شعر من؟برای تو!

در سوگ تو ای جان، که به یغما رفتیم

در سوگِ تو ای جان، که به یغما رفتیم در دایره‌ی غم، چو معما رفتیم دل‌بسته به رویِ تو، در این شامِ سیاه از خویش برون، جانبِ صحرا رفتیم شعر من؟ برای تو! کز پرده‌ی اشک عمری‌ست که در حسرتِ فردا رفتیم

پژمرده گُلِ باغ و خزان گشت عیان در فصلِ جفا، بی‌سر و بی‌پا رفتیم ای رفته ز دست، قصه‌یِ بودنِ ما در خاکِ درت، عاشق و رسوا رفتیم

آن عهد که بستیم، غباری‌ست به باد صد جان بدهم تا که بیاید به یاد شعر من؟ برای تو! که در دفترِ دل هر واژه‌اش از داغِ تو، فریادِ نهاد هر مصرعِ من، بندِ دگر بر پای است

در بندِ تو بودیم و برون، بی‌بنیاد خوش بود اگر بختِ مرا دیده بدوزد بر جامهٔ هجران که بر آن گشته نهاد تا که به پایان نرسد قصّهٔ دوری مجنون صفت از کویِ تو، شد در پیِ داد