اگه ضعیف باشی

راجب خاطرات یک دختری به نام آنی که در زندگی خود نمی‌توانست بگوید نه

من دختری به اسم آنی هستم ساکتم ولی نمیتونم بگم نه باران می‌بارید بچه ها اروم بازی میکردند ولی من کتاب می‌خواندم برادرم در رو باز کرد :« آنی خوبی؟ مامان میگه صدات کنم بیای شام بخوریم!» گفتم:« بابا اومده؟» برادرم گفت :«نه!» رفتیم سر میز شام خواهرم نشسته بود و با موبایلش کار میکرد. گفتم :« سلام ابجی خوبی؟» خواهرم لبخند زد و گفت:« اره خوبم»

شام اش بود. غذام رو تموم کردم و بلند شدم از مادرم تشکر کردم. وارد اتاقم شدم البته هنوز ۸ سالم بود. خیلی چیزا رو نمی‌دونستم. تو دنیایی که من زندگی میکردم توانایی داشتیم ولی وقتی ۱۰ ساله شدیم توانایی دار می‌شدیم. چند روز بعد به خواهرم گفتم:« ابجی توانایی چیه؟» خواهرم گفت:« آنی بزرگ که شدی بهت میگم» « نه الان بگو»

طبیعی مثل اب و اتش و طبیعت» چند روز بعد به پدرم گفتم:« بابایی میشه منو ببری به محل کارت؟» پدرم تو کتاب فروشی کار میکرد وارد کتاب فروشی شدیم،کتاب های رنگارنگ و زیبا توی قفسه ها بودن.

وقتی داشتم میدویدم دستم خورد به کتاب ها و یکی از اونا افتاد رو زمین چوبی کتابخانه با زبان دیگه ای نوشته شده بود ولی زیبا بود.

اولش همه چیز عادی بود ولی چند لحظه بعد نور های جادویی بنفش از کتاب بیرون اومد. کتاب رو برداشتم و دویدم سمت پدرم،گفتم:« بابا میشه این کتابو بخریم» بابا هم قبول کرد ولی من هنوز نگفتم کتاب جادویی هست.