ماجراجویی های یک قا*تلp1

سلام به همگی این اولین پارته داستان جدیدمه امیدوارم ازش راضی باشین ادامه دادنش به نظر شما بستگی داره...

فصل اول:فرار با بیشترین سرعتی که می‌توانم حرکت می کنم. به پشت سرم نگاه می کنم مثل اینکه مأموران پلیس گمم کرده اند. درون یک کوچه ی تاریک و باریک می روم و لحظه ای می نشینم تا نفسی تازه کنم... حتماً برایتان سوال هست که من کی ام و چرا دارم از دست پلیسا فرار می کنم...اسم من آرتینه.۱۵ سالمه و ...خب... داستانش طولانیه...

من توی بچگی مادرم رو از دست دادم و پدرم ناپدید شد...برای همین به یتیمخونه فرستاده شدم و تا ۱۴ سالگی در اونجا بودم بعدش یه خانم تنها که یه مزرعه کوچک توی یکی از روستاهای اطراف داشت من رو به فرزندی قبول کرد تا توی کار های مزرعه کمکش کنم. سال اول زندگیم توی روستا خوب بود تا اینکه نوه ی یکی از ساکنان روستا که پدرش مرده بود و مادرش تیمارستان بود با من دعواش شده بود.مادربزرگش لوسش کرده بود و من عصبانی شدمو خب...هلش دادم و...

یه سنگ پشت سرش بود و سرش خورد به سنگ و درجا...کش*ته شد... هنوز کتک های دردناکی را که مادربزرگش به من زده بود به خاطر دارم فکر کنم جایشان روی بدنم مانده است...واقعا هیچ وقت فکر نمی کردم اینقدر بدشانس باشم...چرا مرد؟چرا سنگ پشت سرش رو ندیدم...

به زندان افتادم...با گریه های سرپرستم و تلاش های فراوان بالاخره دادگاه برایم ۱۰ سال حبس در نظر گرفت...امروز تصمیمم را گرفتم و از نگهبان ها خواستم سلولم را عوض کنند و در بین راه با مهارت های رزمی کمی که بلد بودم از دست دو نگهبان دو طرفم خلاص شدم و به سرعت و با پنهان شدن های متوالی و دویدن ها بالاخره به این کوچه باریک و تاریک که الان در آن هستم رسیدم...درسته...من آدم‌ ک*ش*تم...ولی آدم ک*ش نیستم و نمی‌خواهم ۱۰ سال زندگی ام را در یک سلول تاریک، بیهوده بگذرانم.حالا از این فرصت استفاده می کنم و جاهای مختلف را می‌ گردم!...