روزگار تلخ چگونه گذر کنم

روزگار تلخه مثل یه قهوه دل من تنگه بودنم واسه دنیا ننگه میبینی اینجا توی تاریکی ها داستان تاریک از دل من دل تاریک مغزمو میخونی همین مغز تاریک دل من شکسته مثل شیشه شکسته در کودکی داشتم آرزوی پرواز حالا دارم آرزوی شادی ای شادی شادی کجای جهانی شادی؟ خونین جگرم از دنیا دنیا خونین جگرم کرده من حتی توی این دنیای تاریک مایه ی ننگم همه دارن ازم میخندن همه بهم میگن تو هستی دی*وونه همه بهم میگن هرکس افکار تورو داشته پریشونه

شب شد دوباره یه شب پر ستاره ولی شب تاریک اومد باز دوباره پنجره بهم نمیخنده ساعت شده از من ناراحت کو تیک تاکت ای ساعت؟ کو صدایت ای ساعت؟ معلوم است از اینجا یک مایه ی ننگم خودم هم دارم به خود میخندم دارم چه افکار عجیبی دارم چه افکار عجیبی همه میخندند از من همه میخندند از من یعنی من آنقدر عجییبم برای مردم؟ یعنی من آنقدر عجییبم برای مردم؟ خودم هم نمیدانم چرا در اینجا هستم خودم هم نمیدانم به چه دلیل در اینجا پیدا هستم

کیستی؟ من هستم یک دختر غمگین مانند کبوتری دل شکسته نشسته بر روی مبلی شکسته کسی که میخواند آواز ولی خودش محروم شده از هر آواز کسی که آرزو دارد بشنود آواز نه آواز غم آواز شادی ها ولی این آرزوی محال است مسخره ترین آرزوی جهان است

مینشینم بر روی صندلی شکسته با یک قلب شکسته با روحیه ای که از دست این دنیا شکسته از اول زندگی رنج میکشم من از اول زندگی رنج میکشم من همه می زنند بر ذوق من همه می زنند بر ذوق من میشکند خنده هایم هر دم پس از هر شادی شیرینی یک غم تلخ است تلخی زندگی ام مثل یک قهوه ی تلخ است از زندگی هم شانس نبردیم در در این دنیا سر در آوردیم نترسیدیم از هر چیز جز مردم آزار دیدیم از دنیا از کودکی بودیم افسرده کم کم افسردگی ما بیشتر شد ولی بیشتر میشود صبور باش صبور باش به بینهایت هم میرسد صبور باش تو از هیچی شانس نیاوردی صبور باش اینکه چیزی نیست شروع کارست این این عالیست بگذار شب شود تاریکی اصلی را ببینی

روزگار تلخ چگونه گذر کنم رهگذرم ولی نمیدانم چگونه سر کنم هی من داد و فریاد می زنم ای روزگار چگونه سر کنم؟ ای روزگار چگونه گذر کنم؟ چگونه بخندم بدون هیچ غمی؟ چگونه بخندم بدون هیچ بغضی؟ چطور نفس بکشم بدون هیچ زدن تو ذوقی بدون هیچ زدن تو ذوقی میبینم میشنوم صدای دردناک دوباره اومده زدن تو دل ها دل من تیکه شده نمونده برام هیچ دلی چگونه بخندم بدون هیچ بغض تو دلی؟