فرق بین بیماری (اختلال) دوقطبی و اسکیزوفرنی

بیماری دوقطبی و اسکیزوفرنی دو اختلال روانی متفاوت هستند، هرچند ممکن است برخی علائم مشابه داشته باشند. بیماری دوقطبی (یا اختلال دو قطبی) با تغییرات شدید در خلق و خو مشخص می‌شود که شامل دوره‌های افسردگی و شیدایی (مانیا) است. در مقابل، اسکیزوفرنی یک اختلال روانی پیچیده است که به طور عمده با علائمی مانند توهمات، هذیان‌ها، مشکلات در تفکر و ارتباطات و از دست دادن تماس با واقعیت همراه است.

تفاوت اختلال دو قطبی و اسکیزوفرنی در چیست؟ اختلال دو قطبی و اسکیزوفرنی، دو بیماری روانی متفاوت هستند که علائم و ویژگی‌های خاص خود را دارند. اختلال دو قطبی به تغییرات شدید در خلق و خو اشاره دارد که شامل دوره‌ های شیدایی مانند افزایش انرژی، خوشحالی غیرمعمول و فعالیت زیاد است و دوره ‌های افسردگی مانند احساس ناامیدی، بی‌حالی و کاهش انرژی می‌شود. در مقابل، اسکیزوفرنی یک اختلال جدی ‌تر است که عمدتاً با اختلالات تفکر، ادراک و رفتار مشخص می‌شود و علائمی نظیر توهمات دیدن یا شنیدن چیزهایی که وجود ندارند و هذیان‌ها را شامل می‌شود. به طور کلی، در حالی که اختلال دو قطبی بیشتر به تغییرات در خلق و خو مربوط می‌شود، اسکیزوفرنی به مشکلات عمیق ‌تر در ادراک واقعیت و تفکر اشاره دارد.

علائم اختلال دو قطبی افزایش فعالیت: در دوره شیدایی، فرد ممکن است فعالیت ‌های زیادی دارد و برنامه‌ های مختلف را آغاز می‎کند. خود بزرگ ‌بینی: در زمان شیدایی، فرد احساس می‎کند که توانایی ‌های فوق ‌العاده‌ای دارد. کاهش نیاز به خواب: در دوره شیدایی، افراد به خواب کمتری نیاز دارند و همچنان احساس انرژی دارند.

علائم اسکیزوفرنی دیدن چیزهایی که وجود ندارند هذیان‌ها: باورهای نادرست و غیرواقعی مثلاً فکر کردن به اینکه دیگران قصد آسیب رساندن به او را دارند. اختلال در تفکر: ممکن است فرد نتواند به طور منطقی فکر کند و گفتار او نامنسجم یا نامفهوم باشد. کاهش انگیزه و فعالیت: افراد مبتلا به اسکیزوفرنی از فعالیت ‌های اجتماعی و روزمره کناره‌گیری می‌کنند و احساس بی تفاوتی دارند.

تفاوت اختلال دو قطبی با بیش فعالی تفاوت در تشخیص بیماری اختلال دو قطبی و اسکیزوفرنی اختلال دوقطبی و اسکیزوفرنی دو بیماری روانی جدی هستند، اما تفاوت ‌های مهمی در تشخیص آن‌ ها وجود دارد. پزشکان برای تشخیص اختلال دوقطبی و اسکیزوفرنی از بررسی دقیق تاریخچه پزشکی، ارزیابی علائم بالینی و گاهی اوقات آزمایش‌ های روان ‌سنجی استفاده می‌کنند. در تشخیص اختلال دوقطبی، پزشک به نوسانات خلقی بیمار توجه می‌کند. در مقابل، تشخیص اسکیزوفرنی بیشتر بر وجود علائم روان ‌پریشی مانند توهمات، هذیان ‌ها و اختلال در تفکر و ادراک تمرکز دارد. همچنین، در اسکیزوفرنی علائم مزمن ‌تری مانند کاهش توانایی در تعاملات اجتماعی و کاهش انگیزه دیده می‌شود. روانپزشک برای تشخیص، از مصاحبه بالینی، پرسشنامه‌ های تخصصی و مشاهده طولانی‌ مدت رفتار بیمار استفاده می‌کند تا این دو اختلال را از هم تفکیک کند. اختلال شخصیت اسکیزوتایپال

اختلال دوقطبی چیست؟ (قسمت دوم) تفاوت درمانی بین اختلال دو قطبی و اسکیزوفرنی درمان اختلال دوقطبی و اسکیزوفرنی تفاوت ‌هایی دارد، هرچند که هر دو شامل دارودرمانی و روان ‌درمانی هستند. در اختلال دوقطبی، معمولاً از داروهای تثبیت ‌کننده خلق مانند لیتیوم یا داروهای ضد تشنج و در مواردی داروهای ضدافسردگی و ضدروان ‌پریشی استفاده می‌شود تا نوسانات خلقی کنترل شوند. درمان روان ‌درمانی نیز به مدیریت بهتر علائم و بهبود عملکرد فرد کمک می‌کند. در مقابل، درمان اسکیزوفرنی بیشتر بر کنترل علائم روان ‌پریشی تمرکز دارد و داروهای ضد روان‌پریشی نقش اصلی را ایفا می‌کنند. هدف این داروها کاهش توهمات، هذیان‌ها و بهبود تفکر منسجم است. همچنین درمان شناختی-رفتاری (CBT) و توانبخشی اجتماعی برای بهبود عملکرد روزمره بیماران اسکیزوفرنی به کار می‌رود.

نتیجه گیری تشخیص و درمان اختلالات روانی مانند اختلال دوقطبی و اسکیزوفرنی نیازمند رویکردهای دقیق و فردی‌ سازی‌شده است. با وجود شباهت ‌هایی در استفاده از برخی داروها، تفاوت ‌های قابل توجهی در علائم و درمان این دو اختلال وجود دارد. تشخیص صحیح و درمان به ‌موقع به بیماران کمک می‎کند تا کیفیت زندگی خود را بهبود ببخشند و از عوارض شدید تر جلوگیری کنند. نقش حمایت خانواده و پیگیری منظم پزشکی نیز در موفقیت درمان بسیار مهم است.

دستم خورد