موسیقی و زندگی (p.3)

سلام سلام اومدم با پارت سه رمانم درسته پارت قبلی زیاد حمایت نشد ولی من دست از تلاش بر نمیدارم

اون لحظه خیلی جا خورده بودم. واقعا هیچ کدوم از اون کلمات رو نتونستم هضم کنم. سرم خیلی درد گرفته بود. بغض‌م ترکید و شروع کردم به گریه کردن. خانم اندرسون خواست چیزی بگه ولی منصرف شد و به جای حرف زدن فقط بغلم کرد.

من معمولا عادت دارم تا ساعت 5 عصر توی مدرسه باشم ولی امروز چون میدونستم قراره توی خونه مراسم باشه و مجبور میشدم به مادرم کمک کنم ترجیح دادم تا ساعت پنج و بیست دقیقه توی مدرسه بمونم.

دوست داشتم تا پنج و چهل و پنج دقیقه توی مدرسه بمونم ولی میدونستم مادرم نگران میشد پس ساعت پنج و بیست دقیقه سریع وسایلم رو جمع کردم تا برگردم خونه.

از اونجایی که با ماشین تا خونه حدود 10 دقیقه بود و پیاده 20 دقیقه ترجیح دادم پیاده برم پس شروع کردم به قدم زدن. برف دیشب تبدیل به بارون شده بود و من چتر نداشتم پس اینطوری اگه گریه میکردم اشک های رو صورتم خیلی معلوم نبود پس با خیال راحت شروع کردم به گریه کردن.

پایان این پارت امیدوارم خوب بوده باشه ولی این بار لطفا حمایت کنید ناظرا لطفا رد نکنین اگر مشکلی داشت بگید اصلاح کنم