تاریخ بشر پر است از لحظاتی که انسان در مسیر دستیابی به چیزی، به چیزی بسیار شگفتانگیزتر رسیده است. گاهی این کشفها نتیجه اشتباهی معجزهآسا بودهاند مثل تلاش کیمیاگران برای تبدیل ادرار به طلا که به کشف فسفر منجر شد و گاهی هم نتیجه کنجکاوی سادهای مرزهای دانش را جابهجا کرده است. از مادهای که چگالترین در جهان است تا مقبرهای گمشده در دل تاریخ، این بار در این مطلب به سراغ عجیبترین و ناباورانهترین کشفهای جهان رفتیم. پس با من همراه باشید تا مروری کنیم بر عجیب ترین کشفیات جهان!
یکی از عجیب ترین کشفیات جهان قطعا اختاپوس نر پتویی است. اختاپوس پتویی عجیب و غریب ماده در سال ۱۸۰۰ کشف شد؛ اما نرهای این گونه تا سال ۲۰۰۲ کشف نشدند. جالب این جا است که آنها هرگز پنهان نشده بودند و در مقابل چشم بشر قرار داشتند اما خیلی کوچک بودند. یک اختاپوس پتویی ماده همانطور که از اسمش مشخص است بسیار بزرگ است و میتواند مانند یک پتوی شناور در آب به نظر برسد. طول آن ها به ۲ متر میرسد. اما اختاپوس پتویی نر حدود ۲/۴ سانتی متر است. وزن یک ماده میتواند تا ۴۰ هزار برار یک نر باشد. دانشمندان متوجه اختاپوس پتویی نر نشدند! زیرا تا آن زمان چنین اختلاف اندازهای را بین دو جنسیت یک گونه ندیده بودند.
جستجوی آثار با اهمیت مذهبی در طی قرنهای زیادی در جریان بوده است. حتی داستانهای ایندیانا جونر نیز مدیون جستجوی این آثار هستند. داستان کشف یکی از این آثار خندهدار اما واقعی است! روزی چندین پسر علاقمند به بازی فوتبال در خارج از شهر Ostia Antica تصمیم به حفر یک سوراخ برای تیرک دروازه گرفتند. سپس آنها در حین حفر کردن زمین، سنگ مقبره سنت مونیکا (قدیس مسیحی گمشده) را پیدا کردند.
گونههای مهاجم میتوانند خطر بزرگی برای بشر باشند. حتی در بعضی شهر ها فقط با شنیدن خبر وجود یک گونه مهاجم شهر را قرنطینه میکنند. گونهای از خرچنگ شبیه سازی شده وجود دارد که الان در سراسر اروپا و آفریقا مزاحمت ایجاد میکنند. خرچنگهای مرمری همگی ماده هستند. این سخت پوستان قادر به تولید مثل غیر جن.سی هستند و این کار را با سرعت انجام می دهند. آنها به توانایی خود در تولید مثل معروف هستند. تعداد این خرچنگها در طول مدت ۳ ماه میتواند از یک به ۳۰۰ خرچنگ برسد. جالب است که این گونه از یک فروشگاه حیوانات خانگی آلمانی آغاز شده. این فروشگاه چندین خرچنگ داشت که یکی از آنها جهش یافته بود. در نتیجه این خرچنگ پرورش داده شد. مردم آن را به عنوان حیوان خانگی خریدند و بعد در طبیعت رها کردند. این سخت پوست در طی ۲۵ سال در اروپا گسترش پیدا کرد و به قاره آفریقا رسید. این خرچنگ در حال حاضر در آمریکای شمالی فروخته میشود و ظاهراً در ژاپن، ماداگاسکار و کانادا هم یافت میشود.
زمانی که کیمیاگران از تبدیل سرب به طلا ناامید شده بودند در اواخر دهه ۱۶۰۰ میلادی هنینگ برند در حال تلاش برای این بود که طلا را از تقطیر ادرار به دست آورد. تصور بوی که در خانه او بوده واقعا عجیب است! او در فرآیند جوشاندن ادرار هیچ طلایی را پیدا نکرد. اما ماده مومی شکلی را کشف کرد که به طور غیر قابل توضیحی در تاریکی میدرخشید. او در واقع فسفر را کشف کرده بود.
کوه مابو در موزامبیک کاملاً از جنگلهای بارانی پوشیده شده است و تا سال ۲۰۰۵ میلادی کشف نشده بود. تا سال ۲۰۰۵ دانشمندان و جغرافیدانان هیچ گونه اطلاعاتی درمورد وجود این جنگل بارانی به وسعت ۲۷ مایل مربع نداشتند. این منطقه کاملاً غیر قابل دسترسی بود. زیست شناسی به نام جولیان بیلیس این منطقه را به این دلیل کشف کرد که از گوگل ارث برای یافتن مکانهای ناشناخته استفاده میکرد. تا آن زمان هیچ اطلاعات و نقشهای از جنگل و کوه مابو وجود نداشت.
یکی از عجیب ترین کشفیات جهان ماهی کولاکانت است. قدمت فسیل این ماهی به قبل از ۴۱۰ میلیون سال پیش برمی گردد. همه فکر می کردنند که این ماهی ۶۶ میلیون سال پیش منقرض شده است. اما این ماهی روزی در قایق یک ماهیگیر پیدا شد! در سال ۱۹۳۸ میلادی متصدی یک موزه تاریخ طبیعی در آفریقای جنوبی تماسی درمورد این دریافت کرد که یک کشتی ماهیگیری نمونه های جالبی از ماهی ها را پیدا کرده است او نگاهی به ماهیها انداخت و در میان آنها یک ماهی غیر عادی با باله آبی را پیدا کرد. طول این ماهی ۵ فوت بود و هیچ شباهتی به گونههای شناخته شده قبلی نداشت. یک متخصص دیگر پس از دو هفته به بررسی این ماهی مشغول شد. متخصص پی برد که این ماهی کولاکانت است. او بسیار هیجان زده شد و حتی پیشنهاد کرد که زباله دانها برای پیدا کردن دل و روده دور ریخته شده این ماهی جستجو کنند. تا سال ۱۹۷۵ میلادی، فقط ۸۴ نمونه از ماهی کولاکانت پیدا شدند. با وجود این که ۸۴ به نظر عدد کمی میرسد اما در واقع برای یک ماهی که فکر میکردنند قبل از دایناسور تی رکس منقرض شده باشد زیاد است!
با توجه به این که کره زمین فقط ۴/۵ میلیارد سن دارد وجود یک سنگ ۴ میلیارد ساله توجه هرکسی را جلب میکند. داستان این سنگ بسیار عجیب است. در ماموریت آپولو ۱۴، چندین نمونه سنگ از ماه مورد بررسی قرار گرفتند که یکی از آنها تراشه کوچکی به طول دو سانتی متر بود. بررسی ها نشان داد که این قطعه سنگ مربوط به ۴ میلیارد سال پیش است و مربوط به ماه نیست، در واقع مربوط زمین است! ترکیب این سنگ حاوی کوارتز، زیرکن و سایر مواد معدنی زمینی بود. ممکن است در اثر برخورد سیارک ها زمین منفجر شده باشد و قسمتی از آن در فضا به ماه برخورد کرده باشد. یعنی حتی ممکن است تعدادی از حفرههای سطح ماه نیز توسط سنگهای زمینی ایجاد شده باشند. این احتمال نیز وجود دارد که سنگهای زمینی بیشتری در ماه وجود داشته باشند.
نظرات بازدیدکنندگان (0)