستمو گرفت و محکم از اتاق پرتم کرد بیرون :/

خب بذارین بگم من یونام دوست تهیونگ و جین و خب یه اتفاقی افتاد من یه ماه پیش‌تو روز تولدم مُردم اره مُردم خودکشی کردم و الان اینجام خب چجوری بگم ینی اینکه مثه اینه که من جسم نداشته باشم مثه یه روح :) فقط اومدم تا دوباره بتونم اونارو ببینم :)

راستی یه چیزی رو نگفدم اینجا بی تی اس معمولین ایدل نیستن :)