مکان های باستانی با کشفیات جدید

تاریخ انسان مملو از تکه‌های گمشده است. همین نیز باعث شده که کشفیات جدید بسیار ارزشمند باشند. آنها می‌توانند فاصله‌ها را پر کرده و دید بهتری نسبت به گذشته ارائه دهند. بسیاری تصور می‌کنند در مکان های باستانی معروف دنیا چیزی جدیدی برای کشف کردن وجود ندارد. هرچند برخی کشف‌ها در سال‌های اخیر باعث شده‌اند که دید ما نسبت به خیلی از چیز ها تغییر کند و ما در این مطلب سفری خواهیم داشت به مکان های باستانی که کشفیات جدیدی در آنها رقم خورده است.

«مکان باستانی استون‌هنج در انگلستان» استون‌هنج حدود ۴۵۰۰ سال پیش ساخته شد. در ساخت این مکان اسرارآمیز از سنگ‌های بزرگ سارسن و بلوستون استفاده شده است. برخی از سنگ‌ها تا ۲۵ تن وزن دارند و از فاصله‌های ۲۰ تا ۲۵۰ کیلومتری به این مکان انتقال یافته‌اند. نکته مبهم ماجرا اینجاست که دانشمندان از هدف ساخت استون‌هنج آگاهی ندارند. در سال ۲۰۱۸ پژوهشگران توانستند یک تکه از سنگ‌ از استون‌هنج را برای بررسی دریافت کنند. این تکه سنگ از سال ۱۹۵۸ گم شده بود و به ستون‌های سارسن تعلق داشت. از آنجایی که نمونه‌برداری جدید از استون‌هنج ممنوع است، دانشمندان به بررسی تکه پیدا شده پرداختند. داده‌ها نشان دادند که سنگ تا ۹۹.۹۷ درصد از کوارتز تشکیل شده است. کریستال‌ها طوری در هم قفل شده بودند که ساختاری مقاوم در حد سیمان را شکل می‌دادند. در واقع انگار سازندگان بنا کاملا آگاهانه این نوع سنگ را برای استون‌هنج انتخاب کرده بودند. آنها می‌خواستند که این مکان باستانی تا قرن‌ها پایدار باقی بماند.

«انگکور وات در کامبوج» انگکور وات به‌عنوان بزرگترین مکان باستانی کامبوج شناخته می‌شود. این معبد حیرت‌انگیز توسط امپراتوری خمر ساخته شده است اما قرار نبود از همان ابتدا یک پروژه عظیم باشد. ماجرا از سال ۹۹۴ میلادی شروع شد. وقتی که پادشاه جدید تصمیم گرفت پایتخت را از شهر کوه کر (Koh Ker) به انگکور انتقال دهد. در قرن‌های بعد پادشاهان مختلف معابد اختصاصی خود را به مجموعه انگکور وات اضافه کردند تا شاهکار امروزی را شاهد باشیم.البته مسئله تغییر پایتخت صرفا یک تصمیم شخصی نبوده است. بررسی‌ها نشان می‌دهند یکی از مخازن آب نزدیک کوه کر به‌خاطر باران سنگین فصلی به‌شدت آسیب دیده بود. به‌صورتی که کل سیستم آب‌رسانی تحت فشار قرار داشت و امکان بازسازی آن نبود. همین نیز سبب شد که تصمیم به انتقال پایتخت گرفته شود. جالب اینکه بعدها انگکور نیز به همین سرنوشت دچار شد. مهندسان زیرساخت‌های مستحکمی را برای مشکل آب‌های موسمی طراحی کرده بودند. هرچند چرخه‌های شدید خشکسالی و سیل باعث شد که در نهایت این سیستم‌ها نیز دچار مشکل شوند.

«مکان باستانی خزانه پترا در اردن» شهر پترا به‌عنوان میراث جهانی یونسکو ثبت شده است و یکی از عجایب هفتگانه جدید جهان محسوب می‌شود. پترا از دل یک کوه صورتی در اردن تراشیده شده است. جزئیات بنا و هنرمندی سازندگان آنقدر حیرت‌انگیز است که انگار آن را با یک چاپگر سه‌بعدی ساخته‌اند. در شهر پترا خزانه به‌عنوان معروف‌ترین بنا شناخته می‌شود. هر سال تعداد زیادی گردشگر از این مکان باستانی بازدید می‌کنند اما نمی‌دانند دقیقا چه چیزی زیر پای آنها قرار دارد.پترا در سال ۲۰۰۳ دو گور با مقداری بقایای انسانی در سمت چپ خزانه کشف شد. کشفی که باعث شد دانشمندان نسبت به وجود یک گورستان مخفی در این مکان باستانی مشکوک شوند. در سال ۲۰۲۴ دانشمندان با کاوش در زیر خزانه به یک اتاق مخفی با اسکلت‌های کامل از ۱۲ انسان رسیدند. اسکلت‌هایی که به ۲۰۰۰ سال پیش تعلق داشتند. کشف جدید می‌تواند اطلاعات بیشتری در مورد این قوم اسرارآمیز ارائه دهد. کسانی که در قرن چهارم پیش از میلاد پترا را به‌عنوان پایتخت خود ساختند.

