جهنم آبی

دخترک ناگهان بیدار شد، به اطراف نگاه کرد. تنها در قایق روی دریای بیکران شناور بود اکنون باید خود را نجات میداد اما چگونه؟ مسئله این است.

فصل اول/جهنم آبیꨄ︎ #پارت1 صدای موج های دریا به گوش میرسد آب به شدت به قایق کوچک چوبی برخورد میکرد و قایق را بالا و پایین میکرد. صدایی به گوش نمیرسید و تنها چیزی که دیده میشد آب بی انتها بود. ناگهان دختر کوچک که بارونی سرخ رنگی پوشیده بود با وحشت بیدار شد با دیدن آب با حیرت به اطرافش نگاه کرد. آخرین چیزی که به خاطر میآورد این بود که همراه خانواده اش در ماشین بودند که به خواب عمیقی رفت، دیگر چیزی به خاطر نداشت، نمی دانست چرا در قایقی چوبی و کهنه در نقطه ی نامعلوم روی دریا شناور بود. دختر کوچک نامش را به یاد آورد نامش مهتاب بود، اسمش را دوست داشت، نامش تداعی کننده ی روز های خوش زندگی اش بود که همراه خانواده اش در خانه ی کوچک چوبی شان در اعماق جنگل زیر نور ماه گذرانده بود.

دختر کوچک نامش را به یاد آورد نامش مهتاب بود، اسمش را دوست داشت، نامش تداعی کننده ی روز های خوش زندگی اش بود که همراه خانواده اش در خانه ی کوچک چوبی شان در اعماق جنگل زیر نور ماه گذرانده بود. مهتاب چند قطره اشک از چشمانش روی گونه و چانه اش لغزید و قطره های اشک گویی که در حال مسابقه هستند از چشمانش، یکی پس از دیگری لغزیدند. مهتاب آرام خودش را بغل کرد و سرش را روی پایش گذاشت و آرام شروع کرد به گریه کردن بعد از گذشت ساعتی ناگهان صدایی آمد. طنین ملایم و آرام بود مانند نجوای درختان در هنگام باد و باران، نجوا زنانه بود.

مهتاب کمی ترسید اما سعی کرد ساکت باشد و به صدا دقت کند. طنین دوباره تکرار شد، زنی آرام با صدای مهربان و ملایمی میگفت: نترس من اینجام، من همیشه پیشتم و خواهم بود. فقط دنبال نور برو و به سیاهی توجهی نکن. مهتاب با حیرت به نجوا گوش میداد. اما سعی کرد آرام باشد و به سخن زن عمل کند ابتدا صورت خیس از اشکش را با دستان کوچکش پاک کرد و سپس با دقت به اطراف نگاه کرد. باید دنبال چاره ای میگشت تا از این جهنم آبی رنگ فرار کند اما مسئله اینجا بود، چگونه؟

امیدوارم از داستان خوشتون اومده باشه شرمنده که کوتاه بود ^_^