چشمک (BTS) پارت سوم (:

اینم یک پارت دیگه.... من همش عادت دارم چهره دخترا و هم داخل عکس بزارم چون شما راحت تر تصور کنین... 💞 امیدوارم لذت ببرین😊❤️

ادامه داستان: لی دانشگاه قبول شده بود و جین هم اونجا بود. شب بود و یونگ به همراه پدرش به سمت خونه می‌رفتند و باهم حرف میزدن. بابای یونگ با شیطنت: نظرت راجب جین چیه؟!   یونگ کاملا عادی، شونه بالا انداخت و گفت: نظری ندارم.   باباش لبخندی بهش زد و مشت آرومی به بازوی یونگ زد: بگو دیگه.  یونگ با تعجب ایستاد و نگاش کرد، گفت: بابااااا....   باباش خندید و به راهش ادامه داد.  یونگ به رفتن باباش با اخم و تعجب نگاه می‌کرد، سری تکون داد و راه افتاد.  باباش که دید یونگ کنارش اومد، گفت: ولی جین از تو خوشش اومده!   یونگ پوزخند تمسخر آمیزی زد و سریعتر از باباش حرکت کرد. باباش با تعجب: هی دختر.... یواشتر.

خونه رسیدن. یاما و مامانش خونه بودن. یونگ به سمت یاما رفت که روی مبل دراز کشیده بود و گفت: خوبی یاما؟!   یاما لبخندی زد و تکونی خورد و گفت: خوبم آبجی جونم.... فقط اگه دست بزنی درد میکنه(:  یونگ لبخند شیرینی زد و با حالت عصبی و لبخند: بهت گفتم اینقدر ورجه وورجه نکن!   مامانش با دیگ نشست و گفت: ولش کن بچه رو، از کارش خیلی پشيمونه!   بابای یونگ که از حمام بیرون میومد گفت: راستی جنی میدونی لی دانشگاه پزشکی قبول شد!   مامان یونگ با تعجب و خوشحالی: واقعا؟! پسره چقدر تلاش کرد..... حقش بود.   یونگ وارد حمام شد. یونگ به صدای مامان و باباش گوش میداد.  بابا: اوهوم، موفق باشه.  یونگ درحال شستن صورتش بود، به خودش توی آینه نگاه کرد..... چهره جین توی ذهنش اومد، بعد حرف باباش(ولی جین از تو خوشش اومده). یونگ سرشو پایین برد و خنده مسخره ای کرد. دوباره به خودش نگاه کرد و دستی به صورتش کشید: ولی تو زشت هم نیستی، باید هم خوشش بیاد.  دوباره چهره جین جلوی چشاش اومد که لبخند میزد. یونگ لبخند شیرینی زد........ یکدفعه لبخندش محو شد و گفت: چی دارم میگم؟! این لبخند واسه چی بود؟!   مامان: یونگ، با کی حرف میزنی؟!   یونگ: هیچکس، الان میام.   یونگ به خودش تو آینه نگاه کرد و زد توی گوشش و گفت: خودتو از دست نده!  برای خودش بوس فرستاد و رفت بیرون.

سه روز از اون روز می‌گذشت. روزا مثل همیشه بود...... رستوران و رقص خیابانی. شب یونگ و باباش داخل رستوران بودند. ساعت 6 شب بود. یونگ داخل آشپزخونه بود و زمین رو تِی (نمیدونم درسته یا نه!) می‌کشید. صدای سروصدا اومد و میگفتند: سلام آقای چانگ.  بابای یونگ لبخندی بهشون زد و گفت: خوش اومدین پسرا!  یونگ گوش می‌کرد و آروم دم در آشپزخونه رفت و دزدکی نگاه کرد. همون 7 تا پسر بودن، جین هم بینشون بود.  بابای یونگ پرسید: همون همیشگی؟!   هوبی: نه این بار یک چیز متفاوت میخوایم!  جین یک لحظه به در آشپزخونه نگاه کرد و یونگ رو دید. یونگ خیلی تعجب کرد و رفت عقب، به دیوار تکیه داد و گفت: منو دید...... منو دید!  جین لبخندی زد و با بچه ها هم صحبت شد.  بابای یونگ داد زد: یونگ بیا سفارش بگیر، من دستم بنده.  یونگ تعجب کرد و گفت: باشه بابا.  رفت و غذای یک مشتری دیگه رو برداشت. بیرون اومد و جین نگاش کرد و یونگ اصلا توجه نکرد. به سمت مشتری رفت و غذا رو روی میزش گذاشت و گفت: نوش جان.  داشت میرفت که ته ته دستشو بالا گرفت که چیزی بهش بگه و یونگ گفت: الان میام.  یونگ قلم و کاغذ رو میخواست برداره که باباش بهش گفت: خوش اخلاق باش!   یونگ قیافش شبیه گربه عصبانی شد. اوفی کرد و سمت پسرا رفت.  لبخند مصنوعی و ضایعی زده بود و گفت: خوش اومدین، چی میل دارین؟! 

