چرا خمیازه کشیدن واگیر داره؟

خمیازه کشیدن، واگیردارتر از خنده‌ی یه بچه‌ست، ولی دلیلش اونقدرا هم که فکر میکنی عاشقانه نیست!

قدیما فکر میکردن فقط برای اینه که اکسیژن به مغز برسه، ولی امروز علم میگه نه عزیزم، این یه سیستم خنک‌کننده‌ست، درست مثل فن لپ‌تاپ! وقتی مغزت یه کم داغ میکنه (از خستگی، کسالت یا حتی استرس)، یه خمیازه میکشی تا هوای خنک وارد بشه و دمای مغزت رو بیاره پایین. مثل این میمونه که تهویه روشن کنی.

اما بخش واگیرداریش، اینجاست که حسابی جذاب میشه:

مغز ما یه سری سلول داره به اسم «نورون‌های آینه‌ای». این سلول‌ها طوری برنامه‌ریزی شدن که وقتی یه کار رو می‌بینن، میان شبیه‌سازی‌ش میکنن، انگار خودت داری انجامش میدی. مثلاً وقتی میبینی یکی داره بستنی میخوره، یه کم دلت میخواد بستنی بخوری. یا وقتی میبینی یکی خمیازه میکشه، این سلول‌ها به مغزت فرمان میدن: «پاشو بابا، اون یکی داره مغزش رو خنک میکنه، تو هم بکن!»

اگه گفتی باحال‌ترین نکته‌ش کجاست؟

· بچه‌های زیر ۴ سال اصلاً خمیازه‌ی واگیردار نمیگیرن! چون هنوز همدلی و این نورون‌های آینه‌ای توی مغزشون کامل نشده. یعنی اگه یه بچه‌ی ۲ ساله ببینه داری خمیازه میکشی، فقط زل میزنه بهت و فکر میکنه داری شکلک درمیاری! 😂

· آدم‌های خیلی خونسرد و بیرحم (روان‌ها) هم کمتر خمیازه‌ی واگیردار میگیرن! یعنی میزان همدلیِ تو، رابطه‌ی مستقیم داره با اینکه چقدر خمیازه‌ی دیگران رو میگیری. پس اگه تو جمعی یکی خمیازه کشید و تو هم گرفتی، یعنی آدم حسابی‌ای هستی!

پس دفعه‌ی بعد که تو جلسه یا کلاس، یهو یه نفر خمیازه کشید و یهویی کل جمعیت به دنبالش گرفتن، به خودت بگو: «نه عزیزم، این زنبوری نیس، این همدلیِ تکامل‌یافته‌ست که یه جاهایی شکل خمیازه به خودش گرفته!» ولی راستش، بهترین توجیه براش اینه که مغز ما از قدیمِ قدیم یه موجودِ تنبله و هرجا یه کس دیگه رو ببینه داره استراحت میکنه، میگه «آخی، منم میخوام!»