خیلی از ما ها سروده ها و شعر های قدیمی و قشنگی رو در آهنگ ها میشنویم ، اما نمیدونیم در حقیقت که تاریخچه و متن اصلی اونا چیه ..
مُلّامحمدجان، عنوان یک سرودهٔ فولکلوریک بسیار قدیمیِ هراتی مشهور و منسوب به امیر علیشیر نوائی است.
بیا که بریم به مزار مُلاممَدجان*[۲] سَیلِ*[۳] گُلِ لالهزار وا وا دلبرجان به دربار سخیجان گله دارم یخن *[۴] پاره ز دست تو نگارم پس از مرگم بیایی بر مزارم مدامم در دعا در انتظارم بیا که بریم به مزار ملاممدجان سیل گل لالهزار وا وا دلبرجان به تن کردی گلم رَختِ*[۵] سیاه را کنم تعریف یار بیوفا را به دنیا مه*[۶] اگه غمخوار ندارم بگیرم دامن شیر خدا را بیا که بریم به مزار ملامامدجان سیل گل لالهزار وا وا دلبرجان بیا زیارت کنیم شیر خدا را به چشم مالیم همان قلف*[۷] طلا را مه*[۸] دعا میکنم آمین بگوین خدا کامیاب کنه هر دوی ما را بیا که بریم به مزار ملامامدجان سیل گل لالهزار وا وا دلبرجان
یک سروده فولکوریک چیه ؟ فولکلور (به فرانسوی: Folklore) یا باور مردمی را میتوان گروهی دربرگیرنده افسانهها، داستانها، موسیقی، تاریخ شفاهی، ضربالمثلها، هزلیات، پزشکی، باورهای مردمی دربارهٔ بخت و شگون و چشم زخم، لالایی مادران، پایکوبی بومی، آیینها، شیوهها و سنّتها دانست. فولکلور از دو واژه انگلیسی فولک (دنباله روی از واژه Volk در زبان آلمانی و برابر با Folc در انگلیسی باستان) برابر با مردم، مردان، مردم کوچه بازار، انبوه و لور (lar در انگلیسی کهن) برابر با یادگیری، آموخته، آگاهی، دانش[۱] تشکیل شدهاست.[۲]
فولکلور را بیشتر در بررسی تودههای نیاموخته و درس ناخواندهٔ مردم میجویند؛ معمولاً در میان اقوام قدیمی بهویژه آنها که شهرنشین نبودند نمونههای بیشتری از فولکلور یافت میشود.[۳] واژه فولکلور را برای نخستین بار ویلیام توماس عتیقهشناس انگلیسی در مقالهای که زمینه آن گفتار دربارهٔ دانش مردمی و آداب و آیینهای کهن بود به کار برد.[۴] این واژه از نیم سده پیش نیز در ایران و ادبیات آن راه یافتهاست و رفته رفته این واژه برابر دانش عامیانه و دانستنیهای تودهٔ مردم رواج یافت و «فرهنگ عامه»، «فرهنگ عامیانه»، «فرهنگ توده» و «فرهنگ مردم[۵]» نامیده شد.[۶]
خیلیه خب ، امیدوارم این تست مفید و مورد قبول شما واقع شده باشه .
تست بعدی... اساطیر و افسانه ها چگونه پدید آنده اند؟
عالیبود!
خیلیی.عالیبود!
فرصت
چی؟