لحن های نوشتاری 2

‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌

هر لحن یک نقش متفاوت است. نگر تا به حال دو نفر را دیده اید که همانند یک دیگر سخن بگویند، علایقشان یکی باشد و هردو از یک چیز تنفر داسته باشند؟ این تقریبا غیر ممکن است. دنیای داستان هم آینه ای از دنیای ماست. دو انسان باید تفاوت داشته باشند. همین تفاوت هاست که به هر کارکتر "شخصیت" می دهد.

۱_لحن پر تنش لحن پرتنش به گونه‌ای طراحی می‌شود که خواننده را در حالت عدم قطعیت و اضطراب نگه می‌دارد. این نوع لحن معمولاً در داستان‌های معمایی یا هیجان‌انگیز استفاده می‌شود تا احساس نگرانی، هیجان، و اضطراب را منتقل کند. در بیشتر مواقع، لحن پرتنش به تدریج به نتیجه‌ای می‌رسد که ممکن است وضعیت را تغییر دهد یا به پایان داستان نزدیک کند. اصطلاح دیگری که برای این لحن استفاده می‌شود، لحن “نگرانی” است که حس نگرانی و اضطراب را در خواننده ایجاد می‌کند و او را مشتاق می‌سازد تا بداند چه اتفاقی خواهد افتاد. کارکتر پیشنهادی برای شما: ۱_ کارآگاهی که به دنبال سر نخ از یک قاتل است ۲_ کسی که به راز و رمز خانواده خود پی برده است ۳_ نقش منفی ای که نمی خواهد به نقش مثبت داستان اطلاعاتی بدهد

۲_لحن نشاط بخش لحن نشاط‌بخش به طور خاص به دنبال ایجاد حس اعتماد به نفس و امید در خواننده است. این لحن می‌خواهد به مخاطب این پیام را منتقل کند که می‌تواند از پس چالش‌ها برآید و به جلو حرکت کند. در این نوع لحن، احساس مثبت و انگیزشی غالب است و نویسنده یا سخنران به دنبال ایجاد امید و تشویق است. این لحن در متون خودیاری، سخنرانی‌های انگیزشی، یا هر جایی که هدف ایجاد روحیه و حرکت به سمت موفقیت باشد، رایج است. کارکتر پیشنهادی برای شما: ۱_مشاوری کت امید بخش مردم شهرش است. ۲_ فردی که مشکلات خانوادگی بسیاری دارد اما هیچگاه غم هایش را بروز نمی دهد و شاد است ۳_ کسی که در تیم همیشه امیدوار است حتی در بدترین شرایط

۳_لحن منتقدانه لحن منتقدانه زمانی استفاده می‌شود که نویسنده به تحلیل و ارزیابی یک موضوع یا رویداد می‌پردازد و ممکن است جنبه‌های منفی آن را برجسته کند. این لحن اغلب در نقدها، مقالات تحلیلی و بررسی‌ها استفاده می‌شود. در این لحن نویسنده از تمام زاویه های مختلف نگاه می کند و بیشتر از زبان شخصیت اصلی نقد را بیان می کند. نکته: لحن منتقدانه لحنی است که از زبان تمام شخصیت ها می تواند بیان شود و هر کارکتری که در داستان شما ایجاد شده است می تواند لحن منتقدانه را داشته باشد. لحن منتقدانه را می توانید زمانی در رمانتان استفاده کنید که فرد از مکان ، زمان ، امکانات و موضوعاتی که در رابطه با خط داستانی شما است استفاده شود.

۴_ لحن حماسی لحن حماسی معمولاً در نوشتارهای مربوط به قهرمانان، پیروزی‌ها و دستاوردهای بزرگ استفاده می‌شود؛ یا حتی زمانی می توانید از این لحن استفاده کنید که بخواهید متنی مهم که به خط اصلی داستان مرتبط است را به خواننده بقبولانید. *اگه در این رابطه توضیحی خواستید بگید تا براتون توضیح بدم* این لحن به دنبال برانگیختن احساس غرور و افتخار در خواننده است. برای مثال زمانی که فرد می خواهد افتخارات کشورش را نشان دهد یا قدرت و غرور را به نمایش بکشد استفاده از این لحن انتخاب بسیار خوبیست. کارکتر پیشنهادی: ۱_ شخصی که در موزه کار می کند و می خواهد افتخارات کشور را به بقیه بیاموزد ۲_ ورزشکاری که مدالی کسب کرده و آن را با غرور و افتخار بالا می‌برد ۳_ فردی که در حال سخنرانی است و با کمک لحن حماسی می خواهد با حرف هایش دیگران را تحت تاثیر قرار دهد.

۵_لحن تعاونی لحن تعاونی معمولاً در محیط‌های کاری یا گروهی مشاهده می‌شود و نشان‌دهنده تمایل به همکاری و مشارکت متقابل است. این لحن بر اهمیت کار گروهی و هدف مشترک تأکید می‌کند و معمولاً شامل عباراتی است که مشارکت و نظرات دیگران را می‌طلبد. لحن تعاونی به دنبال ایجاد فضایی است که همه اعضا احساس کنند که می‌توانند به طور مؤثر و هم‌جهت با دیگران همکاری کنند. کارکتر پیشنهادی: ۱_ در گروهی از دانش آموزان اختلافی پیش آمده و سر گروه می خواهد آن ها را به کنار هم باز گرداند. ۲_ اتفاقی برای شهری افتاده است که رئیس جمهور آن شهر می خواهد از مردمش کمک بگیرد ۳_ مدیر شرکتی که از کارمندانش نظر می خواهد

۶_لحن خوشبینانه لحن خوش‌بینانه دقیقاً برعکس لحن بدبینانه است؛ در این لحن، نویسنده دنیا را از زاویه‌ای مثبت و امیدوارانه می‌بیند. این لحن باور به بهبود شرایط و رشد در میان چالش‌ها را منتقل می‌کند. نویسنده با استفاده از این لحن به خواننده این امید را می‌دهد که حتی در بدترین شرایط هم امکان تغییرات مثبت وجود دارد. برای مثال جمله زیر نمونه ای از لحن خوشبینانه است: “با وجود ناآرامی‌های مدنی که در شهرم رخ می‌دهد، من مطمئن هستم که می‌توانم اوضاع را بهتر کنم و تغییرات واقعی را در زندگی‌ام مشاهده کنم.”