عجایب گل آفتابگردان

گل های افتابگردان خودشیفته ترین ملکه های زرد پوش جهان هستند. و عجیب تر از انچه شما فکر می کنید.

هر گل آفتابگردان هزاران شکوفه کوچک دارد. گلبرگ های زرد که در مرکز گل آفتابگردان قرار دارند و با نظم و چینش خاصی از دور به رنگ قهوه ای دیده می شوند، در واقع گل های ریزی هستند. تا آنجا که ۲۰۰۰ عدد از این شکوفه های ریز می‌توانند گل آفتابگردان را تشکیل دهند. این شکوفه های ریز همان دانه های روغنی آفتابگردان را شکل می دهند. دانه ها می‌توانند از نظر شکل ظاهری متفاوت باشند ولی گونه متداول آن راه راه سفید و سیاه دارد. گونه دیگر نیز پوسته های کاملا سیاه دارد که خوراکی هستند. البته برای مصارفی چون روغن آفتابگردان نیز مورد استفاده قرار می گیرند.

حدود ۷۰ گونه گل آفتابگردان وجود دارد. بیش از 70 گونه گل آفتابگردان وجود دارد. به طوری که هر یک از این گونه ها شکل و رنگ متفاوتی دارند. برخی بسیار کوچک و برخی دیگر بسیار بزرگ هستند. اگر چه بیشتر مردم گل آفتابگردان را با رنگ زرد مرتبط می‌دانند، اما رنگ‌های متنوعی از آفتابگردان دیده شده است. از جمله: قرمز، بنفش و سفید.

بلندترین گل آفتابگردان بیش از ۳۰ فوت (9 متر) ارتفاع داشت. ارتفاع بیشتر گل های آفتابگردان نزدیک به ۳.۶ تا ۴.۸ متر و حتی در شرایط خاص می‌تواند بیشتر باشد. انواع گل‌های آفتابگردان بلند شامل آسمان خراش، آفتاب جنگلی مخلوط و ماموت روسی هستند. در سال ۲۰۱۴ هانس پیتر رکورد پرورش بلندترین گل آفتابگردان را به نام خود ثبت کرده است. ارتفاع آن به ۹.۱۷ متر (۳۰ فوت ۱ اینچ) رسیده است.

گل آفتابگردان برای کمک به جذب تشعشع هسته‌ای کاشته می‌شود! آفتابگردان‌ها فقط زیبا نیستند؛ گل‌های آفتابگردان در جذب سموم هم خوب هستند. در فوکوشیما، جایی که زلزله باعث نشت تشعشع در نیروگاه هسته‌ای در سال ۲۰۱۱ شد، میلیون ها گل آفتابگردان برای جذب اشعه از خاک کاشته شده‌اند (این نوع گیاه “hyperaccumulator“ نامیده می‌شود).

بهتر است گل‌های آفتابگردان را در صبح بچینید، نه بعد از ظهر! اگر می خواهید شاخه های گل آفتابگردان را در گلدانی به نمایش درآورید، سعی کنید شاخه های جوان را صبح بچینید. اگر بخواهید تا بعداز ظهر صبر کنید، ممکن است با گل های پژمرده روبرو شوید.