عجیب ترین هدیه هایی که کشورها به یکدیگر داده‌اند

در صحنه بزرگ سیاست جهانی جایی که مذاکرات سخت و پیمان نامه های سرنوشت ساز جریان دارد هدیه یک عنصر غیر منتظره است که ممکن است نمادی از حسن نیت قدردانی یا گاهی اوقات یک پیام پنهان باشد و تاریخ مملو از این لحظات است که هیچ کتاب درسی به تفسیر آن ها نپرداخته است و در این مطلب سفری خواهیم داشت به عحیب ترین هدیه هایی که کشور ها به یکدیگر دادند

«شهردار توکیو ۳۰۰۰ درخت گیلاس را در سال ۱۹۱۲ به آمریکا فرستاد» در اوایل دهه ۱۹۰۰ پروژه‌های متعددی برای کاشت درخت گیلاس در پایتخت آمریکا در جریان بود که برخی از آنها شامل آزمایش کردن گونه‌های مختلف ژاپنی از نظر مقاومت در برابر آب و هوای آمریکا بود. در این دوره یکی از دانشمندان معروف ژاپنی به نام دکتر Jokichi Takemine (کاشف آدرنالین) به همراه سرکنسول ژاپن در نیویورک از واشینگتن بازدید کرد. آن پیشنهاد کرد که ژاپن چند هزار درخت را به عنوان هدیه به آمریکا بفرستد. کنسول با پیشنهاد وی موافقت کرد و در نهایت شهردار توکیو را متقاعد کرد که این هدیه عجیب را به آمریکا دهد. اولین محموله که شامل ۲ هزار درخت می‌شد، در سال ۱۹۱۰ به واشینگتن رسید. این محموله یکی از عجیب ترین هدیه های جهان به حساب می‌آید زیرا آمریکایی‌ها متوجه شدند این درخت‌ها آفت زده هستند و ممکن است برای سایر درختان نیز خطرساز شوند. به همین دلیل به دستور William Howard Taft تمامی درخت‌ها جمع‌آوری و سوزانده شدند. پس از اینکه مقامات آمریکا تاسف خود از این موضوع را ابراز کردند ژاپنی‌ها تصمیم گرفتند محموله‌ای دیگر از درخت‌های سالم و بررسی شده را به این کشور بفرستند. محموله دوم که شامل ۳ هزار درخت می‌شد در سال ۱۹۱۲ به واشینگتن رسید. دو درخت در فروردین همان سال به صورت نمادین کاشته شدند و باقی درخت‌ها نیز به صورت تدریجی در طول ۸ سال در اطراف پایتخت آمریکا ریشه زدند.

«فرانسه در سال ۱۸۸۶ مجسمه آزادی را به آمریکا هدیه داد» برنامه‌ریزی فرانسه برای اهدای مجسمه آزادی در دهه ۱۸۶۰ آغاز شد. آنها قصد داشتند این مجسمه را در سال ۱۸۷۶ و به بهانه صدمین سالگرد استقلال آمریکا به عنوان هدیه پیشکش کند حقوقدان و نویسنده فرانسوی در سال ۱۸۶۵ پیشنهاد این هدیه عجیب را داد. قاب و روکش مسی این مجسمه مشکلات مهندسی فراوانی داشت و تا سال ۱۸۸۴ شرایط مناسب برای بنا کردن آن در پاریس فراهم نشد. در نهایت این مجسمه برای مدت کوتاهی بر فراز شهر پاریس بود و سپس در بیش از ۳۰۰ قطعه به وسیله ناوچه‌ به نیویورک فرستاده شد. مجسمه آزادی تا زمانی که ساخت پایه آن تکمیل شود در آنجا نگهداری می‌شد. فرانسه از طریق لاتاری و سرگرمی‌های خیریه پول ساخت این مجسمه را جمع‌آوری کرد اما در نیویورک پول ساخت پایه یکی از عجیب ترین و معروف ترین هدیه های جهان به سختی تهیه شد. Joseph Pulitzer تلاش‌های زیادی برای جمع‌آوری این پول کرد و این کار را از طریق جوایز جنگی امور خیریه و گلریزان‌های خصوصی به سرانجام رساند. سرانجام در سال ۱۸۸۶ مجسمه بر روی پایه خود و مشرف به بندر نیویورک قرار گرفت.

