گوهر تابانم، ما برای با یکدیگر بودن، پاکیِ روحمان را فدا کرده ایم، گناهِ شیرین همدیگر شده ایم، از میان این آدمیان سیهدل و آلوده جان گذر کرده ایم.
پس عزیزکم، نشود که وعده هایمان دروغ و اشک هایمان بیهوده، مسیرمان بن بست و عشقمان به دست زمانه باخته.
که اگر چنین شود، چه سود از این همه سوختن؟
از این همه دعاهای نیمهشب و چشمهای خسته؟
مباد که عشقِ ما، حکایتی شود بر لبِ رهگذران، مبادا که شود داستانی تلخ برای نوجوانان.
دلبرم، نشویم افسانه ای غمآلود، برای آیندگان.
محتوای ارائه شده در این سایت توسط کاربران تولید می شود و تستچی نقشی در تهیه محتوا ندارد بنابراین نمایش این محتوا به منزله تایید یا درستی آن نیست. مسئولیت محتوای درج شده بر عهده کاربر سازنده آن می باشد.
جهت اطلاع از قوانین و شرایط استفاده از سایت تستچی اینجا را ببینید.
اگر محتوای این صفحه را نامناسب یا مغایر با قوانین کشور تلقی می نمایید می توانید آن را گزارش کنید.
فائلوس 
وعده به لیست مورد علاقه های من:)) افزوده شد.
توسط nava
وعده به لیست اندکی سخن : افزوده شد.
توسط ᴇʟᴀʀɪᴀ
وعده به لیست فرحبخش؛🌱 افزوده شد.
توسط ستآره
وعده به لیست ........ افزوده شد.
توسط ᴇʟᴀʀɪᴀ
مثل همیشه زیبا
عالی بود🛐🛐
ممنونم ازت
خواهش🎀
زیبایی ادبیات این کاربر>>>>>>>>>>>>>>>>>>
لطف داری
واقعا قشنگ بوددد
مرسی مرسی
چه زیبا و دلنشین
ممنونم ازت
و وعده ها همیشه دروغین بودند؟
اینبار نبودن
شاید این بار استثنایی وجود داشت،چون همیشه دروغن
بستگی به آدمش داره که خیلی کم پیدا میشن اینطور آدما، من یکیشو دزدیدم
میگم که استثنا وجود داره
گاهی یک دفعه
و یا شاید دفعه ای کل وجود انسانی استثنا باشه!
ولی افرین