قفس ارزو ها...

یه داستان کوچیک نوشتم امیدوارم دوست داشته باشید✨️

مثل همیشه ارام و سوگوار در قفس نشسته بود. بعد از سال ها تلاش پی در پی، از جنگیدن با این قضا و قدر سنگین خسته شده بود اما دریغ از آن که سودای دیدن اسمان، هنوز در قلبش وجود داشت. روزی تصمیم گرفت به سقف قفس، رنگ آزادی بزند. دست به کار شد. در میان آن آسمان خیالی ، ستاره هایی هم کشید. بی شمار ستاره که هر کدام نماینده آرزوهای او بودند.

هر روز خود را با این تصور می گذراند که چه میشود اگر روزی دستم به آن ستاره ها برسد! ستاره های پرفروغ و پرامید او برای آن آسمان کوچک زیادی سنگین بود. ستاره ها سقوط میکردند و در آن قفس، دشتی از ستاره ها به وجود امد.

او در بین ستاره ها قوطه ور شده بود. ستاره ها که هرکدام بذری از آرزو های او بودند، در خاک آن قفس ریشه دواندند.یکی پس از دیگری سر از خاک برآوردند و درختانی باشکوه از رویا و درخشش امید، همه جا را فرا گرفت.

همین خود به معجزه ای تبدیل شده بود که کل کائنات را به تحسین واداشته بود، چون تاکنون حتی خود کائنات هم چنین شگفتی ای خلق نکرده بود. این قفس به نمادی از شکوه و زیبایی و بصیرت تبدیل شد. زندانی قفس ، دیگر قربانی اسارت نبود، بلکه خود،صاحب دنیای شگفتی و اعجاز شده بود. روزی مرغی از کنار قفس گذشت و با دیدن آن آوازی پرشور با این نوا سر داد که: این بار قفس خود به دروازه ای برای ازادی تبدیل گشته است! دروازه ای برای عاشقان حقیقی...