همشون یک جوری به یونگ نگاه کردند، هوبی و کوکی خندشون گرفت، جین لبخندی زد.  یونگ لبخندش محو شد و کاملا جدی گفت: میگین یا همون همیشگی رو بیارم؟!   ته ته با تعجب: میگیم میگیم، بنویس.  یونگ نوشت، دو نوع غذا بود و گفت: شاید یکم طول بکشه، ممنون میشم اگه صبر کنین.  یونگ درحال رفتن بود که باباش رو دید که داره لباساشو میپوشه. با تعجب سمتش رفت و گفت: کجا بابا؟!   بابا در حال لباس پوشیدن: یاما تب کرده، میرم ببینم چیکاره...... اینجارو به تو می‌سپارم.  یونگ دوباره قیافش شبیه گربه عصبانی شد و نیم نگاهی به پسرا کرد.  یونگ داشت به سمت آشپزخونه میرفت و گفت: باز خبرم کنی!  بابا در حال رفتن: باشه، باشه.   یونگ آشپزخونه رفت و غذارو حاضر کرد. بابای یونگ درحال رفتن بود که کوکی گفت: میرین آقای چانگ؟!   بابای یونگ بهشون نگاه کرد و گفت: بله، ولی دخترم هست.  هر هفت تا پسر به احترامش بلند شدن و خدافظی کردن.   یونگ درحال آشپزی: خب، به تو چه که میره یا نه؟!   بابای یونگ رفت. یونگ درحال آشپزی بود.  مرده ای که غذا می‌خورد، بدون اینکه پولی روی میز بزاره داشت میرفت.  جین با تعجب: هی آقا کجا میری؟!    مرده نگاهی بهش کرد و گفت: به تو چه!

جین بلند شد و گفت: چرا پول رو حساب نمیکنی؟!   یونگ صداشو شنید و بیرون رفت.  کوکی با تعجب رو به مرده کرد: خجالت نمیکشی؟!   یونگ به سمت مرده حرکت کرد، رو به مرده کرد و گفت: برو، ولشون کن، خبر ندارن.  مرده به یونگ لبخندی زد و داشت میرفت. همه با تعجب به یونگ نگاه کردن..... جین که کنار یونگ با تعجب گفت: چرا گذاشتی بره؟!    یونگ به جین نگاه کرد و با آرومی گفت: این مرده هرشب میاد، گِداست.... من هم بهش غذا میدم، بابام خبر نداره.  جین یکدفعه مهر یونگ به دلش نشست و همینجور نگاش میکرد. بقیه پسرا هم با محبت به یونگ نگاه کردن. یونگ بدون اینکه نگاهی بهشون بکنه: تا چند دقیقه دیگه غداتون درست میشه. یونگ سریع به سمت آشپزخونه رفت. جین به رفتن یونگ نگاه کرد و لبخند دوستداشتنی زد.

یونگ غذای پسرهارو آورد و گفت: بفرمایین، نوش جان. همه لبخندی بهش زدن و یونگی گفت: مرسی یونگی!   یونگ تعجب کرد و نگاش کرد، بقیه هم خنده ای کردند. هوبی رو به یونگ کرد: با یونگی هم اسم هستی..... به خاطر همین اینجوری صدات کرد. یونگ اول به هوبی و بعد به یونگی نگاه کرد و گفت: اسمت یونگی هست؟!   یونگی سری تکون داد و یونگ لبخند دوستداشتنی زد و گفت: نوش جان. پسرا تعجب کردند چون اولین بار بود لبخند واقعیشو دیده بودند. به سمت میزی رفت که مرده گدا غذا خورده بود و جمع کرد. بعد به سمت صندوق رفت و روی صندلی نشست.  پسرا مشغول غذاخوردن بودن و حرف میزدن. یونگ هم درحال گوشی بازی بود. جیمین با دهن پر: جین میشه از اون جکای بیمزت تعریف کنی بخندیم؟!   یونگ اخمی کرد ولی نگاشون نکرد. جین نیم نگاهی به یونگ کرد و بعد صاف شد و رو به بچه ها: میدونین وقتی اقیانوس رژیم بگیره چی میشه؟!   یونگ با تعجب اخمی کرد و هوبی با کنجکاوی: چی میشه؟!   جین: تُف میشه دیگه!  همه خندیدند ولی نامجون لبخندش کمتر از بقیه بود. یونگ هم خندش گرفت و سرشو پایین برد تا بقیه نبینن. جین داشت می‌خندید و به یونگ نگاه کرد و دید سرش پایینه. اخمی کرد و رو به بچه ها کرد: یکی دیگه، یکی دیگه!

