داستان : لیسا و عمارت پر رمز و راز

سیلام سیلام بر دوستان گرامی امروز اومدیم با یه داستان ترسناک که کاملا از ذهن خودمه ولی مشکلی با کپی یا اصکی ندارم خلاصه: دختری که به خونه جدیدش که ممکنه یه قرون قدمت داشته باشه میره اما کم کم متوجه راز های اون خونه میشه و باعث میشه کارآگاه بازی تارا گل کنه . ناظر مطلب خیلی جالبیه و لطفا منتشرش کن چون براش کلی زحمت کشیدم خوب بریم برای داستان .....

سلان من الیسا هستم 18 سالمه و وقتی این اتفاق افتاد 13 سالم بود چون اوضاع مالی خانواده ما خیلی خوب نبود مجبور شدیم توی یه خونه که قدمتش شاید یه قرن پیش بوده زندگی کنیم بابام خیلی خوشحال بود که خونه به این بزرگی رو به قیمت کمی گرفته اما مامانم نه ، چون مشکوک به این بود که خونه یه مشکلی داره حق داشت چون وقتی عکس های خونه رو دیدیم به قول معروف دهنم چسپید به کف زمین ادامه دارد.....

منو داداشم که فقط برای قائم موشک هیجان داشتیم آخه خونه بزرگی بود .... بلاخره روزی که برای زندگی به خونه رفتیم اومد .... تا خواستیم وارد خونه شدیم پیرمرد عجیبی اومد سمتمون با دست هاش حرکاتی رو انجام می‌داد که فهمیدیم خدمتکار خونه ایشونه چون قبلا املاکی بهمون گفته بود کسی که خونه رو مرتب میکنه یه آقای هست که لاله . مرد به سختی منظورش رو بهمون رسوند : بفرماید داخل لطفا نظافت رو رعایت کنید چون تازه تمیز کردم . مرد خیلی عجیب بود چون ریش های بهم ریخته و دراز داشت ولی مشکی بود و پوست صورتش خیلی تیره بود لباس هاش گوشه هاش کمی پاره بود خیلی ترسیده بودم ولی بعد کهوارد خونه شدیم یه وایب بدی ازش گرفتم و دلم گرفت ولی چون بچه بودم به این چیزا اهیمت ندادم و رفتم دنبال بازی گوشیم ادامه دارد......

وقتی از بازی با داداشم یعنی جورج خسته شدم وارد آشپزخونه شدم که آبی چیزی بخورم آخه از بس بازی کرده بودم دیگه جون نداشتم و نفس نفس میزدم در یخچال رو باز کردم و تا خواستم چیزی بردارم پشت یخچال یه چیزی دیدم دوباره کنجکاویم گل کرد و با تموم زوری که داشتم کمی یخچال رو هول دادم خداروشکر یخچال کمی تکون خورد و در کوچیکی نمایان شد در کوچیک خیلی خاک خورده بودو کلی تار عنکبوت دور و برش بود تار عنکبوت هارو کنار زدم و در رو به سختی باز کردم یه کتاب بود که خیلی خاک خورده بود روی جلد کتاب نوشته بود (دفتر خاطرات تارا) سریع از آشپزخونه خارج شدم و وارد اتاقم شدم فکر می‌کردم داستان های هیجان انگیز داره ولی فکر نمی‌کردم زندگی غمگین یه دختر توش باشه . (داستان رو از روی کتاب یعنی از زبان تارا مینویسم)

امروز روز خیلی خوبی بود چون مامان بهم غذا داد خیلی خوشحال بودم چون غذا خیلی گرون بود و مامان مجبور بود هفته یه بار بهم غذا بده با لذت تمام خوردمش مامان با اعصبانیت وارد اتاقم شد مامان:بچه کمتر بخور نمیدونی غذا خیلی گرون شده گرسنه میمونیم ،گرسنه . دست از غذا خوردن برداشتم پلی همچنان چشمم به غذا بود 7 روز شده بود چیزی نخورده بودم اما بازم مادرم رو بیشتر دوست داشتم برای همین باشه ای گفتم مامان غذا رو برداشت و برد اما من تا چندروز نتونستم راه برم چون انرژی کافی نداشتم ادامه دارد ......