تهیونگ در ایران ⁷

معذرت میخوام که اینهمه وقت شما تباها رو تنها گذاشتم اما داشتم روی یه داستان دست نویس کار میکردم که دوست دارم بعد از پایان فصل اول این داستان اونو پخش کنم و امید وارم از هر دو داستان حمایت بشه

همین جور با خودم فکر میکردم که چه جوری باید به مامان جون بگم که بهم یاد بده ولی وقتی که به خودم امدم دیدم که جلوی درم کلید انداختم و وارد خونه شدم درو پست سرم بستم و کلید رو توی جاکلیدی گذاشتم و به سمت اتاقم به راه افتادم اول باید لباسام رو عوض میکردم بعد تعویض لباسم موهام رو محکم دم اسبی بستم و در اخر موهام رو به حالت گوجه در اوردم و مدادی از بین مدادا برداشتم و گوجه ای ماهان رو محکم کردم در اخر پد پنبه ای رو از روی میز برداشتم و به محلول پاک کننده اغشته کردم و ارایش صورتم که شامل یه رژ لب و ریمل و خط چشم میشد رو پاک کردم

پد رو توی سطل زباله انداختم و راه افتادم و از اتاق بیرون امدم و راه اتاق مامان جون رو پیش گرفتم دخترا رو با پسره فرستادم که ببرنش تو ده بگردوننش جلوی اتاق که رسیدم مکثی کردم دستم رو روی دستگیره ی در گذاشتم اما تردید کردم اگه مامانی همیچین خبری رو بفهمه چه واکنشی نشون میده ؟؟ممکنه که شکی بهش وارد بشه ؟؟... بعد یکم خود درگیری با خودم تا امدم در رو باز کنم در خودش باز شد یکم عقب رفتم تا اگر در به ضرب باز شد نزنه دمو دستگاه صورتم رو پایین بیاره

مامانی از اتاق بیرون امد و گفت :: منتظرت بودم که بیای دنبالم من از همه چی خبر دارم وقتشه که همه چی رو بهت یاد بدم . با تعجب بهش نگاه میکردم شتت نکنه ....به گوشم خورده بود که یه همچین قدرتی هم داریم اما تاحالا نمیدوستم که کسی هم میتونه که ازش استفاده کنه فکر میکردم که فقط اونایی که به درک ذهنی بالایی رسیده بودن میتونستن ازش استفاده کنن ......

منتظر قسمت بعدی باشید دارم سعی میکنم که وقتم رو خالی کنم که بیشتر بتونم پارت گذاری کنم خیلی هم بابت تخیر متاسفم امیدوارم که به دل نگرفته باشید تباها