قلبی از سنگ ۱۸

فیلیکس گفت بشین که ودم برات تعریف کنم گفتم خب چی شده گفت اون دیشب از بیمارستان مرخص شد و از پاریس رفت پرسیدم کجا گفت نمی‌دونم فکر کنم شیکاگو خیلی ناراحت بودم فیلیکس گفت مرینت اصلا ناراحت نباش شاید برگرده گفتم آره درست

منم برای ساعت دوازده پرواز دارم باید برگردم لندن پس خداحافظ برای حرف های دیروزم ناراحت نباش اصلا فراموشش کن و از اتاق رفت بلند شدم و رفتم سمت پنجره یعنی من دیگه ادرین و نمی‌بینم ولی آخه چرا باید سرنوشت من این جوری باشه

از زبان آدرین : وقتی چشمامو باز کردم مادرم بالای سرم بود خیلی خوش حال بود چند دقیقه ای طول کشید که بفهمم دور و اطرافم چه خبر فهمیدم که تو بیمارستان هستم و دکتر ها بالا سرم بودن بعد از معاینه من رفتن بلند شدم و نشستم یاد مرینت افتادم مادرم من و صدا کرد ادرین گفتم بله

گفت فکر نمیکنم دیگه بتونی تو پاریس بمونی گفتم ولی چرا مشکلی پیش نمیاد گفت دیگه بهونه و اما و اگر ندارن همین که گفتم جواب دادم چشم هر چی شما بگید پدر چطور گفت خوب دیگه آزاد شدن و برگشته خونه گفتم مگه کسی که شکایت کرده بود شکایت شو پس گرفته گفت نه ولی فیلیکس پی گیری کرد همه چی درست شد

تا چند دقیقه رفتم تو فکر یعنی چی یعنی فیلیکس دروغ گفته که این جریان تقصیر دایی مرینت بوده آخه اگر واقعا مقصر اون بوده باشه باید تو پاریس باشه نه جای دیگه و فیلیکس هم که لندن بوده همون موقع فیلیکس اومد داخل گفت حالت خوبه بدون اینکه جواب شو بدم گفتم برای چی دروغ گفتی

خداحافظ