«هلند سالیانه ۲۰ هزار گل لاله را به عنوان هدیه به کانادا ارسال می‌کند» در جنگ جهانی دوم هلند اعلام بی‌طرفی کرد اما آلمان‌ در سال ۱۹۴۰ ناگهان به این کشور حمله کرد. در نتیجه شاهزاده جولیانا به همراه دو فرزندش به کانادا گریخت. او در طول سال‌های جنگ در اوتاوا زندگی کرد و همان جا نیز فرزند سومش را به دنیا آورد. برخی از شهروندان ارشد هلند و اشراف این کشور نیز در نتیجه تجاوز آلمان به کانادا فرار کردند و در آنجا با استقبال گرم دولت و مردم این کشور مواجه شدند. پس از پایان جنگ پناهندگان هلندی به کشور خود برگشتند اما هرگز مهمان‌نوازی کانادا را از یاد نبردند. از سال ۱۹۴۵ به این طرف، هلندی‌ها هر سال هزاران پیاز گل لاله را به عنوان نشانی از دوستی و تشکر به کانادا می‌فرستند. اگرچه تعداد دقیق این پیازها مشخص نیست، اما تخمین زده می‌شود که خانواده سلطنتی و مردم هلند تقریبا ۲۰ هزار پیاز لاله را برای کاشت در اوتاوا ارسال می‌کنند. البته هدیه هلند صرفا به خاطر پناه دادن خانواده سلطنتی نیست، بلکه آنها می‌خواهند به خاطر فداکاری‌های سربازان کانادایی برای آزادسازی هلند و بلژیک (۱۹۴۴ و ۱۹۴۵)‌ نیز از این کشور تشکر کنند. با وجود این هیچ‌کس نمی‌تواند انکار کند که سالیانه ۲۰ هزار پیاز گل یکی از عجیب ترین هدیه های جهان است.

«نیکسون یک شطرنج چینی دست‌ساز را به شوروی تقدیم کرد» شطرنج بازی ملی شوروی بود و هنوز نیز در کشورهای جدا شده از آن نقشی مهم دارد. نیکسون رئیس جمهور آمریکا در سال ۱۹۷۲ دستور داد پیش از سفرش به اتحاد شوروی یک شطرنج خاص ساخته شود. نیکسون می‌خواست این شطرنج به عنوان هدیه‌ای از طرف مردم آمریکا به مردم شوروی تصور شود. مهره‌های این شطرنج متفاوت بر اساس فرشینه‌ای از قرن چهاردهم که شخصیت‌های افسانه‌ آرتور را به تصویر می‌کشید، ساخته شدند. ابعاد تخته شطرنج برابر با ۰.۹۱ در ۰.۹۱ سانتی‌متر است. برای ساخت مربع‌های سفید از چوب افرا و مربع‌های سیاه از چوب گردوی سیاه استفاده شده بود. مهره‌ها نیز از چینی ساخته شده و با فلزات گران‌قیمت تزیین شده بودند. ارتفاع هرکدام از آنها نیز به حدود ۱۸ سانتی‌متر می‌رسید.

«کاریلون هدیه‌ای از اطرف مردم هلند به مردم آمریکا بود» در ویرجینیا یک برج فولادی ۳۸ متری قرار دارد که هر ۱۵ دقیقه زنگ‌های درون آن به صدا در می‌آیند. این برج در ماه‌های تابستان میزبان کنسرت هنرمندان مهمان است و افراد زیادی را به خود جلب می‌کند. برج کاریلون ۵۳ زنگ دارد که همه آنها دست‌ساز هستند. همچنین روی تمامی آنها شعر و نمادهای مختلف دیده می‌شوند. این نمادها نشان دهنده فرهنگ و هنر هلند هستند. هلند قصد داشت به خاطر تلاش‌های آمریکا برای آزاد کردن این کشور از دست آلمان نازی در جنگ جهانی دوم از مردم آمریکا تشکر کند و به همین خاطر کاریلون را به آنها هدیه داد. کاریلون در فصل بهار با گل‌های لاله احاطه می‌شود و بسیار زیبا می‌شود. همین نیز باعث شده که افراد برای مراسم‌های خصوصی خود نیز از آن استفاده کنند. البته کاریلون نیز همانند هر آلت موسیقی دیگر به تعمیر دوره‌ای نیاز دارد که بودجه آن توسط بنیاد هلند-آمریکا تامین می‌شود. این برج ابتدا در ۵ می ۱۹۶۰ (۱۵ اردیبهشت ۱۳۳۹) با ۴۹ زنگ تقدیم آمریکا شد. هرچند که بعدها در سال ۱۹۹۵ تعداد زنگ‌ها به ۵۰ و در سال ۲۰۲۱ به ۵۳ عدد رسید.

