پریزاد!

ای پریزاد برایم قصه گو! قصه ای از دفتر کهنه ات!

به طرف دریاچه حرکت کردم شیطان بودنم اهمیتی برایش نداشت شاید من زیاد اهمیت میدادم سنگی رو با پا به داخل دریاچه هل دادم صدایش برای همه آرامبخش اما برای من نه

کمی غروب افتاد را تماشا کردم نوبت من بود! با ظاهر واقعی ام پیش پریزاد حاضر شدم او فرشته ای واقعی بود! چطور می‌توانست مرا قبول کند؟ هنوز برای خودم عجیب بود

_درود پریزاد من +درودی مجدد بر پادشاه تاریکی خنده ای کردم مشغول گفت و گو شدیم اما...اما... چرا اون اینجا بود؟ خدمتکار نیمه شب! الان ساعت 12 شبه! باید نصف شب بیاد!

میخواست جیغ و داد کنه اما من جلوش رو گرفتم بیچاره آن فرشته ی افسار گسیخته! گویا خبر شیطان بودنم را عمق آب از اون گرفته!