«پیام پنهان فرعون در فرانسه» حدود ۱۹۰ سال پیش مصر یک ابلیسک ۳۳۰۰ ساله را به فرانسه هدیه داد. این اثر باستانی در میدان کنکورد پاریس قرار گرفت تا عظمت مصر باستان را در اروپا فریاد بزند. از آن زمان تا سال ۲۰۲۱ تعداد زیادی از پژوهشگران و گردشگران ابلیسک بازدید کرده بودند؛ اما هیچکس متوجه پیام پنهان فرعون در نوک ستون نشده بود.در سال ۲۰۲۱ برای پروژه ترمیم تعدادی داربست در اطراف ابلیسک نصب شد. همین نیز یک فرصت طلایی را برای پژوهشگری به‌نام ژان گیوم پلیته فراهم کرد تا بخش‌های بالایی ابلیسک را بررسی کند. او ناگهان متوجه هیروگلیف رمزنگاری شده در قسمت طلایی نوک شد. مصریان باستان از این سیستم نوشتاری پنهان در میان هیروگلیف استاندارد استفاده می‌کردند. با در نظر گرفتن موقعیت اصلی این ستون، دانشمندان به این نتیجه رسیدند که اگر فرد روی قایقی در رود نیل قرار داشت و با زاویه ۴۵ درجه به ابلیسک نگاه می‌کرد، می‌توانست پیام پنهان فرعون را ببیند. در واقع تنها اشرافی که به‌صورت سالیانه برای شرکت در جشن اوپت به معبد اقصر می‌آمدند این پیام را مشاهده می‌کردند. محتوای پیام چه بود؟ به اشراف یادآوری می‌شد نذورات خود را به خدایان تقدیم کنند تا از خشم آنها در امان بمانند.

«پمپئی در ایتالیا» در سال ۷۹ میلادی آتشفشان وزوو فوران و شهرهای پمپئی و هرکولانیوم را نابود کرد. خاکستر آتشفشانی باعث شده بود ساختمان‌ها و اجساد افراد به‌همان شکلی که در لحظه فاجعه بودند حفظ شود. همین نیز شهرتی جهانی به این شهر متروکه بخشید. مورخان فکر می‌کردند داستان خیلی ساده بوده است. پس از فوران آتشفشان گروهی از شهر فرار کردند و گروهی دیگر در خانه‌های خود و خیابان‌ها جان باختند. بعد از این فاجعه نیز دیگر هیچ انسانی به پمپئی قدم نگذاشت تا اینکه مجدد این شهر در قرن شانزدهم میلادی کشف شد. یافته‌های باستان شناسی در سال ۲۰۲۵ این روایت را تغییر داد. دانشمندان متوجه شدند مردم کمی پس از فاجعه به ویرانه‌های پمپئی بازگشته بودند. شاید برخی از آنها هیچ جایی برای رفتن نداشتند و شاید برخی نیز افراد فرصت‌طلبی بودند که می‌خواستند شهر را غارت کنند. جمعیت جدید در طبقه بالای خانه‌ها زندگی می‌کرد و طبقه پایین را به انباری، آسیاب و تنور تبدیل کرده بود. آنها نمی‌توانستند جان تازه‌ای به شهر ببخشند و صرفا در شهری بدون خدمات و زیرساخت زندگی می‌کردند. به‌نظر می‌رسد این وضعیت تا ۴۰۰ سال ادامه داشت.

«آرامگاه چین شی هوانگ در چین» اگر پیگیر اخبار علمی باشید، حتما در مورد آرامگاه چین شی هوانگ یا همان اولین امپراتور چین شنیده‌اید. او می‌خواست در جهان پس از مرگ نیز حکمرانی کند. در نتیجه دستور ساخت آرامگاهی بزرگ به وسعت ۲۶ کیلومتر مربع را داده بود. در همین مکان باستانی بود که ارتش سفالین معروف چین شامل ۸۰۰۰ سرباز و اسب به اندازه واقعی و با چهره‌های متفاوت کشف شد.مکان باستانی در سال ۲۰۲۳ دانشمندان در کشفی عجیب استخوان‌های شش گوسفند را در بخش غربی آرامگاه پیدا کردند. در کنار استخوان‌ها نیز تجهیزات مربوط به کشیدن ارابه پیدا شد. البته خود ارابه به‌خاطر گذشت ۲ هزار سال نابود شده بود؛ اما همین نیز بخش عجیبی از جنبه‌های تشریفاتی چین باستان را نشان می‌داد. تصور کنید در گذشته ارابه امپراتور چین را گوسفندها می‌کشیدند!

«مجسمه‌های موآی در جزیره ایستر» جزیره ایستر در اقیانوس آرام قرار دارد و به‌خاطر دو راز بزرگ معروف شده است. اول از همه اینکه در این جزیره تعداد زیادی تندیس غول‌پیکر دیده می‌شود. چندی پیش راز تندیس‌های موآی فاش شد. مسئله دوم به سازندگان این تندیس‌ها یعنی مردمان جزیره ایستر مربوط می‌شود. اکثر پژوهشگران فکر می‌کردند مردم این جزیره با نابود کردن جنگل‌ها، تمام کردن منابع طبیعی و جنگ باعث فروپاشی تمدن خود شدند.جزیره ایستر یکی از بزرگترین دستاوردهای باستان شناسی ۲۰۲۴ در رابطه با مردم جزیره ایستر رقم خورد. دانشمندان روی ۱۵ اسکلت از اواخر قرن نوزدهم و اوایل قرن بیستم آزمایش DNA انجام دادند. اگر نظریه فروپاشی داخلی درست بود، باید نمونه‌ها تنوع ژنتیکی پایینی را پس از دهه ۱۶۰۰ میلادی نشان می‌دادند. هرچند داده‌ها دقیقا خلاف آن را اثبات کردند. جمعیت مردم جزیره تا دهه ۱۸۶۰ در حال افزایش بوده است. در آن زمان گروه‌های مهاجم پرویی برای گرفتن برده به جزیره حمله کردند و یک‌سوم جمعیت آن را کشتند. در واقع می‌توان گفت که جمعیت جزیره ایستر هرگز بیشتر از ۳۰۰۰ نفر نبوده است.