«چین به عنوان هدیه یک استادیوم برای کاستاریکا ساخت» چین نه تنها هزینه ساخت استادیوم ۱۰۰ میلیون دلاری Estadio Nacional را در کاستاریکا را داد بلکه کارگران چینی را نیز برای ساخت آن به این کشور فرستاد. آنها همچنین اکثر فولاد و مواد اولیه مورد نیاز پروژه را تامین کردند تا در نهایت در سال ۲۰۱۱ یک استادیوم فوتبال فوق مدرن با ظرفیت ۳۵ هزار نفر افتتاح شود. اگرچه در رسانه‌ها گفته شده بود که این استادیوم هدیه‌ای از طرف چین به کاستاریکا بوده است، اما نشانه‌هایی از یک بده بستان سیاسی بین دو کشور باعث شد که یکی از عجیب ترین هدیه های جهان لقب بگیرد. در سال ۲۰۰۷ رئیس جمهور کاستاریکا در طول سفر خود به آسیا با همتای چینی دیدار کرد. در نتیجه این دیدار چندین توافق امضا شد که یکی از آنها قرارداد تامین سرمایه و ساخت استادیوم فوتبال بود. در این توافق عنوان شده بود که نیروی کار چینی در پروژه استفاده خواهند شد. در عوض کاستاریکا می‌بایست روابط دیپلماتیک خود با تایوان را قطع کند. پس از افتتاح استادیوم در سال ۲۰۱۱ چین و کاستاریکا وارد یک توافق تجارت آزاد با یکدیگر شدند.

«چین دو پاندا بزرگ را به آمریکا هدیه داد» سفر نیکسون رئیس جمهور آمریکا در سال ۱۹۷۲ یکی از اتفاقات مهم قرن بیستم به حساب می‌آید. این بازدید درهای چین را به روی غرب باز کرد و در طول آن تبادلات فرهنگی زیادی صورت گرفت. همچنین تعدادی هدیه شخصی بین آقا و خانوم نیکسون و آقای مائو و همسرش رد و بدل شد. یکی از عجیب ترین هدیه ها که جنبه‌ای ملی نیز پیدا کرد دو پاندا غول‌پیکر بودند. هدیه چین به باغ وحش ملی آمریکا در واشینگتن فرستاده شد و با توجه به اینکه هیچ پاندایی در آمریکا وجود نداشت هیجان زیادی را در این کشور ایجاد کرد. چینی‌ها نیز دو گاو مشک بومی آمریکا را به عنوان هدیه دریافت کردند. هرچند که این هدیه آنقدر هیجان‌انگیز نبود. پانداهای چینی در مجموع ۵ توله به دنیا آوردند اما هیچکدام بیش از چند روز زنده نماندند. یکی از پانداها در سال ۱۹۹۲ و دیگری در سال ۱۹۹۹ مرد. یک سال بعد چینی‌ها مجددا دو پاندا را به عنوان جایگزین به آمریکا هدیه دادند. همسر نیکسون در طول بازدید از چین به نخست‌ وزیر این کشور گفته بود که به پانداها علاقه دارد. همین جمله ساده سبب شد که یک همکاری پنجاه ساله بین پژوهشگران و دانشمندان چینی و آمریکایی برای حفظ بسیاری از گونه‌های بومی دو کشور شکل گیرد.

«مراکش در دهه ۱۸۳۰ دوبار به ایالات متحده آمریکا شیر هدیه داد» مراکش اولین کشوری بود که استقلال آمریکا را به رسمیت شناخت. از طرفی معاهده دوستی بین این دو کشور یکی از قدیمی‌ترین معاهده‌های آمریکا محسوب می‌شود که هنوز هم پابرجاست. یکی از عجیب ترین هدیه ها در همین زمان به آمریکا داده می‌شود. در دهه ۱۸۳۰ دو سلطان مراکش شیرهایی را به آمریکا هدیه دادند. در هر دو مورد هیئت آمریکایی آنها را در طنجه تحویل گرفت. سپس کنسولگری آمریکا در طنجه برای گرفتن دستورالعمل‌های لازم به واشنگتن نامه نوشت. در مورد اولی، یک شیر و دو اسب عربی به رئیس‌جمهور اندرو جکسون هدیه داده شدند. در حالی که کنگره بسیار از این بابت نگران بود حیوانات در کنسولگری نگهداری شدند. بازگرداندن حیوانات به سلطان غیرقابل تصور بود. در نهایت کنگره قطعنامه‌ای برای فروش یکی از عجیب‌ ترین هدیه های جهان را تصویب کرد و درآمد حاصل از آن هم به یتیم خانه‌های واشنگتن اهدا شد.