یونگ سرشو بالا آورد و گوش کرد. جین به یونگ نگاهی کرد و گفت: یک نفر میره ساندویچی میگه آقا توش خیارشور نزار.....  همه با اشتیاق نگاش میکردن، یونگ هم نگاش کرد.  جین، یونگ رو دید و به بقیه نگاه کرد و ادامه داد: مرده گفت خیارشور نداریم، میشه گوجه‌ نزارم؟!   همه خنده ای کردند. یونگ با لبخند به جین نگاه کرد. جین هم نگاهی بهش کرد و بعد یونگ نگاشو عوض کرد تا دوباره بهش چشمک نزنه، لبخندش محو شد و به گوشی بازی ادامه داد. جیمین دستشو بالا کرد و گفت: ببخشید یونگ؟!   یونگ نگاهی به جیمین کرد. جیمین اشک چشماشو پاک کرد و گفت: میشه آب بیاری!  ته ته: و نوشابه.  یونگ: حتما.  یونگ بلند شد و از یخچال نوشابه خانواده و بطری آب بزرگ برداشت. از روی میز لیوان یک بار مصرف هم برداشت و سمتشون رفت.  یونگ: بفرمایید.  تشکری کردن و یونگ رفت.

غذا خوردن پسرا تموم شد. داشتند آماده میشدن. جین به سمت یونگ رفت و درحال درآوردن کارت بود: تو آشپزی رو از کجا یاد گرفتی؟!   یونگ تعجبی کرد و کارت رو گرفت و گفت: خب من از مادرم یاد گرفتم البته بعضی وقتا هم از کتابا، تقریبا هم از بچگی اینجا بودم.  جین سری تکون داد. یونگ رمز رو زد و کارت و رسید رو به جین داد. جین با تعجب: رمز رو یاد داشتی؟!   یونگ کاملا عادی: آره، من حافظه خوبی دارم.  جین لبخندی بهش زد و کارت رو گرفت:ممنون.  یونگ به طرف میز رفت که تمیز بکنه.  کوکی خطاب به یونگ: بعد از جین آشپز عالی هستی!  هوبی: ولی تو بهتر درست میکنی!   جین با خنده و عصبانیت: مرسی واقعا هوبی جان!   یونگ خنده ای کرد و گفت: خوش اومدین.  نامجون که کنار میز بود: مرسی، خوش مزه بود.  یونگ نگاهی بهش کرد و لبخند شیرینی زد.  همه پسرا رفتند.  یونگ لبخند روی لباش بود و میز رو جمع می‌کرد. گوشیش زنگ خورد و دید باباشه، جواب داد: الو بابا؟! یاما خوبه؟!   بابا: آره خوبه، سرما خورده بود..... خونه ای؟! یونگ درحال بردن وسایل به آشپزخونه: میزو جمع کنم راه میفتم. بابا: توی راه مواظب باش.  یونگ: خیالت راحت.  خداحافظی کردند و یونگ همه جارو مرتب کرد. یک کلید روی زمین دید، برش داشت و گفت: شاید مال اون پسرا باشه. ابرویی بالا انداخت و حرکت کرد.

کولشو پشت سرش انداخت و از مغازه خارج شد. بارون میومد. اوفی کرد و کلاهشو انداخت روی سرش و راه افتاد. یکدفعه یک پسر جلوش سبز شد، تعجب کرد و گفت: از سر رام برو کنار حوصله ندارم.   پسره که خیس شده بود گفت: منم جین.   یونگ سرشو بالا برد و با اخم گفت: ها؟! اینجا چیکار میکنی؟!   جین آب روی صورتشو پاک کرد و گفت: کلیدام توی مغازست.  یونگ کلیدارو از جیبش درآورد و به طرف جین گرفت. جین به یونگ نگاه کرد و نفس نفس میزد. جین خواست کلیدارو بگیره که رعد و برق زد، جین ترسید و به آسمون نگاه کرد ولی یونگ نترسید. یونگ با خنده: از رعد و برق ترسیدی؟!   جین با ترس به یونگ نگاه کرد. یونگ خنده صداداری کرد و جین اخمی کرد و گفت: چیه؟! من از رعد و برق میترسم!! یونگ دست جین رو گرفت و کلیدارو روی دستش گذاشت و گفت: اینم کلیدا، خدافظ. یونگ از کنار جین رد شد و رفت. جین کاملا عادی به کلیدا نگاه کرد و به یونگ نگاه کرد که داشت میرفت.

جین صداش کرد....

گفتم یک جای حساس تموم کنم😐 مرسی که هستین (: کامنت یادتون نره💞