از چت تا زخم

بسم‌الله‌‌الرحمن‌الرحیم

تله‌ی رابطه‌های آنلاین:از چت تا زخم (رابطه‌های سمی در دنیای مجازی) سلام به همگی! امروز می‌خواهیم درباره‌ی موضوعی صحبت کنیم که خیلی از ما، شاید ناخواسته، تجربه‌اش کرده باشیم یا در اطرافمان دیده باشیم. موضوعی که شروعش با یک «سلام» ساده در فضای مجازی است، اما می‌تواند ما را تا مرز زخم‌های عمیق عاطفی بکشاند. اسمش را گذاشته‌ایم: «رابطه‌های سمی در دنیای مجازی»

چطوری بفهمیم داخل یه رابطه سمی قرار داریم؟!! «اولین نقطه‌ی انحراف، زمانی است که حس دوست داشتن تبدیل می‌شود به نیاز شدید به وجود یک نفر دیگر. در وابستگی، ما خودمان را از دست می‌دهیم. مدام نگرانیم که طرف مقابل چه فکری می‌کند، آیا ما را دوست دارد یا نه. این حس ناامنی، پایه‌ی رابطه‌های سمی را می‌سازد.»

وقتی احساس می‌کنیم مدام تحت فشاریم، مورد کنترل هستیم، یا احساس بدی نسبت به خودمان پیدا می‌کنیم. این‌ها همه نشانه‌هایی هستند که باید جدی بگیریم. «چرا این روابط انقدر سریع اتفاق می‌افتند و انقدر فریبنده هستند؟ چون در دنیای مجازی، ما می‌توانیم خودمان را جور دیگری نشان دهیم. راحت‌تر می‌توانیم حرف‌های قشنگ بزنیم، بدون اینکه مجبور باشیم با عواقب رفتارهایمان رو در رو بشیم.»

«خب، چطور از این تله بیرون بیاییم؟ اولین قدم، قاطعیت است: بلاک کردن و حذف. بعد، باید با خودمان صادق باشیم و بپذیریم که این رابطه به ما آسیب زده. و مهم‌تر از همه، باید دوباره یاد بگیریم چطور از خودمان و زندگی واقعی‌مان لذت ببریم.» یادتان باشد، شما کنترل زندگی و احساساتتان را در دست دارید. دنیای واقعی پر از زیبایی و ارتباطات سالم است. بیایید از این به بعد، هوشمندانه در فضای مجازی قدم برداریم و آرامش خودمان را در دنیای واقعی پیدا کنیم.

با خودت مهربان باش: سرزنش کردن خودت (که چرا اصلاً وارد این رابطه شدم) فقط فشار روحی را بیشتر می‌کند. به خودت بگو: من تجربه نداشتم، یاد گرفتم، و حالا دارم قوی‌تر می‌شم تکنیک نوشتنِ خشم: یک کاغذ بردار و تمام حرف‌هایی که می‌خواستی بهش بزنی اما نزدی، تمام چیزهایی که تو را آزار داد را بنویس. اصلاً رعایت ادب نکن! هر چه در دلت هست بنویس. بعد که تمام شد، آن کاغذ را مچاله کن یا بسوزون. این کار به مغزت علامت می‌دهد که (پرونده بسته شد)

(معمولاً نگه‌داشتنِ این راز برایِ خودت، فشار روحی را دوبرابر می‌کند. حتی اگر نخواهی جزئیات را بگی، داشتن یک نفر که فقط «کنارت باشد» خیلی کمک می‌کند.) در بعضی افراد، شکست عاطفی یا رابطه‌ی سمی می‌تواند باعث افکار بسیار خطرناک مثل آسیب به خود بشه ، مخصوصاً اگر فرد تنها، افسرده یا بی‌حمایت باشد. در چنین شرایطی باید سریع از یک بزرگ‌تر، مشاور، یا خدمات اورژانسی کمک گرفت.

بیشتر کسانی که بعد از شکست عاطفی به کارهای خطرناک مثل خودآسیب‌رسانی یا خودکشی فکر می‌کنند، معمولاً در یک یا چند حالت زیر هستند: خیلی تنها هستند و احساس می‌کنند کسی آن‌ها را نمی‌فهمد. از قبل اضطراب، افسردگی یا فشار روانی داشته‌اند. یک رابطه برایشان تبدیل به تنها منبع ارزشمندی شده بوده. به‌جای کمک گرفتن، همه چیز را درون خودشان نگه می‌دارند. احساس شرم، بی‌ارزشی یا طردشدگی شدید دارند. گاهی هم از قبل سابقه‌ی آسیب به خود یا فکرهای ناامیدانه داشته‌اند.

پس، اگر در این مسیر هستید، صبور باشید. به خودتان زمان بدهید. از کمک گرفتن نترسید. و بدانید که پشتِ این ابرها، خورشیدِ زندگیِ شما همچنان می‌درخشد و منتظرِ فصلِ جدیدی است که شما آن را خواهید نوشت. زندگی شما، با تمامِ زیبایی‌ها و توانایی‌هایش، در انتظارِ شماست یادتون باشه، هر اتفاقی که میفته، هر تجربه‌ای که از سر می‌گذرونین، شما خودِ ارزشمندتون هستین. رابطه‌ها میان و میرن، اما این خودِ شما، همین الان، با تمامِ وجودتون، کافی و فوق‌العاده‌اید. به خودتون عشق بورزین!»:) نصیحتی از منِ نوجوون به تو : اینو بگم که تو نمیتونی به گذشته برگردی و نمیتونی هم با گوشه نشینی و آسیب به خودت همه چیز رو درست کنی بلکه فقط اوضاع رو برای خودت بدتر میکنی ، توی این موارد شاید کسی درکت نکنه و برای کسی مهم نباشی و حس کنی ارزشمند نیستی ولی تو خودتو داری و این مهمه :) بهترین کار اینه صبر کنی من به عنوان یه دوست صمیمی اینو بهت میگم که بدون ، تو تنها نیستی خیلی ها هستن که مثل تو درد کشیدن تنها راهش صبور بودنه صبور باش گذشته رو ولکن و از جات بلند شو و دوباره از نو شروع کن اینو بدون هیچ وقت برای شروع دوباره دیر نیست فقط یه نفس عمیق بکش و به خودت اعتماد کن و زندگیه جدیدتون بساز.....