هریت تابمن

هریت تابمن طرفدار لغو برده داری و اعطای حق رأی به زنان،پیشاهنگ نظامی (حدود ۱۹۱۳-۱۸۲۰)

هریت تابمن که برده زاده ای در مریلند آمریکا بود،از کودکی کار می‌کرد. او سال ها پرستار بچه، آشپز،و چوب بر بود.در سال۱۸۴۹، در سفر ۱۴۵ کیلومتری و پر مخاطره به پنسیلوانیا رفت؛ایالتی آزاد که برده داری در آنجا ممنوع شده بود. هریت حتی آنجا هم امنیت نداشت. طبق قانون از آنجا که او برده‌ای فراری بود،ممکن بود دستگیر و به صاحبش برگردانده شود.

در سال ۱۸۵۰ هریت به میرلند بازگشت تا اعضای خانواده‌اش را نجات دهد . او این سفر را بیش از سیزده بار تکرار کرد تا بردگان آفریقایی-امریکایی دیگری را نیز به سوی آزادی ببرد. هریت با به خطر انداختن زندگی خود، جان بیش از هفتاد برده را نجات داد و انها را از طریق مسیر مخفی و معروفی به نام « راه‌آهن زیرزمینی» به کانادا فرستاد.

هریت در جنگ های داخلی آمریکا (۱۸۶۵-۱۸۶۰) به عنوان پیشاهنگ و جاسوس به اتحادیه‌ای خدمت میکرد که خواهان لغو برده داری بود. او در ماه ژوئن ۱۸۶۳ در مزارع کارولینای جنوبی حملات نظامی نیروهای اتحادیه را رهبری کرد که منجر به آزادی بیش از هفتصد و پنجاه برده شد.

هریت در سراسر زندگی خود به دیگران کمک کرد. او در گردهمایی‌های طرفداران حق رأی زنان سخنرانی می‌کرد و اعتقاد داشت زنان هم باید رأی بدهند. او آنقدر اموالش را بخشید که در فقر فوت شد؛در خانه ی سالمندان آمریکایی های آفریقایی تباری که خودش تاسیس کرده بود.

«هشت سال راه‌آهن زیرزمینی را اداره میکردم و می‌توانم چیزی را بگویم که خیلی از مسئولان قطارها نمی‌توانند بگویند-هرگز قطارم از ریل خارج نشد و هرگز مسافری را از دست ندادم» -هریت تابمن-