تاریخچه توفو

توفو یا پنیر سویا یک پروتئین گیاهی است که در سالهای به خصوص در بین افراد گیاهخوار اخیر بسیار محبوب شده است. این ماده غذایی به افراد وگان و کسانی که پروتئین حیوانی مصرف نمیکنند کمک میکند تا پروتئینهای مورد نیاز بدن خود را از یک منبع کاملا گیاهی دریافت کنند

حدود 2000 سال پیش (حدود 200 سال پیش از میلاد):طبق روایت رایج، توفو نخستین بار در دوره دودمان هان (Han Dynasty) در چین کشف شد. گفته می‌شود که یک شاهزاده یا اشراف‌زاده چینی به نام لیو آن (Liu An) به‌طور تصادفی متوجه شد که وقتی شیر سویا را با نمک‌های منیزیم (مانند نیگاری) ترکیب کند، منعقد شده و یک ماده جامد تشکیل می‌دهد. این ماده بعدها به عنوان توفو شناخته شد

توفو گونه‌هایی متنوع دارد که شامل توفوی تازه و آن دسته از توفوهایی است که با استفاده از روشی خاص به عمل می‌آیند. توفو از خود عطر اندکی دارد و از این رو می‌توان آن را چه در غذاهای شور و چه در غذاهای شیرین استفاده کرد. به‌طور معمول، برای تناسب با طعم غذا، توفو را تند کرده یا به آن ادویه می‌زنند. توفو کالری پایین و آهن کمابیش بالایی دارد و میزان چربی آن اندک است. فراورده‌های شماری از کارگاه‌های تهیه توفو ممکن است دارای درجهٔ بالایی از کلسیم و منیزیم باشد

توفو 豆腐 (چینی dòufu، ژاپنی tōfu، کره‌ای doobu) یا «پنیر سویا»، غذایی است که از فرایند بستن شیر سویا به دست می‌آید. این شیر دلمه بسته را با فشار به قالب‌های سفید نرم تبدیل می‌کنند. خاستگاه توفو چین است و امروزه بخشی از آشپزی کشورهای آسیای جنوب شرقی، همچون چین، ژاپن، کره، اندونزی، ویتنام و دیگر کشورها را تشکیل می‌دهد

فارغ از نوع و اندازه توفو، فرایند کلی تهیه توفو به شکل زیر است: آماده‌سازی شیر سویا دلمه‌شدگی شیر سویا تحت فشار قرار دادن شیر لخته و تهیه قالب‌های توفو