من دیوانه نیستمp13

سلام به همه . میخوام درباره دو موضوع صحبت کنم . اولیش این هست که واقعا عذر میخوام که یکم دیر گذاشتم چون ازمون داشتم و سرم شلوغ بود و دوم اینکه بابت کامنت های زیباتون ازتون ممنونم . خیلی لطف دارید همتون . انشااللّه که همیشه راضی باشید از داستانم . بریم سراغ داستاننننننننن😍😍😍😍😍😍😍😍😍

تهیونگ: رفتم داخل اتاق سو . رفتم جلو تر و چیزی که دیدم از تصوراتم خیلی بدتر بود . اون رنگش پریده بود و معلوم بود که جون تو تنش نبود . رفتم روی صندلی کنار تخت نشستم که بهوش بیاد ......۵ساعت گذشت ولی سو هنوز بهوش نیومده بود . به دکترش گفتم بیاد و معاینش کنه . دکتر: هنوز معلوم نیست که بهوش میاد یا نه ولی این عمل عمل سنگینی بوده و به خاطر همین بیهوشیشون زیاد طول میکشه . تهیونگ: یعنی احتمال اینکه از دنیا بره خیلیه . دکتر: تقریبا ۵۰ درصد احتمال زنده موندنشون . اگر خداکمکش کنه و شانس بیاره میتونه زنده بمونه . تهیونگ: من چه کمکی ازم بر میاد . دکتر: تنها کمکی که میتونید بکنید این هست که مواظبش باشید و هر تکونی کوچیکی هم خورد این دکمه اظطراری رو فشار بدید تا ما فورا بیایم سراغش . تهیونگ: بله ....... ۱۲ شب. تهیونگ: خودم باورم نمیشد که مثل یک مجسمه خشکم زده بود و حواسم به سو بود . اینقدر خسته بودم که چشمام رفت روی هم و خوابم برد ( سو: درست نیست که الان منو ملکه خطاب کنید . تهیونگ: چرا؟ . سو: چون الان ملکه بزرگ این کشور زنده هستن و ماقم ملکه برای مادرتون هست . تهیونگ: اینطور نیست . من وقتی بهت میگم ملکه من ، منظورم این نیست که تو ملکه این کشور و مردمش باشی . منظورم اینه که تو نلکه قلب منی ..... سو: 😊 .......سو : ممنونم . اگر اجازه بدید من دیگه باید برم . تهیونگ : چرا اینقدر سریع میخوای بری؟ . سو : خب...خب . تهیونگ : خب چی؟ . سو : نمیخوام زیاد ناراحتتون کنم . برای همین میخوام سریع برم . تهیونگ : نگران نباش من ناراحت نمیشم . دوست دارم این چهره رو خیلی خوب در خاطرم داشته باشم . یک قدم رفتم جلو و گفتم : داخل زندگی بعدی حتما میام پیشت و دیگه ما با هم پیر میشیم و یک زندگی ساده بدون هیچ مقام در کنار هم خواهیم داشت ) .

تهیونگ: داشتم خواب میدیدم که یهو یکنفر با صداش مانعش شد . سریع از خواب پریدم و دیدم سو هی تکون میخوره و هی میگه نفسم تنگه نجاتم بده . تهیونگ: سو اروم باش . سو: دارم خفه میشم کمکم کن . تهیونگ: زنگ اظطراری رو چند بار فشار دادم تا اینکه دکترها اومدن . دکتر: چه خبره . تهیونگ: نفس تنگ شده . لطفا لطفا نجاتش بده . دکتر: تلاشم رو میکنم . از اتاق برو بیرون .

تهیونگ: از اتاق اومدم بیرون و به دیوار بیمارستان تکیه دادم زانوم رو بقل کردم و با ترس گفتم خدایا کمکش کن . نزار عذاب بکشه . خدایا فقط خودت میتونی کمکش کنی ...... نیم ساعت بعد . تهیونگ: دکتر اتاق اومد بیرون . تهیونگ: دکتر حالش خوبه . دکتر: برو تو اتاق خودت ببین حالش خوبه یا نه . تهیونگ: با این حرف دکتر نگران شدم و دویدم به سمت اتاق و وارد شدم و با چیزی که دیدم باورم نمیشد . برید صفحه بعد

خب میدونم که الان همه در شوک هسنید . ولی لطفا الان قضاوت نکنید که چرا این اتفاق افتاد . منتظر پارت بعدی باشید که خودتون متوجه بشید