رمان سایه ی پشت میز

بچه ها بخونیدش خیلی باحاله

پارت اول: سایه‌هایی در طبقه نهم نورِ آبیِ نمایشگرِ کامپیوترم تنها چیزی بود که در اون ساعتِ شب، فضای خالی بخش اداری رو روشن می‌کرد. ساعت از ۱۰ شب گذشته بود و سکوتِ برجِ «نکسوس»، سنگین و خفه‌کننده به نظر می‌رسید. من، «کیم یون‌هو»، به عنوان کارآموز جدید، همیشه آخرین نفری بودم که از شرکت خارج می‌شدم. داشتم گزارش‌های مالی رو برای ارائه فردا آماده می‌کردم که

ناگهان صدای خفیفی از راهروی طبقه نهم شنیدم؛ طبقه‌ای که دفتر مدیریت ارشد اونجا بود. فکر کردم شاید نظافت‌چی باشه، اما صدایِ خورد شدنِ چیزی – شبیه به شکستن یک گلدان کریستالی – کنجکاوی‌ام رو تحریک کرد. بلند شدم و با قدم‌های آروم به سمت دفتر «یو جه نا» رفتم. درِ دفتر نیمه‌باز بود.دستم رو جلو بردم و با لرزشِ خفیفی در رو هل دادم. منظره‌ای که دیدم نفسم رو در سینه حبس کرد. یو جه نا، مدیر مقتدر و بی‌رحمِ نکسوس، روی زمین افتاده بود و دستاش رو دور گردنش حلقه کرده بود. نفس‌های کوتاهی می‌کشید و صورتش رنگ پریده بود.می‌خواستم فریاد بزنم و کمک بخوام که سایه‌ای رو از گوشه‌ی اتاق دیدم. «یونگ مین‌سو»، مدیر بخشِ استراتژی، با همون کت‌وشلوارِ اتوکشیده و همیشگی‌اش، پشت میز ایستاده بود. داشت با آرامشِ عجیبی یک پوشه‌ی قرمز رو توی کیفش می‌گذاشت.

اون حتی برنگشت که به من نگاه کنه. فقط با صدای سرد و بم‌اش گفت: «یون‌هو، می‌دونی کنجکاوی برای آدم‌های کوچیک، همیشه گرون تموم میشه؟» اون کیفش رو بست، نگاه کوتاهی به ساعت مچی‌اش انداخت و به سمت در خروجی قدم برداشت. وقتی از کنارم رد شد، بویِ سردِ ادکلنش تمامِ فضای اتاق رو پر کرد. بدنم مثل چوب خشک شده بود و حتی نمی‌تونستم تکون بخورم. اون از کنارم گذشت و رفت، انگار نه انگار که روی زمین، داره یک زندگی تموم میشه. من موندم و سکوتِ سنگینِ اتاق و یو جه نا که دیگه تکون نمی‌خورد. باید تصمیم می‌گرفتم. اگر می‌رفتم سمتش و کمک می‌خواستم، ممکن بود دوربین‌ها من رو به عنوان مظنون ضبط کنن. اگر می‌رفتم دنبال مین‌سو، ممکن بود من هم به سرنوشتِ جه نا دچار بشم.

کیم یون‌هو الان باید چه کاری انجام بده؟» ۱. سریع به اورژانس زنگ بزنه و سعی کنه یو جه نا رو نجات بده. (ریسک: دوربین‌ها ممکنه او رو ببینن). ۲. دنبالِ یونگ مین‌سو بدوه تا ببینه اون پوشه‌ی قرمز چیه. (ریسک: ممکنه گیر بیفته). ۳. از اتاق فرار کنه و به پلیس گزارش ناشناس بده. (ریسک: مدرکی نداره).